Winter is weer de oude: ‘Hebben stap gezet in ons gedrag’

Het topduel tegen Den Bosch van zondagmiddag is nog maar net begonnen als Mette Winter zich al laat zien. Over de linkerkant versnelt ze, pakt haar eigen vrije bal en verrast de Bossche defensie die nog niet staat. Haar actie vindt Yibbi Jansen, die de 0-1 tegen de plank slaat. Het applaus gaat naar de wereldster, het voorwerk komt van een opgeluchte Winter.

Het plezier is terug. En na een 4-0 zege op Den Bosch, aan de Oosterplas, verschijnt de glimlach nauwelijks van het gezicht van Mette Winter. ‘We zijn echt lekker bezig met elkaar en weten waar we goed in zijn’, zegt de aanvaller. Tegelijkertijd beseft ze dat ze dat een jaar geleden ook zei. Dat het draait bij SCHC is niets nieuws. Maar de honger naar prijzen is er nog altijd. ‘We hebben dit seizoen echt een stap gezet in ons gedrag’, vervolgt Winter, die moet grijnzen. ‘Ik denk dat onze coach blij is dat ik dit zeg.’

Klaarstaan en mond houden

Coach Robbert van de Peppel is zestig minuten lang hoorbaar langs de lijn, maar één ding wil hij volgens Winter niet: een klagend team. ‘We zeuren niet op de scheidsrechter, wijzen niet naar anderen. We staan gewoon direct klaar. Daar hebben we echt stappen in gezet. We raken minder snel geïrriteerd.’ Die verandering zit in details. ‘Als iemand op training zeurt over een shoot, krijg je meteen de wind van voren. Klaarstaan en mond houden, hoor je dan. Misschien zijn dat wel die laatste procentjes. De afgelopen jaren hebben we gewerkt aan een sterke basis, en daar komt nu gedrag bij. Die combinatie begint er echt uit te komen.’

Winter weet dat ze aan de 0-4 overwinning niet te veel waarde moet hechten. ‘Ja, de play-offs zijn officieel binnen’, noemt ze als pluspunt. ‘Het is natuurlijk supergaaf dat we ze mogen spelen, maar we willen ze niet alleen spelen, we willen ze winnen. Net als de EHL. Het geeft vooral vertrouwen. Een bevestiging dat we er lekker in zitten.’

En hoewel ‘er lekker inzitten’ zo simpel klinkt, zo hard had Winter naar dat gevoel gesnakt. In januari 2025 scheurde ze tijdens een training met Oranje haar hamstring – precies een maand nadat ze haar eerste interlands had gespeeld, met twee wedstrijden en een doelpunt op haar naam. De timing kon niet slechter zijn. Winter vocht zich razendsnel terug en stond eind maart alweer op het veld. En ontving opnieuw een uitnodiging voor de trainingsgroep van bondscoach Raoul Ehren. Maar het geluk was van korte duur: met nog maar drie wedstrijden voor SCHC achter de rug, liep ze opnieuw tegen een hamstringblessure aan na een simpele misstap. Het betekende het missen van de EHL en de play-offs, het abrupt aflopen van het seizoen en (voorlopig) ook Oranje.

Schakelen na negen maanden toekijken

‘Ik liep mijn blessure bij Oranje op en ben sindsdien nooit meer teruggekeerd’, zegt ze met een goed gevoel voor humor. Maar 2025 was een taai jaar voor haar. Eén keer je hamstring scheuren is al een flinke tegenslag, twee keer kort achter elkaar voelt als een klap in je gezicht. Pas in september kon ze voorzichtig weer het veld op. ‘Maar dat was niet makkelijk. Ik kwam terug en moest echt weer inkomen. Het hele team is gewoon door gegaan en ik moest echt mijn plekje weer vinden. Dat was even schakelen na negen maanden toekijken.’

Dan was er natuurlijk ook nog de teleurstelling van Oranje. Winter doorliep alle jeugdselecties en sloot in de herfst van 2024 - vlak nadat haar U21-periode voorbij was - voor het eerst aan bij de trainingsgroep. Ze maakte meteen indruk tijdens de Pro League-trip naar Argentinië, waar ze debuteerde en ook scoorde. Maar dat waren tegelijk haar laatste momenten in het nationale team. ‘Ik snap het wel. We hebben zoveel goede spelers rondlopen. Mijn plek is simpelweg door iemand anders overgenomen. Die het ook heel goed doet’, vertelt ze eerlijk en realistisch. Ook toen Winter maanden later weer op het veld verscheen, begreep ze dat ze geen uitnodiging ontving. ‘Ik heb de eerste seizoenshelft mijn niveau niet gehaald. Natuurlijk had ik er graag bij willen zitten, maar ik moet ook eerlijk zijn. Ik ben er helemaal oké mee.’

Niet meer bij Oranje horen deed natuurlijk pijn, maar Winter focuste zich op zichzelf. ‘Ik was veel te veel bezig in mijn hoofd. Zat er helemaal niet lekker in. Ik heb moeten leren dat ik weer moest gaan genieten bij SCHC. En natuurlijk hoop ik ooit weer in aanmerking te komen. Misschien na het WK’, zegt ze. Maar dat ze haar draai weer gevonden heeft, vindt ze veel belangrijker. ‘Ik heb me op mezelf moeten richten. Dat lukte vooral in de zaal. Dat was echt amazing. Ik vond mijn ritme en plezier terug. Heb de oude Mette weer kunnen laten zien. Hoe dat eruit ziet? Vrij spelen. Zonder na te denken.’

De zaalperiode leverde SCHC de landstitel op, maar voor Winter is dit nog maar het begin. 2025 liet haar toekijken terwijl de EHL en de play-offs voorbij vlogen zonder succes voor Bilthoven. Extra brandstof voor haar motivatie. Nu voelt ze zich sterker dan ooit. ‘Ik heb mezelf weer helemaal teruggevonden en mijn vertrouwen is terug’, zegt ze met een brede glimlach. ‘Ik kan niet wachten om over anderhalve week weer deze kant op de rijden. Er komen echt hele leuke weken aan.’