Van Laarhoven: ‘Eerst huwelijksreis, dan pas besluit over Oranje'

In de voorlaatste week van oktober vertrekt Van Laarhoven met De Wijn voor zes weken naar Nieuw-Zeeland. Een droomreis, maar ook een moment waarop de Brabantse even goed nadenkt over haar hockeytoekomst in Oranje. ‘Ik heb nog niet echt verder gekeken en gedacht dan onze reis. Ik leef een beetje van hoogtepunt naar hoogtepunt. Ik heb eigenlijk ook nog helemaal niet de rust gehad om na te denken over het leven daarna.’

Ze wil een gedegen, overwogen beslissing maken over haar toekomst als international. ‘Het moet niet zo zijn dat je ‘gewoon maar doorgaat.’ Dat je opeens straks weer op een toernooi staat en je ter plekke afvraagt: wat doe ik hier eigenlijk? Het moet voor mij een bewuste keuze zijn. Ik wil het met honderd procent doen, als ik ervoor ga. Om die koers te kunnen bepalen, moet ik eerst wat ruimte nemen. Pas na Nieuw-Zeeland dus. Het is ook geen geheim: de staf van Oranje is hier al van op de hoogte.’

Haar club ging ook akkoord met haar tussentijdse afwezigheid. ‘Ik ben gewoon het gesprek aangegaan, zoals je dat bij elke werkgever doet. Heb onze gedachten gedeeld en uitgelegd waarom dit de beste periode voor ons is voor de reis. Eigenlijk is dat nooit lekker te plannen, zeker niet met de drukke internationale kalender. En eerlijk: SCHC had ook ‘nee’ kunnen zeggen. Maar ze dachten juist met mij mee. Het spreekt voor zich dat ik daar heel blij mee ben. Ik vind het speciaal dat de club en het team mij deze reis gunt. Het spoort mij aan om de komende weken nóg wat harder te lopen.’

Van Laarhoven vertelt het na de laatste voorbereidingswedstrijd van SCHC, tijdens het ABN AMRO Hockey Weekend. De titelkandidaat won – nog zonder de geblesseerde Belgische aanwinst Louise De Waet – van Pinoké (1-0), door een doelpunt van de teruggekeerde Jip Dicke. Het was pas de tweede wedstrijd die Van Laarhoven speelde sinds de verloren WK-finale, van drie weken geleden. Daarin legde Oranje het na shoot-outs af tegen Argentinië.

‘De eerste dagen daarna was ik helemaal leeg en futloos. Na een gewonnen toernooi heb je eerst nog de ‘high’ van het vieren van de winst. Zit je nog een beetje in een roes en komt daarna de vermoeidheid. Nu was dat gevoel er meteen. Ik was echt ziek, kon drie dagen niets eten. Mijn lijf was op. Dat is begrijpelijk. Ergens vind ik het ook wel mooi dat je lichaam zo werkt. Dat alles prima is zolang je moet en daarna alle pijntjes en klachten komen.’

Natuurlijk begon in die dagen ook het nadenken over de tegenvallende afloop van het toernooi. ‘Had ik iets anders kunnen doen? Hadden we iets anders kunnen doen? Waarom wonnen we steeds en valt het nu de andere kant op? Dat soort vragen. Wat voor mij nog belangrijker is: het was geen kwestie van pech. We waren niet beter dan Argentinië. Speelden gewoon niet goed in de finale, al ging het daarvoor wel lekker. Het is interessant om daar met elkaar naar te kijken.’

Heel veel tijd om stil te staan bij het WK had Van Laarhoven niet. Want twee weken na de verloren eindstrijd waren opnieuw alle ogen op haar (en oud-international Sander de Wijn) gericht. Alleen was het podium nu niet het Wagener Stadion, maar een zeventiende-eeuwse boerderij in Utrecht. Haar ogen beginnen te stralen als hun dag - 12 september - ter sprake komt. ‘Dat contrast met het WK was heel speciaal. Het was in een woord fantastisch. Wat is er mooier dan allemaal mensen die je lief hebt, op één dag bij elkaar komen? Dat voelt zo warm en waardevol.’

Een regelrecht hockeyhuwelijk dus, tussen twee topspelers die elkaar leerden kennen in het clubhuis van Kampong. Daar hockeyde De Wijn al jaren en belandde Van Laarhoven ook toen ze in Utrecht ging studeren. ‘Héél véél mensen die op ons huwelijk rondliepen, kennen we uit het hockey. Oud-teamgenoten, coaches, managers, een hele verzameling van mensen uit allerlei periodes.’

‘Ik heb weleens gedacht: wat kost hockey me veel. Op sociaal en studiegebied doe je concessies. Het is soms lastig om vriendschappen buiten de sport om te onderhouden. Maar als je op zo’n dag ziet wat hockey ons ook heeft gebracht, dan maakt me dat ontzettend dankbaar. Die andere kant, die los staat van medailles. Het levert ook veel gemeenschappelijke vrienden op.’ Ze schiet hard in de lach: ‘Het feest was natuurlijk één grote TD.’ Zelfs de trouwfoto’s hadden een hockeytintje. Die werden namelijk gemaakt door Oranje-goalie Anne Veenendaal, die twee weken eerder nog met Van Laarhoven de WK-finale speelde.

Haar trouwdag zorgde ervoor dat Van Laarhoven zondag op veld 3 tegen Pinoké in haar nieuwe shirt speelde. Daarop staat sinds deze week ‘Van Laarhoven De Wijn.’ Inderdaad, de naam die ze draagt sinds haar huwelijk. ‘Haha, ja een dubbele achternaam’, lacht de kersverse bruid. ‘Er hoort nog wel een streepje tussen. Dat lossen we binnenkort vast nog op. Desnoods teken ik die er zelf bij.’