Vier redenen waarom de Oranje Dames het EK winnen (en één waarom niet)

De jacht op EK-goud begint op zaterdag met de eerste poulewedstrijd tegen Ierland, de huidige nummer elf van de wereldranglijst. Daarna wacht gastland Duitsland, gesteund door het thuispubliek en nummer zes van de wereld. De poulefase wordt afgesloten tegen Frankrijk, op plek zeventien de laagst geklasseerde deelnemer van het EK.

Met een selectie vol ervaring en kwaliteit begint Nederland als uitgesproken favoriet aan het EK. Sinds de verloren olympische finale in Rio 2016 won Oranje vijftien van de zestien te vergeven hoofdprijzen. Maar waar zit dat overwicht van het Nederlands team precies in? Vier factoren springen in het oog.

1. De ijzersterke strafcorner
De strafcorner is een van de grootste wapens van de Oranje Dames. Met Yibbi Jansen heeft de ploeg de beste cornerschutter ter wereld in huis. Jansen weet de rust te bewaren als de druk groot is. De specialiste van SCHC scoorde in veertien van haar laatste zestien wedstrijden. Ze maakte een hattrick tegen Australië (8-1) en schreef historie met vijf goals in één duel tegen Spanje (11-2). Voor het derde jaar op rij werd het cornerkanon van Oranje de topscorer van de Pro League met 19 goals. Tel daarbij de opties met Frédérique Matla en Sanne Koolen op de kop van de cirkel en tegenstanders weten: een overtreding in de cirkel kan direct keihard worden afgestraft. En in een wedstrijd die op slot zit, kan dit wapen juist het verschil maken.

2. Spelers die het verschil kunnen maken
In wedstrijden waarin het spel even stroef verloopt, is het goud waard om speelsters te hebben die iets kunnen forceren. Oranje beschikt over meerdere van dat soort types. Freeke Moes kan met haar dribbels en Marijn Veen met haar creativiteit verdedigingen uiteen trekken. Frédérique Matla behoort eveneens tot deze categorie: één actie van haar kan een hele wedstrijd doen kantelen. Dit soort gamechangers zijn onmisbaar op toernooien: ze breken open wat op slot zit, precies op het moment dat het moet.

3. De koelbloedige afmakers
Oranje beschikt al jaren over spitsen die op het juiste moment op de juiste plek staan. Dat zal op dit EK niet anders zijn: Joosje Burg, Fay van der Elst en Pien Dicke. Stuk voor stuk speelsters die van een halve kans een doelpunt kunnen maken. Van der Elst werd voor het tweede jaar op rij topscorer van de Pro League qua veldgoals: acht keer trof ze doel uit open spel. Oranje hoeft geen perfecte aanval te spelen. Een losse bal of rebound is vaak al genoeg. In een toernooi waar kansen schaars kunnen zijn, zijn deze ‘goaltjesdieven’ goud waard. Het maakt Oranje uiterst efficiënt en dus levensgevaarlijk.

4. Verdediging vormt stevig fundament
Ooit zei een Amerikaanse sportcoach: offense wins games, defense wins championships. Die oude sportwijsheid lijkt Oranje goed in de oren te hebben geknoopt. Hoewel de Oranje Dames onder bondscoach Raoul Ehren slechts een keer de nul hielden, incasseerde de ploeg in zestien Pro League-wedstrijden slechts 22 doelpunten, gemiddeld 1,38 per wedstrijd. Veel van die tegengoals kwamen voort uit incidenten. De organisatie achterin vormt een stevig fundament, met ervaren krachten als Lisa Post en Sanne Koolen als ankerpunten. Post speelt bovendien een sleutelrol bij de strafcornerverdediging als eerste uitloopster, terwijl Koolen aanvallend bij de corner een gevaarlijke optie is met haar flats vanaf de kop van de cirkel. Zelfs wanneer het aanvallend minder loopt, blijft Oranje lastig te verslaan.

De grootste tegenstandster: Oranje zelf
Toch is zelfs dit Oranje niet onaantastbaar. Er is één factor die roet in het eten kan gooien. Als er één ploeg is die Oranje kan stoppen, is het Oranje zelf. De status van favoriet kan zorgen voor een onbewuste vermindering van focus. De scherpte moet er elk moment zijn. Zonder focus kan elke tegenstander gevaarlijk worden. Dat bleek onlangs nog in de laatste Pro League-wedstrijd tegen België, waarin Oranje ongeïnspireerd en slordig voor de dag kwam. Toch lijkt er geen reden tot zorg: het was het slot van een intens Pro League-blok. De ploeg heeft inmiddels twee weken rust gehad. Met frisse benen en hernieuwde energie lijkt er in Mönchengladbach weinig te vrezen.