Voskuil bezorgt Hurley zege met blessure: ‘Hopelijk geen last morgen’

Enkele minuten na zijn snoeiharde winnende sleeppush in het dak van het doel grijpt Voskuil, op het veld van HDM, naar zijn schouder. ‘Ik voel het nu gelukkig nog niet zo’, zegt hij, nog stuiterend van de adrenaline. ‘Maar ik hoop alleen niet dat ik hier morgen alsnog last van krijg.’

Vanwege zijn schouderblessure had het sleepkanon van Hurley zich voorgenomen dat hij zich tegen de nummer negen van de competitie nog niet aan een strafcorner zou wagen. Zijn laatste sleeppush dateerde alweer van vier weken geleden, in de uitwedstrijd op ’t Kopje tegen Bloemendaal (1-0 verlies). Op de training daarna ging het mis en raakte hij geblesseerd aan zijn schouder. Vier weken lang pushte hij geen enkele bal op doel, zelfs niet op het trainingsveld. De twee strafcorners die Hurley in de eerste 59 minuten en 45 seconden tegen HDM kreeg, liet hij dan ook bewust aan zich voorbijgaan. Dat hij zich naast Hurleys andere cornernemer, Nikas Berendts, toch op de kop van de cirkel meldde, was puur om de tegenstander op het verkeerde been zetten.

Maar toen legde Hurley, met nog vijftien seconden op de klok, de bal op een Haagse voet. Op het allerlaatste moment kreeg Hurley nog een strafcorner, dé uitgelezen kans om na zestien nederlagen en één gelijkspel eindelijk weer als winnaar van het veld te stappen. Het bleek het beste medicijn: de pijn in zijn schouder was ineens verdwenen. ‘Vooruit’, dacht Voskuil, ‘dan maar achteraf op de blaren zitten. Ik doe het gewoon.’ Ook bij HDM ging men er ongetwijfeld vanuit dat de bal naar Berendts zou gaan. Maar het liep anders. Snoeihard sleepte Voskuil de bal langs HDM-keeper Luis Beckmann, aan de stickkant, hoog in de touwen. ‘Hij zat er wel lekker in, ja.’

Altijd maar verliezen doet pijn

Veel had het niet gescheeld of Hurley had de eerste overwinning van het seizoen opnieuw moeten uitstellen. Vijf minuten voor tijd werd een overtreding van Mees Loman bestraft met geel, waardoor Hurley met tien man kwam te staan en de winst bij een stand van 1-1 onhaalbaar leek. ‘Je weet: in ondertal wordt het extreem lastig’, zegt Voskuil, die dit seizoen zes corners binnenpushte. ‘We hadden een hele tactiek klaarliggen voor het moment dat we de keeper eruit zouden halen. Maar dat plan kon de prullenbak in.’

Toch bleek het nog geen gelopen race. Een gele kaart voor HDM’er Alexander Waterings gaf Hurley kort daarop weer hoop. Toen keeper Joren Romijn vervolgens naar de kant werd gehaald, stond Hurley alsnog met een extra veldspeler binnen de lijnen. ‘Toen hadden we het momentum weer te pakken.’

Na zeventien wedstrijden zonder overwinning wist Voskuil dat het tijd was om die eerste overwinning eindelijk over de streep te trekken. ‘Je kunt je voorstellen dat dit na zeventien potten een enorme opluchting is. We zijn een paar keer dichtbij de winst geweest, maar vaak ook niet. Het ging ons gewoon niet gebeuren dat we het hele seizoen niet één keer zouden winnen. Elke keer verliezen doet enorm veel met je moraal. Dan zit je op dinsdag weer met z’n allen bij de video-analyse, waar het opnieuw negatief is en de verbeterpunten zich opstapelen. Elke maandag op je werk moeten vertellen dat je wéér niet hebt gewonnen, dat vreet aan je. Daar word je knettergek van.’

Laren-uit de laatste wedstrijd

Het contrast zondag met het Hurley van voor de winterstop was groot. Waar de ploeg toen nog vaak in negativiteit bleef hangen en mopperde op elkaar en de scheidsrechter, stond er nu een team dat voor elkaar door het vuur ging. Kleine successen zoals een uitgelopen strafcorner werden uitbundig gevierd, alsof er was gescoord. ‘In de voorbereiding op de tweede seizoenshelft hebben we daar veel nadruk op gelegd’, vertelt Voskuil. ‘Als we eindelijk wilden gaan winnen, moesten we een vechtmachine worden. Als je af en toe met z’n allen ergens om juicht, dan geeft dat enorm veel energie.’

Door de overwinning van dit seizoen is de achterstand op concurrent Laren teruggebracht tot één punt. Met zware wedstrijden tegen Kampong, Den Bosch en Oranje-Rood in het verschiet, wordt de laatste speelronde mogelijk beslissend: een uitwedstrijd bij Laren. Het lijkt voor Hurley de ultieme ontsnappingsroute om op het nippertje directe degradatie te ontlopen. ‘Je kunt je voorstellen dat deze overwinning ons natuurlijk een enorme boost geeft’, zegt Voskuil. ‘Het zou mij niet verbazen als het op die laatste pot aankomt. Als we daar net zo spelen als vandaag, heb ik er het volste vertrouwen in.’