WK Curiosa: de hattrick van Eijsvogel die niemand meer evenaarde

Slechts twee keer in de historie mondde een WK-finale bij de mannen uit in een verlenging: in 1998 en voor het eerst in 1973 in Amstelveen. De eindstrijd tussen Nederland en India in dat jaar duurde in totaal 107,5 (!) minuten, met vijf verlengingen van 7,5 minuut. Uiteindelijk beslisten strafballen het duel in het voordeel van Nederland.

De grote held was doelman Maarten Sikking. Hij keerde twee strafballen van de Indiase aanvaller Govinda op cruciale momenten, en ook sterspeler Chand Singh schoot naast. Oranje-spelers Paul Litjens, Ties Kruize, Jeroen Zweerts en Bart Taminiau waren wel trefzeker vanaf de stip — en zo veroverde Nederland voor het eerst de wereldtitel.

Het WK van 2014 in Den Haag werd voor achtvoudig Wereldspeelster van het Jaar Luciana Aymar een bittere strijd tegen haar eigen lichaam. Na een hamstringblessure in de groepsfase miste de Argentijnse ster meerdere wedstrijden. In de halve finale tegen de Oranjevrouwen keerde ze met een zwaar ingetapet bovenbeen terug, maar ze was onvoldoende fit om de 4-0 nederlaag te voorkomen.

Haar ultieme sportieve revanche volgde in de troostfinale tegen de Verenigde Staten: getergd door de pijn sleepte de aanvoerster haar team hoogstpersoonlijk naar de bronzen medaille door beide Argentijnse doelpunten te maken (2-1). Een emotioneel en heroïsch afscheid van het WK-podium.

Op 23 april 1983 kroonden de Nederlandse hockeyvrouwen zich in een snikheet Kuala Lumpur tot wereldkampioen door Canada met 4-2 te verslaan. De absolute ster van de finale? Marjolein Bolhuis-Eijsvogel. Met haar kenmerkende bluf en vlijmscherpe intuïtie deed de spits van Amsterdam iets wat tot op de dag van vandaag door niemand is geëvenaard: ze scoorde drie keer in een WK-finale.

Terwijl sommige Oranje-speelsters al in de rust niet meer vooruit te branden waren, bleef Bolhuis-Eijsvogel koelbloedig en schoot ze de Canadese defensie in de tweede helft aan diggelen. Eerst boog ze een eigenhandig een 1-2 achterstand om in een 3-2 voorsprong door twee keer op rij als een roofdier toe te slaan uit de rebound van een strafcorner. Daarna besliste ze de finale met een juweel van een velddoelpunt: na een een-tweetje met Sandra Le Poole stak ze het halve veld over om vervolgens met de 4-2 binnen te schieten. Een unieke hattrick, en bovendien haar eerste treffers van dat toernooi.

Het leverde bij aankomst in Nederland iconische beelden op van een uitzinnig Schiphol, waar de kersverse wereldkampioene op de schouders werd genomen. Een onvergetelijk moment voor een legendarische spits.

Het regende hattricks tijdens het vorige WK bij de mannen, in 2023. In de Indiase speelsteden Bhubaneswar en Rourkela werden in totaal tien hattricks gemaakt (drie goals of meer in één wedstrijd), net zo veel als tijdens de twee voorafgaande WK's bij elkaar. Ook bijzonder: die hattricks kwamen op naam van tien verschillende spelers, onder wie de Oranje-internationals Thierry Brinkman en Jip Janssen.

Janssen scoorde vier keer tijdens de monsterzege op Chili (14-0) en ook de Australiër Blake Govers en de Fransman Victor Charlet kwamen tot vier goals in één WK-wedstrijd, tegen respectievelijk Zuid-Afrika (9-2) en Argentinië (5-5). De Belgische aanvaller Tom Boon deed er nog een schepje bovenop: hij maakte er vijf in de 7-1 overwinning op Japan. 

Maar... aan die prestatie zal een luchtje. De spits bekende na afloop eerlijk dat hij het vlammende backhandschot van Sebastien Dockier bij een stand van 3-0 níet had aangeraakt, en dus eigenlijk slechts vier keer gescoord had. De officials van de FIH wilden de karakteristieken achteraf niet aanpassen en hielden het gewoon op vijf goals. Zodoende evenaarde Boon met zijn vijf treffers in één duel het WK-record van Taco van den Honert, Taeke Taekema en de Australiër Luke Doerner, zonder het daadwerkelijk te evenaren. Een bijzonder cadeautje van de FIH…