Van middenvelder naar spits: de veelzijdigheid van Eline Jansen

Het is de één-na-laatste speelronde van de reguliere competitie, zo’n tweeëneenhalve maand geleden, als de pijlsnelle nummer negen van Kampong het op haar heupen krijgt. Aan de Oosterplas op het veld van topclub Den Bosch gooit ze er een waanzinnige solo uit, een moment van pure individuele klasse.

Als ze vanaf de rechterflank naar binnen snijdt, ter hoogte van de 23-meterlijn, is ze haar directe tegenstander te snel af. Als een raket stormt ze de cirkel in, waarbij ze de complete Bossche verdediging aan flarden scheurt. Weergaloos schiet ze de bal vervolgens met haar backhand op doel, perfect in de lange hoek langs keepster Josine Koning: 2-2.

Het begint zo langzamerhand haar handelsmerk te worden. Want twee jaar geleden maakte Jansen in het shirt van Jong Oranje een haast identieke goal, in de finale van het EK onder 21 in Terrassa. Ook toen zette het talent vanaf de rechterflank de turbo aan, sneed ze naar binnen, snelde ze langs drie Spanjaarden en joeg ze de bal onhoudbaar tegen de touwen.

‘Het is inderdaad wel een beetje een typische goal van mij’, lacht Jansen bescheiden. ‘Tegen Den Bosch lag mijn backhand open en dacht ik: ik schiet gewoon in de lange hoek. Daar schiet ik hem eigenlijk altijd. Mijn teamgenoten weten dat ook, dus je zag ze bij de paal al klaarstaan.’

Veel concurrentie op het middenveld

Het zijn precies die kwaliteiten waarmee Jansen bij Kampong zo uitblinkt op het middenveld: ze heeft de longen om het hele veld te bestrijken, gecombineerd met een dodelijk schot. ‘Ik denk dat ik wel iemand ben die afstanden kan overbruggen’, zegt ze. ‘Ik heb het loopvermogen om gaten dicht te lopen, maar ook om daarna weer mee te gaan in een aanval. Ik kan een bal afpakken en een counter opzetten, waarin ik mijn snelheid kan gebruiken. Soms neem ik daarin misschien iets te veel risico, maar als ik ruimte zie en denk dat het de juiste keuze is, ga ik de actie aan.’

In het verrassend sterke seizoen van Kampong, dat via de derde plek in de competitie de play-offs haalde, groeide Jansen uit tot één van de bepalende speelsters. Haar ontwikkeling was ook duidelijk zichtbaar in de cijfers: waar ze een jaar eerder nog geen enkele assist afleverde, stond de teller nu op zes. Steeds meer was ze de verbindende schakel op het middenveld.

Maar die plek in het middenrif van Oranje heeft Jansen voorlopig nog niet veroverd. Het is misschien wel de drukst bezette linie van het Nederlands elftal: de ene na de andere gevestigde naam lijkt al verzekerd van een plek in de WK-selectie.

Zo is Wereldspeelster van het Jaar Xan de Waard, voor wie het WK haar laatste kunstje wordt, ongetwijfeld van de partij. Datzelfde geldt voor strafcornerkanon Yibbi Jansen, mede-aanvoerder Pien Sanders en voormalig Wereldspeelster Felice Albers. Ook Marleen Jochems en Luna Fokke zijn nauwelijks meer uit Oranje weg te denken. En dan is er ook nog Laura Nunnink, die na een zware kruisbandblessure alles op alles zet om op tijd fit te zijn voor het WK.

Bij Oranje in de spits

Het verklaart onder meer waarom Ehren de motor van Kampong voorlopig een linie naar voren schuift. Sinds haar debuut in december 2024 gebruikt hij Jansen vooral als aanvaller. ‘In het begin was het wel even wennen’, erkent ze. ‘Je staat toch op een andere plek. Toen ik dit seizoen na de play-offs weer bij Oranje kwam, moest ik opnieuw schakelen, omdat ik het hele jaar op het middenveld had gespeeld. Maar ik merk dat ik er steeds meer gevoel voor krijg. Ik vind het eigenlijk heel leuk. Ik krijg er energie van om nieuwe dingen te leren, zoals het aanlopen van de press.’

Dat ze ook in de spits absoluut haar waarde kan hebben, liet ze onlangs zien in de Pro League-wedstrijden in Rotterdam en Waver. Prachtig was haar assist op debutante Guusje Moes, in het duel tegen Australië (6-0). Op volle snelheid werd Jansen de diepte ingestuurd op de linkerflank, om de bal daarna met haar backhand perfect voor te geven. Het was een spitsenactie met de blik van een middenvelder.

Die assist liet zien dat Jansen ook als spits kansen kan creëren. Nu is het wachten op het moment dat ze die aanvallende kwaliteiten ook vaker in doelpunten omzet. Haar enige goal tot nu toe in Oranje maakte de zeventienvoudig international in februari 2025, tijdens haar vierde interland, tegen Engeland. Maar ook haar neusje voor de goal begint zich steeds nadrukkelijker te ontwikkelen.

Tegen Ierland in Rotterdam was Jansen bijvoorbeeld dicht bij een typische spitsengoal. Bij de tweede paal stond ze al klaar om een voorzet van Felice Albers binnen te tippen, maar haar directe tegenstander voorkwam dat ze kon scoren en tikte de bal achter haar eigen keepster. Jansen: ‘Ik had van mezelf niet verwacht dat ik iemand zou zijn die vaak op die plek zou staan, maar ik merk dat het steeds beter gaat.’

In de race voor een WK-ticket

Haar kansen op een WK-ticket zijn moeilijk in te schatten. De uitbreiding van de WK-selectie van achttien naar twintig speelsters is in haar voordeel, net als het feit dat ze op meerdere posities uit de voeten kan. Bovendien geldt ze als optie als uitloper bij de strafcorner. Maar een zekerheid is haar plek allerminst. Net als op het middenveld is de concurrentie voorin moordend.

Zelf waagt Jansen zich niet aan een voorspelling over haar WK-kansen. ‘Ik denk dat dit vooral een vraag voor Raoul is om te beantwoorden. Ik wil gewoon lekker spelen en veel plezier maken. Ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn, omdat ik er uiteindelijk toch geen invloed op heb. Ik moet gewoon mijn eigen dingen blijven doen en dan zie ik het wel. Natuurlijk hoop ik erbij te zitten en daar doe ik mijn best voor.’