Verzuu verbaast als topscorer: ‘Delmée gaat me denk ik niet bellen’

De grote namen van het Nederlandse tophockey hebben al drie weken lang het nakijken, op de topscorerslijst van de Hoofdklasse. Het is niet strafcornerkanon Timo Boers van Den Bosch, de topscorer van de afgelopen twee seizoenen, die de koppositie in handen heeft. Het zijn ook niet internationals Thierry Brinkman of Jip Janssen die momenteel de lijst aanvoeren. Nee, de meest trefzekere speler van de competitie luistert momenteel naar de naam Fabian Verzuu, een laatbloeier die op zijn 31ste plotseling de smaak aardig te pakken heeft.

Het grappige is dat Verzuu zelf minstens zo verbaasd is over zijn doelpuntenproductie als de rest van hockeyend Nederland. Iedere keer als hij de ranglijst bekijkt, moet hij zichzelf haast in zijn arm knijpen. ‘Het is echt onwerkelijk’, zegt hij begin deze week telefonisch, nadat hij zondag wéér twee keer heeft gescoord. ‘Na de eerste speelronde dacht ik: ik zal waarschijnlijk maar één week bovenaan staan. Toen kwam er nóg een week bij. En nu sta ik er nog steeds. Ik kan het zelf ook haast niet geloven.’

Al in de openingswedstrijd tegen concurrent Schaerweijde (4-3 winst) had Verzuu het vizier direct op scherp staan. Liefst drie keer schoot hij raak, niet bepaald een alledaagse middag voor de rossige spits. Op zijn 31ste beleefde hij zowaar een primeur: zijn allereerste hattrick op het hoogste niveau van Nederland.

Maar toen had Verzuu zijn kruit nog lang niet verschoten. Een week later scoorde hij opnieuw, ditmaal tegen Oranje-Rood (4-3 verlies). En afgelopen zondag was het in de wedstrijd tegen Klein Zwitserland (2-2) wéér raak, twee keer zelfs. Zes doelpunten in drie wedstrijden: het zijn cijfers waar topspitsen als Duco Telgenkamp en Koen Bijen voorlopig alleen maar van kunnen dromen.

Zijn goals waren bovendien bepaald niet allemaal intikkertjes. Neem alleen al zijn eerste doelpunt tegen Schaerweijde. Rond de stippellijn nam hij de bal aan, wipte hem behendig langs een verdediger en joeg hem vervolgens met zijn backhand hoog in het doel, haast vanaf de achterlijn. ‘Zulke dingen probeer je op de training weleens’, lacht Verzuu, nog altijd enigszins verbaasd over zijn eigen kunststukje. ‘Soms lukt het dan ook nog. Maar in een wedstrijd gebeurt me dat eigenlijk nooit.’

Het is een prachtig sprookje, dat van een speler die bepaald niet de gebruikelijke weg naar de top heeft afgelegd. Verzuu is een bijzonder geval, een laatbloeier die pas op zijn 26ste voor het eerst zijn opwachting maakte op het hoogste niveau. Toen hij er al een halve hockeyloopbaan op had zitten.

Vier jaar lang speelde hij bij de Tilburgse studentenhockeyclub SHOT, van zijn negentiende tot en met zijn 23ste, nota bene in de Derde Klasse. ‘Drie goals in één wedstrijd waren toen niet zo bijzonder’, lacht Verzuu, die in de jeugd wel Landelijk speelde bij Push en Union. Zijn ambities op het hockeyveld moesten als student voorlopig wijken voor het bierdrinken met zijn studiegenoten.

Toch bleek het bruisende studentenleven niet voldoende om zijn hockeyambities voorgoed naar de achtergrond te verdringen. ‘In mijn tweede seizoen wilde ik toch kijken of ik alsnog hogerop kon. Were Di speelde toen in de Overgangsklasse, toen nog het tweede niveau. Toen heb ik een keer bij Were Di meegetraind, maar dat werd helaas niets. Ze vonden me niet goed genoeg. Daarom ben ik lekker bij SHOT gebleven.’
 
Maar ondanks die eerste mislukte poging bleek de Derde Klasse uiteindelijk toch níét zijn eindstation. Twee jaar later meldde hij zich doodleuk opnieuw bij Were Di, waar inmiddels een andere coach aan het roer stond. ‘Die keer lukte het wel. Vanaf dat moment wilde ik er alles uithalen. Ik was toen al 23, maar ik was vastberaden om te kijken hoever ik nog kon komen. Toen ik na vier jaar de Derde Klasse achter me liet, zei ik tegen mijn vriendin dat ik het Nederlands elftal wilde halen.’

Eenmaal weg uit de krochten van het hockey maakte Verzuu zowaar ineens reuzensprongen. Amper had hij de Derde Klasse achter zich gelaten, of hij werd direct topscorer van de Overgangsklasse. Met Were Di promoveerde hij bovendien in zijn eerste jaar meteen naar de Promotieklasse. 

Na twee door corona onderbroken seizoenen zette hij opnieuw een stap omhoog, ditmaal naar hoofdklasser Tilburg. Op zijn 26ste vond hij zichzelf ineens terug tussen de beste hockeyers van Nederland, al duurde dat feest niet lang: Tilburg degradeerde meteen. ‘Mijn vriendin komt uit de buurt van Den Haag. We dachten: laten we naar de Randstad gaan en kijken of ik daar kan hockeyen en we er samen een leven kunnen opbouwen. Zo ben ik bij HDM terechtgekomen.’ 

Spijt van zijn jaren in de Derde Klasse heeft Verzuu overigens allerminst, ook niet nu hij op het hoogste niveau ineens de doelpunten aan elkaar rijgt. ‘Ik heb het tijdens mijn studie ontzettend naar mijn zin gehad in de Derde Klasse. Waarschijnlijk heb ik daar ook kwaliteiten ontwikkeld die ik nu nog steeds gebruik. Ik ben hartstikke blij met het pad dat ik heb afgelegd. Voor mij was dit de juiste route.’

Zijn grote droom toen hij de Derde Klasse achter zich liet – het Nederlands elftal halen – gaat waarschijnlijk niet meer uitkomen. ‘Delmée gaat me denk ik niet meer bellen’, lacht hij. Maar sowieso tot en met zaterdag mag hij zich maar wel mooi topscorer van de Staatsloterij Hoofdklasse noemen. ‘Ik krijg nu ook allerlei berichtjes van jongens uit mijn studententeam van toen. Dat vind ik hartstikke leuk. Dit hadden we toen echt nóóit kunnen bedenken.’