‘Ik heb acht jaar gehockeyd. Ik vond het leuk, maar ik ben nooit een teamspeler geweest’, zei Leerdam in 2017 daarover tegen schaatsen.nl. Ze schetst het beeld van een talentvolle maar eigenzinnige speelster. ‘Ik moest regelmatig op de reservebank plaatsnemen, omdat ik niet had overgespeeld. Dan stond er iemand helemaal vrij voor de goal, maar wilde ik hem zelf maken.’

Het typeert haar drang om zelf te beslissen over het eindresultaat. ‘Het nadeel van een spel als hockey is dat je zelf de sterren van de hemel kan spelen, maar toch een wedstrijd kunt verliezen. Dat is frustrerend.’

De tijd liegt nooit

Juist daar ligt volgens Leerdam de kiem voor haar liefde voor het schaatsen. ‘Daarom spreekt het individuele aspect van het schaatsen mij ook zo aan. Daar heb je een tijd en die liegt nooit. Je hebt het eindresultaat helemaal zelf in de hand. Als jij op een dag de sterkste bent, win je. Zo simpel is het’, aldus Leerdam.

Hockey was niet haar enige sport. In een gesprek met de website van Masters Expo vertelde Leerdam hoe veelzijdig haar jeugd was. Ze turnde, tenniste en hockeyde, aangemoedigd door ouders die haar graag zagen sporten. Sport was een manier om haar energie kwijt te raken. Van al die sporten hield hockey het langst stand. Daar had ze talent voor. Ze begon op haar zesde en speelde altijd in de selectieteams.

Verder komen betekende ook kiezen, vertelde ze in dat artikel, zeven jaar geleden. ‘Ik had erin door kunnen groeien, maar dan had ik naar Klein Zwitserland in Den Haag moeten gaan en dat was echt wel een stuk rijden. Mijn ouders hebben toen de keuze gemaakt om dat niet te doen.’ Achteraf ziet Leerdam daar de logica van in. ‘Uiteindelijk was ik daar wel blij mee, want met hockey was het moeilijker geweest om erbovenuit te steken dan met een individuele sport als schaatsen.’

Te graag willen winnen

In een interview met Women’s Health (2022) benadrukt Leerdam opnieuw waarom ze uiteindelijk voor schaatsen koos. Hockey mist voor haar de meetbaarheid die ze zoekt in sport. Ze kan scoren en goed spelen, maar niet objectief vaststellen wat haar prestatie waard is.

De wil om te winnen bracht haar op het hockeyveld soms in de knel. ‘Dat wordt soms een soort van gevaarlijk, bijvoorbeeld toen ik op het hockeyveld van positie wisselde. Ik ging van de spitspositie naar het middenveld, maar ik wilde te graag scoren. En als iemand anders ’m niet kon scoren, dan ging ik het doen, maar dat is natuurlijk niet hoe het werkt.’

De conclusie is helder: ‘Daarom past schaatsen veel beter bij mij.’

Alle berichten over 'Westland'