Jons Hensel, de bestuurder die zijn tijd vooruit was

Toen Hensel in 1999 bij Amsterdam binnenstapte, verkeerde de club in zwaar weer. In een eerder interview met hockey.nl vertelde hij dat de vereniging kampte met een negatief vermogen van vier ton. Nadat hij uitgebreid had gesproken met leden, vrijwilligers en andere betrokkenen, trad hij toe tot het bestuur. Enkele maanden later werd hij voorzitter.

De hockeywereld was hem niet vreemd. Hensel was jarenlang aanvoerder van Alkmaar Heren 1 en raakte opnieuw nauw bij de sport betrokken toen zijn vier kinderen bij Amsterdam gingen hockeyen. Als succesvol ondernemer en directeur van Helios, leverancier van serviesgoed aan luchtvaartmaatschappijen wereldwijd, bracht hij een zakelijke blik en vernieuwingsdrang mee die de basis vormden voor een nieuw tijdperk bij Amsterdam.

In de tien jaar die volgden veranderde Amsterdam ingrijpend. Er verrees een nieuw clubhuis, de accommodatie werd vernieuwd en de financiële basis van de club werd aanzienlijk versterkt. Hensel wist grote sponsors langdurig aan de vereniging te verbinden. Meerjarige contracten vormden de basis van zijn beleid. In een eerder interview met hockey.nl zei Hensel dat de sponsorinkomsten in zijn laatste jaar als voorzitter waren opgelopen tot anderhalf miljoen euro.

Zijn ambities beperkten zich niet tot de organisatie van de club. Hensel zette zich nadrukkelijk in voor het tophockey. Hij speelde een rol bij het aantrekken van internationals als Taeke Taekema, Floris Evers, Geert-Jan Derikx, de Spanjaard Santi Freixa en de Pakistaanse strafcornerspecialist Sohail Abbas. Ook deed hij verwoede pogingen om Teun de Nooijer naar Amsterdam te halen. Eerst met een aanbod van anderhalve ton, later zelfs met een blanco cheque. De Nooijer bleef Bloemendaal echter trouw. Hensel kon die loyaliteit uiteindelijk alleen maar waarderen. Hij noemde het later ‘schitterend’ dat De Nooijer zijn club trouw was gebleven.

Binnen het Nederlandse hockey gold Hensel als een bestuurder met grote ideeën. Samen met Jan Hagendijk van Rotterdam en Joop Veelenturf van Oranje Zwart werd hij gezien als een van de zogenoemde 'drie J's', voorzitters die aan de basis stonden van de professionalisering van het clubhockey in Nederland.

Niet iedereen liep weg met zijn stijl. Wie met Hensel samenwerkte, beschreef hem als energiek, ondernemend en ambitieus. Sommigen vonden hem te ambitieus of te uitgesproken. Maar volgens oud-international Marten Eikelboom, die zowel als speler van Amsterdam als later in het tophockeybestuur met Hensel samenwerkte, wist hij juist daardoor mensen te verbinden. ‘Als je iets wilt veranderen, zijn er altijd mensen die daar geen voorstander van zijn. Maar Jons ging met hen in gesprek en wist hen te overtuigen. Die tegenstanders werden vervolgens ook weer zijn fans.’

Eikelboom herinnert zich vooral een bestuurder die liever bouwde dan beheerde. ‘Jons was meer van vooruit. Nieuwe ideeën, meer creëren dan op de winkel passen’. Dat vooruitdenken bleek volgens hem ook uit Hensels plannen om Amsterdam uit te bouwen tot een omniclub met tennis- en padelbanen. ‘Daarmee was hij zijn tijd ver vooruit’, zegt Eikelboom. ‘Tegenwoordig zie je bij steeds meer hockeyclubs padel- en tennisbanen.’

Zijn invloed reikte bovendien verder dan Amsterdam. Samen met Maurits Hendriks werkte Hensel aan de ontwikkeling van de Euro Hockey League, die uitgroeide tot het belangrijkste Europese clubtoernooi. Het voormalige Europacuptoernooi kreeg onder meer een nieuwe opzet, innovatieve spelregels, meer commerciële aantrekkingskracht en televisie-uitzendingen. Daarmee leverde Hensel een blijvende bijdrage aan de internationale ontwikkeling van het clubhockey.

Voor Eikelboom overheerst uiteindelijk vooral de herinnering aan de mens achter de bestuurder. ‘Met een grote glimlach kwam hij altijd op je af en gaf hij je een dikke knuffel. Hij maakte de wereld een stukje vrolijker.’