Victoria: de gebroken ploeg die opeens in de titel geloofde

‘Na de eerste paar wedstrijden in de Promotieklasse dacht ik niet meteen: wij worden kampioen’, vertelt Sjoerd Woelders, bezig aan zijn eerste seizoen als trainer bij de Kralingers. ‘Maar als je naar de statistieken kijkt, vind ik het uiteindelijk meer dan verdiend.’

Woelders nam het stokje over van zijn bijna naamgenoot, Sjoerd Wolters. Hij stapte afgelopen zomer in bij een ploeg die volgens hem vooral geen vertrouwen had. De achtste plek van vorig jaar en de onderlinge verstandhouding hadden diepe sporen achtergelaten. ‘De laatste wedstrijden van vorig seizoen hadden ze het gewoon laten lopen, omdat er niets meer voor te spelen was. Er was weinig vertrouwen in elkaar en niemand geloofde eigenlijk ook in haar eigen kunnen.’

 De coach wil niet wijzen naar voorgangers of individuen. Integendeel. Hij schetst een team dat intern vastzat. ‘In gesprekken hoorde ik dingen als: ik doe dit niet, want die ander doet dát niet. Het ging soms van ruzie tot huilen aan toe. Maar eigenlijk is het heel simpel. Als één iemand niet meedoet, valt het team helemaal in elkaar.’

Die broosheid was in de eerste weken zichtbaar. Victoria begon stroef aan het seizoen, verloor drie keer en speelde één keer gelijk. In de vijfde speelronde was daar de uitwedstrijd bij HIC, begin oktober. Op papier geen wondermiddel, in de praktijk het kantelpunt. Het werd 1-2 voor ‘Vic’. ‘We wonnen niet eens terecht’, lacht Woelders. ‘Het was vrouwen en kinderen eerst. Vechtend overeind blijven.’ Juist daar zat de waarde in van die middag, Victoria bleek toch te beschikken over de Rotterdamse mentaliteit. ‘Als het even niet liep, werden we heel snel gespannen. Dan was het haar schuld, dan was het weer de schuld van iemand anders. Vanaf dat duel begon iedereen ook naar zichzelf te kijken. We konden dus toch vechten.’

Top vijf? Play-offs? Waarom niet voor het kampioenschap?

 De ommekeer kreeg in de winterstop een nieuwe laag. Tijdens een trainingskamp in Spanje ging het gesprek niet langer alleen over herstel, maar over ambitie. Wat wilde Victoria eigenlijk nog maken van dit seizoen? ‘Bijna iedereen vond play-offs al mooi’, vertelt Woelders. ‘En toen vroeg onze Donna ineens: waarom willen we eigenlijk geen kampioen worden?’

 Donna Dupuis was de enige speelster die het hardop uitsprak. De rest keek haar volgens Woelders verbaasd aan. Te ver achter in de competitie, te ambitieus, te onrealistisch. Maar ergens nestelde de gedachte zich in de ploeg. ‘Gedurende het seizoen zagen we dat als we consistent bleven winnen, we bovenin mee gingen draaien. Niet eens altijd met geweldig spel, maar wel door resultaat te halen. En ondertussen liet de concurrentie punten liggen, waardoor we ineens bovenaan stonden.’

'Niet met nul punten eindigen'

Zaterdag in Breda kwam alles samen. Tegen Push maakte Victoria het af. Claire Moerman opende de score, waarna Lisa van Ierland via een strafcorner gelijkmaakte. Lois Boerman zette Victoria opnieuw op voorsprong, waarna uitgerekend Dupuis de 1-3 binnenschoot. De marge was groot genoeg, ondanks de treffer van Louise Wagenaars. Caroline Bos besliste het duel definitief: 2-4. Victoria is terug in de Hoofdklasse.

 De blik mag nu voorzichtig vooruit. Naar volgend seizoen. ‘Vic’ wil geen passant zijn in de Hoofdklasse, maar ook niet doorslaan in bravoure. Woelders houdt de verwachtingen bewust realistisch. ‘We gaan niet zeggen dat we zesde moeten worden, maar we willen ook niet met nul punten onderaan eindigen. Ik denk dat we meestrijden voor de onderste drie plekken. Als we achtste worden, hebben we het fantastisch gedaan.’

De vacature staat open

Aan de selectie verandert weinig, zo vertelt hij. De kern blijft grotendeels intact. Maddy Hof vertrekt wel, dus Woelders moet op zoek naar een nieuwe strafcornerspecialist. ‘Achter de schermen zijn we er al een tijdje mee bezig, maar de focus lag tot vandaag op de titel. De zoektocht naar een nieuwe strafcornerspecialist is best een uitdaging, want wij betalen niets. Voor het geld moeten speelsters niet naar Victoria komen, wij zoeken mensen die heel graag bij Victoria wíllen hockeyen. In de Hoofdklasse, dat zorgt wel voor een bepaalde aantrekkingskracht.’ En dan met een knipoog: ‘De vacature staat in ieder geval open.’

En Woelders zelf, plakt hij er een tweede seizoen aan? ‘Ik zou gek zijn als ik wegga’, klinkt hij stellig. ‘Als coach is de promotie naar de Hoofdklasse mijn absolute hoogtepunt. We hebben met z’n allen iets moois opgebouwd. Nu wil ik wel zien hoe dat in de Hoofdklasse gaat.’