Eerste keus Meijer: ‘Twee jaar druk en spanning door tweestrijd’

‘Gefeliciteerd hè, Derk. Of eigenlijk, dubbel gefeliciteerd!’

Dinsdagmiddag wordt Meijer op zijn schouders geklopt door twee clubtrainers bij Rotterdam, de locatie van de Pro League en daarmee ook de trainingsplek van Oranje. Die ene felicitatie is natuurlijk nog vanwege het landskampioenschap dat Meijer met Rotterdam drie weken geleden behaalde. De gouden vlaggetjes van het kampioensfeest hangen er nog, de herinneringen zijn nog springlevend. 

Die andere gelukwens was vanwege zijn uitverkiezing als eerste keeper voor het WK. Meijer won de concurrentiestrijd van Maurits Visser en krijgt het volledige vertrouwen van bondscoach Jeroen Delmée. Een beslissing die vrijdag al werd aangekondigd, vertelt Meijer. 

In het clubhuis van Rotterdam, nonchalant hangend op een houten barkruk, moet hij een beetje lachen als hij aan dat moment denkt. ‘We zaten hier aan een grote tafel te eten, toen Jeroen wat mededelingen voor ons had. Dat gebeurt wel vaker, is niks geks. We wisten al dat zaterdag de groep voor het eerste Pro League-blok bekend zou worden. Maar daarachteraan kwam het bericht dat hij ook een keeperskeuze voor het WK had gemaakt. Hij was eruit. De volgende dag om elf uur zou het bekend worden.’

De zware zaterdagochtend

Meijer lacht: ‘Mijn hartslag ging in één keer flink omhoog. Ik had meteen oogcontact met een paar jongens en ook met Maurits. Want het zou natuurlijk tussen ons gaan. Die nacht heb ik niet best geslapen. Normaal heb ik niet veel last van spanning. Maar zaterdagochtend had ik het wel zwaar. Functioneerde ik niet zo lekker meer. Kon een half uur voor dat moment geen zinnig gesprek meer voeren.’

Precies volgens afspraak kwam het berichtje met het verlossende nieuws voor Meijer. ‘Ik zat constant mijn mail te verversen. Mijn telefoon voor mijn neus, mijn vriendin naast me. Die zat alleen maar naar mij te kijken. Ik vloog haar meteen in haar armen. Ik kreeg een brok in mijn keel. Het is voor mij een gigantische droom om op zo’n toernooi te staan.’

Meijer en Visser streden na de Olympische Spelen om de vrije plek in de goal bij Oranje. Ze gingen gelijk op. Deelden hun plekje. Niet alleen in de Pro League, waar de speelminuten nagenoeg gelijk werden verdeeld. Zelfs op het EK, waar ze allebei drie wedstrijden speelden. Nek aan nek, maar ook wetend dat er richting het WK wél voor een eerste keeper gekozen zou worden.

Delmée gaf het al aan: Meijer hoorde afgelopen seizoen bij de uitblinkers van landskampioen Rotterdam. ‘Derk heeft zich op belangrijke momenten onderscheiden. Hij heeft echt punten voor zijn ploeg gepakt. Dat is voor een keeper toch een belangrijk pluspunt’, reageerde de bondscoach.

‘Ik denk dat ik in het seizoen voor de Spelen de meeste stappen heb gemaakt bij Oranje’, zegt Meijer. ‘Daarvoor was ik ver verwijderd van Pirmin en Maurits. Richting Parijs kwam ik dichterbij, wat ook werd beloond met een reserveplek. Daarna werd ik gestaag beter. Was ik niet alleen meer goed als ik in bloedvorm was. Haalde ik steeds een constanter niveau.’

Hij keepte afgelopen zomer de EK-finale tegen Duitsland. Het kwam aan op shoot-outs, maar daarin kon Meijer het verschil niet maken. Alle vier de Duitse pogingen gingen erin. ‘Ik baal daar nog steeds van’, klinkt het mopperend. ‘Natuurlijk blijft zo’n wedstrijd hangen. Een verloren finale vergeet je niet snel. Ik heb de shoot-outs teruggekeken. Sommige waren perfect genomen, bij andere had ik net wat anders kunnen reageren. Het was niet heel slecht, maar het was ook niet genoeg om te winnen. Daar wil je graag van leren. Zoek je naar details die beter kunnen. Al zijn die soms superklein.’

Het sportieve gebaar van Visser

Ondertussen druppelt de rest van de Oranje-selectie ook binnen, waaronder Meijers concurrent Visser. De twee hebben een warme band, dat bleek ook deze week. ‘Wij zijn best close. Ik denk dat je ons wel vrienden kan noemen’, zegt Meijer. ‘Dat wij elkaar - spreekwoordelijk - de tent uitvechten op het veld, dat zegt niets over hoe we daarbuiten met elkaar omgaan. Dat kost ons beiden weinig moeite.’

‘Hij was een van de eersten die mij feliciteerde. Dat zegt heel veel over hem. Een extreem sportief gebaar’, vertelt Meijer. ‘We hebben daarna even gebeld. Hij had het meteen over het teambelang. Heeft ook op zo’n moment het beste met de ploeg voor. Dan ben je wat mij betreft een klasbak. Een grote meneer. Dat bewijst hij ook op een moment dat voor hemzelf heel pittig is. En daar verdient-ie echt de credits voor.’