Dominant Oranje krijgt van Ehren geen tijd om achterover te leunen

De Oranjevrouwen heersten in het zevende Pro League-seizoen van de eerste tot de laatste speeldag. Na speelblokken in het Argentijnse Santiago del Estero, het Chinese Yunfu, Rotterdam en de Belgische WK-stad Waver eindigde de nummer één van de wereld met vijftien punten voorsprong op Argentinië en zestien op België, de nummers twee en drie van de wereldranglijst.

Die kloof kwam ook nadrukkelijk terug in de onderliggende cijfers. In vijftien daadwerkelijk gespeelde wedstrijden — één duel met Argentinië werd administratief verwerkt — maakte Oranje 56 doelpunten, bijna evenveel als Argentinië en België samen. De ploeg incasseerde slechts zes treffers en kreeg geen enkel velddoelpunt tegen. Negen keer hield Oranje de nul, een nieuw record binnen één Pro League-seizoen. Rapportcijfers waarop weinig valt af te dingen.

Weinig weggegeven

'Ik ben blij hoe we het afgelopen seizoen gespeeld hebben', begint de bondscoach. 'Het lukte ons vaak vroeg te scoren en zo de wedstrijd al binnen een paar minuten naar onze hand te zetten. We hebben verdedigend weinig weggegeven en zelf veel gescoord. Alleen in de laatste drie wedstrijden liep de jacht op doelpunten wat moeizamer. Daarin hebben we zeker niet ons beste niveau gehaald.'

Zorgwekkend vindt Ehren dat allerminst. Integendeel. ‘Zoiets is alleen maar fijn om mee te maken. Want in augustus op het WK zullen er ook wedstrijden zijn waarin zo’n openingsdoelpunt langer op zich laat wachten. Het is dan zaak rustig te blijven en het plan te blijven uitvoeren. De meiden moeten de wedstrijd dan leren lezen: hoe passen we onze manier van druk zetten aan, hoe bouwen we op?’

Ook op personeelsvlak kende Oranje weinig problemen, al was het wegvallen van SCHC-spits Jip Dicke na het Pro League-blok in Rotterdam een flinke tegenvaller. De vijfvoudig international onderging vorige week een operatie aan een gebroken middenvoetsbeentje en heeft een streep door haar hockeyzomer moeten zetten.

Daarnaast viel op dat Marijn Veen als enige gelouterde international niet in actie kwam tijdens het blok in Waver. ‘Marijn had last van een kneuzing, nadat ze in het tweede duel met Spanje in Rotterdam een bal op haar voet had gekregen’, vertelt Ehren. ‘Ze bleef last houden bij het afrollen, dus hebben we haar uit voorzorg aan de kant gehouden in België.’

In de stortvloed aan doelpunten die Oranje produceerde, speelden bijna alle ervaren aanvallers in de selectie van Ehren een voorname rol. Pien Dicke was deze maand goed voor zeven treffers, Frédérique Matla maakte er drie, terwijl Joosje Burg, Felice Albers en Freeke Moes ieder twee keer scoorden. Daarnaast was Veen in haar vier duels in Rotterdam direct betrokken bij drie goals.

Doelpuntendroogte Van der Elst

Alleen Fay van der Elst kreeg haar naam in 2026 nog niet op het scoreformulier. De goaltjesdief van Amsterdam stond na haar eerste 22 interlands al op vijftien treffers, maar scoorde daarna nog maar één keer in zestien optredens.

'Ik heb geen idee of dat haar bezighoudt', zegt Ehren. 'We kijken als staf naar veel meer aspecten in het spel van de voorhoedespeelsters: het halen van strafcorners, het druk zetten, het meehockeyen in combinaties. Voor ons is het aantal doelpunten dat een aanvaller maakt niet doorslaggevend.'

Het enige echte vraagteken richting de WK-voorbereiding is de inzetbaarheid van Laura Nunnink. De 205-voudig international van Den Bosch is inmiddels volledig hersteld van haar kruisbandblessure, maar speelde al dertien maanden geen wedstrijd meer.

'Laura gaat niet op vakantie en traint de komende twee weken mee met Jong Oranje om zoveel mogelijk op het veld te staan. Ze heeft gelukkig geen terugval, dus dat ziet er goed uit voor haar', aldus Ehren.

Het vertoonde spel en de uitmuntende resultaten leverden Oranje niet alleen de eindzege in de Pro League op, maar ook een olympisch ticket voor de Spelen van 2028 in Los Angeles. Volgens Ehren is dat de allergrootste winst van deze succesvolle campagne. De vroege plaatsing geeft Oranje tijd, rust en vrijheid om gericht naar het olympische toernooi toe te werken.

'Het is een luxe dat je het volgende Pro League-seizoen of het EK 2027 niet meer per se hoeft te winnen om naar de Spelen te kunnen', zegt Ehren. 'Laat staan dat je in maart 2028 nog een kwalificatietoernooi in India of Chili zou moeten spelen. Dat zou ook de hele Hoofdklasse overhoop halen. Nu kunnen we speelsters op tijd rust geven en jonge talenten speeltijd geven om ze laten wennen aan internationaal hockey.'

Voordat Oranje vanaf januari 2027 aan het traject richting Los Angeles begint, wacht uiteraard eerst nog het WK in eigen land en België, van 15 tot en met 30 augustus. Na de overmacht in de Pro League dringt de vraag zich op welk land Oranje in hemelsnaam van de wereldtitel moet afhouden. Is Oranje misschien vooral haar eigen grootste tegenstander in de strijd om het goud?

'Dat vind ik onzin', zegt Ehren resoluut. 'Kijk naar de recente WK-historie. Daar is altijd een ploeg die verrassend sterk presteert. Tijdens het vorige WK had Oranje in de kwartfinale en halve finale de grootste moeite om België en Australië te verslaan. We weten wat we kunnen, maar we onderschatten geen enkele tegenstander. Dat zou heel dom zijn. We gaan er juist vanaf 13 juli een flinke schep bovenop doen om op het WK in topvorm te zijn.'