WK-stats: dodelijke Domene, meeste goals in Wagener en scherpe Veen

De Argentijnse vrouwen kroonden zich voor het eerst sinds 2010 tot wereldkampioen. Opvallend is dat ze tijdens hun zeven WK-wedstrijden slechts twee keer uit een velddoelpunt scoorden. Geen enkel land maakte er minder. Las Leonas kwamen in totaal tot elf treffers: zeven uit strafcorners, twee uit strafballen en slechts twee uit veldspel. Ter vergelijking: Oranje maakte negen velddoelpunten en eindigde met 23 treffers als productiefste ploeg van het vrouwentoernooi.

In het vrouwentoernooi werden vijftig wedstrijden gespeeld, waarin 177 doelpunten vielen. Dat is gemiddeld 3,54 goals per wedstrijd. In Amstelveen vielen tijdens het vrouwen-WK duidelijk meer doelpunten dan in Waver. De 25 wedstrijden in het Wagener Stadion leverden 94 treffers op, gemiddeld 3,76 per duel. In Waver werden eveneens 25 wedstrijden gespeeld. Daar vielen 83 doelpunten, gemiddeld 3,32 per duel.

Bij het vrouwentoernooi was geen land was zo gevaarlijk uit de strafcorner als Nederland. De Oranjevrouwen van bondscoach Raoul Ehren forceerden de meeste corners van alle deelnemende landen (zestig stuks) en maakten daaruit ook de meeste doelpunten: veertien. Met een rendement van 23,3 procent – bijna één op de vier raak – was Oranje bovendien de efficiëntste ploeg van het vrouwentoernooi.

Ruim zestig procent van de totale Nederlandse productie kwam daarmee uit de strafcorner: veertien van de 23 goals. Vooral tegen Japan draaide de corner op volle toeren: zeven treffers uit 21 pogingen.

Tomás Domene was met tien doelpunten de onbetwiste topscorer van het mannentoernooi. De Argentijnse aanvaller maakte vier velddoelpunten, benutte vier strafcorners en scoorde tweemaal vanaf de strafbalstip. Daarmee was hij de enige speler op beide WK’s die de dubbele cijfers bereikte. De Indiër Harmanpreet Singh en de Zuid-Afrikaan Mustaphaa Cassiem volgden op twee treffers afstand met ieder acht goals.

Domene, die dit seizoen met 21 goals ook al topscorer van de FIH Pro League was geworden, is de eerste speler met minstens tien doelpunten op één WK sinds Gonzalo Peillat op het WK 2014 in Den Haag. De strafcornerspecialist maakte er toen ook tien namens Argentinië, destijds een Argentijns WK-record. Domene heeft dat record dus geëvenaard.

Oranje-aanvaller Marijn Veen kroonde zich met vijf doelpunten niet tot topscorer van het WK, maar niemand was zo vaak succesvol uit open spel als de Nederlandse aanvaller. Vier van haar vijf treffers waren velddoelpunten. Daarmee bleef ze Charlotte Englebert, Zou Meirong, Manuela Urroz en Patricia Álvarez voor, die ieder drie keer uit open spel scoorden.

Ook over heel 2026 behoren de cijfers van Veen tot de internationale top. Ze maakte dit kalenderjaar zeven velddoelpunten in vijftien interlands. In het mondiale vrouwenhockey deed alleen de Spaanse aanvaller Patricia Álvarez het beter: acht velddoelpunten in 21 wedstrijden. Veen speelde bovendien zes duels minder dan Álvarez.

Het mannentoernooi was met 248 doelpunten in vijftig wedstrijden zeer doelpuntrijk. Gemiddeld zagen de toeschouwers bij een WK-duel bijna vijf goals per duel (4,96). Dat is één van de hoogste doelpuntenmoyennes in de historie van het WK. Alleen op de WK's van 1998 (4,98), 2010 (5,24) en 2023 (5,66) lag het gemiddeld aantal doelpunten hoger dan tijdens deze editie.

Amstelveen was duidelijk de meest doelpuntrijke speelstad van het mannen-WK. In het Wagener Stadion vielen 135 doelpunten in 24 wedstrijden, gemiddeld 5,63 per duel. De meest doelpuntrijke wedstrijd was de groepswedstrijd tussen Engeland en Wales (8-2), goed voor tien treffers.

In Waver werden 26 wedstrijden gespeeld, waarin 113 keer werd gescoord: gemiddeld 4,35 doelpunten per duel. Daar leverde Ierland-Maleisië (7-4) het grootste doelpuntenfestijn op, met elf goals zelfs de productiefste wedstrijd van het volledige WK.