Van Tweede Klasse naar Asian Games: Nadia (17) is Thais international

Nadia Smeelen speelde al met het idee om na haar middelbare school een jaar in Thailand te studeren. Ze heeft een Thaise moeder en zelf ook een Thais paspoort. Omdat ze daar graag wilde blijven hockeyen, ging ze samen met haar moeder alvast op zoek naar de mogelijkheden. Dat leverde veel sneller iets op dan verwacht.

‘We kwamen erachter dat er helemaal geen clubs zijn en geen competitie is in Thailand voor hockey.’ Haar moeder vroeg via Facebook rond en kwam in contact met de aanvoerder van de Thaise ploeg. Dat Nadia uit Nederland kwam, hielp mee. ‘Dan zijn ze gelijk helemaal fan van je, want Nederland is gewoon heel goed in hockey.’

Nadia werd gevraagd beelden van zichzelf op te sturen en kreeg daarna te horen dat ze goed genoeg was om mee te trainen. Afgelopen zomer vertrok ze voor vier weken naar Thailand om met de nationale ploeg mee te draaien.

Zonder haar ouders vertrok Nadia naar een plek waar ze niemand kende. Haar dagen begonnen bovendien vroeg. ‘Elke dag vijf uur wakker worden, trainen. Dan weer rust en in de middag weer trainen. Dat heb ik vier weken gedaan.’

Ook sportief kwam Nadia in een andere wereld terecht. In Nederland speelde ze jarenlang bij Lelystad en kwam ze uit in de Tweede Klasse bij Dames 1. Dit seizoen stapte ze over naar Almere MO18-1 om op een hoger niveau te spelen.

In Thailand is de hockeywereld een stuk kleiner. ‘Ze hebben ook niet heel veel keuze uit mensen die dan kunnen hockeyen.’ Toch is Nadia onder de indruk van haar ploeggenoten. ‘Voor een land dat eigenlijk bijna nooit wedstrijden speelt, vind ik dat ze echt heel erg goed zijn voor wat er is.’

De taal zorgt voor een grotere uitdaging. Nadia spreekt geen Thais en veel ploeggenoten spreken weinig Engels. Een ploeggenoot met een Australische en Thaise achtergrond vertaalt voor haar en is ook haar kamergenoot. Misverstanden blijven er desondanks. ‘Dat gebeurt echt wel dagelijks eigenlijk. Elke training wel.’

Inmiddels staat Nadia met Thailand op de Asian Games in Japan. Dat ze daar tegenover landen als India staat, dat het afgelopen WK als vijfde eindigde, blijft soms moeilijk te bevatten. Tegen India ging Thailand met 20-1 onderuit, maar voor Nadia deed die uitslag weinig af aan de ervaring. ‘Ik vond het sowieso geweldig dat ik überhaupt tegen India mocht spelen.’ 

Voor Nadia draait het dan ook om meer dan alleen de uitslagen. ‘Ik vind het een enorme eer dat ik het shirt van Thailand mag dragen natuurlijk.’ Aan één onderdeel van het international zijn moet ze alleen nog wennen: het volkslied. 

De tekst kent ze namelijk nog niet. ‘Ik schrok er ook een beetje van de eerste keer. Ik had eigenlijk gehoopt dat het een volkslied zonder tekst was, maar dat was het natuurlijk niet.’ 

Ook buiten het veld moet Nadia wennen aan haar nieuwe ploeg. Zo heeft haar Thaise coach een duidelijke regel om de focus te bewaren. ‘Mijn telefoon wordt afgepakt in de avond’, vertelt ze. De volgende ochtend krijgt ze hem terug, maar voor wedstrijden moet ze hem opnieuw inleveren. ‘Dan wordt hij ook weer afgepakt.’

Daar is Nadia niet bepaald fan van. ‘Ik vond het echt niet leuk.’ Vooral omdat ze voor een wedstrijd graag muziek luistert. De busrit naar het stadion duurt zo’n drie kwartier. ‘Ik wil gewoon lekker een muziekje luisteren en even focussen. En nu kan het gewoon niet meer.’ 

Op 4 oktober zit het avontuur op de Asian Games erop en wacht voor Nadia weer een compleet andere wereld. Ze kreeg een maand vrij van school, maar daarna zit ze gewoon weer in 5-vwo. 

Een volgend avontuur met Thailand dient zich al aan. Ze is gevraagd voor een toernooi volgend jaar. Of ze meegaat, weet ze nog niet. Dan zit ze namelijk in haar examenjaar en krijgt school voorrang. ‘Ik moet echt een keer een diploma halen.’

Als het met school te combineren valt, wil ze maar wat graag opnieuw aansluiten. ‘Dan zeg ik daar zeker geen nee tegen. Ik ben echt mega blij dat ik hier mag staan.’