WK-droom Oranje spat uiteen na bizarre beuk van Telgenkamp

Hierdoor staat Nederland net als op de vorige editie in de troostfinale, die zondagmiddag in Waver wordt gespeeld. Wie Oranje daarin als tegenstander krijgt, wordt vrijdagavond later bekend. De andere halve eindstrijd gaat tussen Argentinië en Duitsland. Dat duel begint om 20.30 uur in Waver.

Nederland kan weinig anders doen dan de scherven rapen na deze immense teleurstelling. Want natuurlijk was de olympisch kampioen voor eigen publiek de grote favoriet tegen Spanje, dat onder Max Caldas - de oud-bondscoach van Nederland - aan een revival bezig is. Maar finales speelden de opgeleefde Red Sticks nog niet.

Dat wordt zondag dus anders. Oranje wordt in de Belfius Hockey Arena niets meer dan een onderdeel van het voorprogramma. Met tranen in de ogen verlieten de publieksfavorieten hun eigen tempel, het Wagener Stadion. Het had de avond moeten worden waarin er weer een stap werd gezet richting een historisch succes. Maar in werkelijkheid was de halve finale een gemiste kans voor een unieke generatie, die na het goud van Parijs ook dolgraag die langverwachte wereldtitel weer in de kast van het bondsbureau had gezet.

Maar dat liep anders. Helemaal anders. Dat kwam omdat Duco Telgenkamp zich elf minuten voor tijd liet provoceren door de Spaanse verdediger Xavier Gispert, die hem in zijn gezicht uitjouwde. Telgenkamp, de held van Parijs, gaf zijn tegenstander een bodycheck en werd met een tijdstraf van tien minuten naar de kant gestuurd.

Binnen twee minuten liep Spanje uit van 1-1 naar 1-3, door de tweede goal van José Basterra en een corner van Pepe Cunill. Vijf minuten voor tijd maakte Basterra vanaf de strafbalstip nog een vierde goal. Via corners van Jip Janssen en Joep de Mol werd de laatste minuut nog spannend, maar de opleving van Oranje kwam te laat.

Het was een ontluisterend slot van een prachtig toernooi voor de Oranje. En daardoor zou je bijna vergeten dat Nederland heel goed aan de wedstrijd begon. De halve finale was pas negentien seconden jong, toen Thierry Brinkman opeens oog in oog stond met de Spaanse goalie Luis Calzado. Het schot van de aanvaller spatte uiteen op de keeper, die meteen vol aan de bak moest. In de eerste vijf minuten moest de Kampong-sluitpost liefst vier keer ingrijpen. Vooral op Brinkman kreeg de Spaanse defensie geen vat. 

Terwijl de galm van het Wilhelmus van Samantha Steenwijk amper was weggetrokken, zette Oranje de toon. Het paste bij de wens van bondscoach Jeroen Delmée die zijn team zo graag bevrijd wilde zien spelen. Want dat was nog niet gelukt tijdens dit toernooi. Die fijne storm van de beginfase ging helaas voor de 10.201 toeschouwers ook vrij rap weer liggen. Ze kregen er - vooral vervelend voor het publiek dat niet overdekt zat - een dikke regenbui voor terug.

Spanje had z’n zaakjes achterin veel beter op orde na die rommelige beginfase en kreeg zelf ook een kansje via de lepe spits José Basterra, die Nederland nog kent van de laatste Olympische Spelen. Voor Oranje werden de kansen schaarser, evenals de cirkelpenetraties. Het was wachten op een bevlieging. Eén bovengemiddeld moment. Dat kwam er.

Na 22 minuten werd Brinkman weggestuurd op links. Hij lanceerde Telgenkamp die zich als een slangenmens over de achterlijn bewoog. Schuivend en pielend pakte hij ruimte die er eigenlijk niet was en bediende Koen Bijen die van dichtbij Calzado klopte met een leep liftje: 1-0. Verlossend bleek die goal niet voor Oranje, dat een beetje in slaap werd gesust door Spanje, dat juist groeide in de wedstrijd.

Nederland speelde zonder gif, maar met die voorsprong in de broekzak. Afwachtend en controlerend. Te afwachtend, zo bleek aan het eind van Q3. Want toen kreeg de thuisploeg de rekening gepresenteerd voor de matige fase na rust. Eerst ramde Marc Vizcaino een backhand tegen Derk Meijer, als een waarschuwingsschot. Een minuut later toonde Basterra zijn spitsenbloed  door met een prachtige achterwaartse tip voor de 1-1 te zorgen.

Het Wagener was al stil. Maar nu kon je helemaal een speld horen vallen. Oranje moest op zoek naar zichzelf. Naar die franje van de eerste minuten. Het tegenovergestelde gebeurde in het onwaarschijnlijke laatste kwart. Eentje waarin Nederland zeldzaam zijn hoofd verloor. Niet koel bleef maar zich liet gaan. Met een man minder ging Oranje kopje onder. Er waren nog negen minuten na de 3-1. De wedstrijd leek klaar, maar kende toch nog een spannend slot. Omdat Nederland daarin eindelijk alle schroom van zich afgooide.

Maar eerst strooide een strafbal van Basterra nog wat zout in de gigantische wond. Jip Janssen tekende uit een corner voor de 4-2. Toen Joep de Mol vlak daarna ook nog voor de 4-3 zorgde, kwam niet alleen Telgenkamp maar ook de hoop weer wat terug. Het publiek ging eindelijk een keer vol achter Oranje staan. Kon het toch nog?
Maar uiteindelijk had Oranje onvoldoende tijd om het tij helemaal te keren. Terwijl de Spanjaarden juichten, vielen de Oranje-spelers teleurgesteld op de grond.
Ze moeten nu de resten bij elkaar rapen, waarna Nederland niet anders rest dan de strijd om de derde plek.

Nederland - Spanje 3-4 (1-0)
22.Koen Bijen 1-0
41.José Basterra 1-1
50.José Basterra 1-2
51.Pepe Cunill 1-3 (sc)
55.José Basterra 1-4 (sb)
57.Jip Janssen 2-4 (sc)
59.Joep de Mol 3-4 (sc)

Lees hieronder de hoogtepunten van de halve finale van het WK tussen de Oranje Heren en Spanje.