Van Geffen won bijna alles: ‘Verliezen vind ik nog steeds irritant’

Voor de 36-jarige Van Geffen kreeg die huldiging een extra bijzondere lading. De voormalig international is hoogzwanger en verwacht over enkele weken haar eerste kind. Terwijl er dus een compleet nieuw hoofdstuk in haar leven aanstaande is, werd maandagavond nog één keer stilgestaan bij het hoofdstuk dat ze inmiddels heeft afgesloten: ruim twaalf jaar Oranje, 265 interlands tussen 2011 en 2024 en een erelijst die zijn gelijke niet kent.

'Ik vind het heel leuk dat zoiets nog wordt georganiseerd, zodat je er toch nog even bij kunt stilstaan wat je al die jaren eigenlijk hebt gedaan', vertelde Van Geffen voorafgaand aan de huldiging. 'Na mijn afscheid ben ik ook vrij snel naar Australië vertrokken. Nu ben ik weer hier en beleef ik zo’n toernooi ineens van de andere kant.'

Dat was voor haar nog behoorlijk wennen. Als international zat Van Geffen jarenlang midden in de bubbel van grote toernooien. Nu zag ze pas hoeveel er buiten het veld eigenlijk gebeurt.

'Ik ben eigenlijk nooit als toeschouwer naar een groot hockeytoernooi geweest. Als speelster zit je zo in een cocon. Je ziet wel wat dingen via social media, maar je krijgt helemaal niet mee hoe groot zo’n evenement is. Nu loop ik hier rond en denk ik: gigantisch. Ik heb ook het idee dat het elke keer groter wordt.'

Juist dat andere perspectief zorgde ervoor dat het besef van haar eigen carrière steeds meer indaalde.

'Je ziet hoe het hockey leeft in Nederland, hoeveel aandacht ervoor is en hoe het blijft groeien. Dan denk ik: wow, ik heb dit gewoon twaalf jaar mogen doen. Dat besef je eigenlijk nu pas. Iedereen zei altijd: geniet ervan. Dat doe je ook wel, maar op een andere manier dan nu.'

Achttien hoofdprijzen

Wie haar loopbaan in cijfers vat, begrijpt waarom Van Geffen daar inmiddels met enige verbazing op terugkijkt. Ze kwam tot 265 interlands en stapte daarin liefst 225 keer als winnaar van het veld. Geen enkele Oranje-international won vaker. En zeer waarschijnlijk ook geen enkele international van een ander land.

Ook haar prijzenkast is uitzonderlijk goed gevuld. Van Geffen won twee olympische titels, drie wereldtitels, vijf Europese kampioenschappen, twee Champions Trophy's, twee Hockey World Leagues en vier FIH Pro Leagues. In totaal achttien hoofdprijzen.

Met die achttien titels deelt ze inmiddels de hoogste trede met Xan de Waard. Dat zegt niet alleen iets over Van Geffen zelf, maar ook over de periode waarin ze voor Oranje speelde: een tijdperk waarin Nederland bijna voortdurend de maat der dingen was. En nog steeds is.

Slechts tien nederlagen

Misschien is één ander cijfer nog veelzeggender. In haar hele interlandloopbaan verloor Van Geffen slechts tien wedstrijden. Tien keer. In 265 interlands.

'Tien? Haha, dat slaat nergens op. Dat is inderdaad bizar.' Tegelijkertijd paste het aardig bij haar karakter. 'Ik kan nog steeds slecht tegen mijn verlies. Met spelletjes ook. Ik vind het gewoon irritant om te verliezen.'

Bij Oranje werd winnen jarenlang bijna normaal. Generaties wisselden, bondscoaches kwamen en gingen, maar de prijzen bleven binnenstromen. Van Geffen was een van de vaste waarden in die periode en bleef bovendien vrijwel altijd fit.

'Daar heb ik ook heel veel mazzel mee gehad. Het is super fijn dat mijn lichaam het zo lang heeft volgehouden. Natuurlijk zorg je er goed voor, maar je moet ook een beetje geluk hebben dat je minder blessuregevoelig bent.'

Dat haar eigen loopbaan voorbij is, betekent niet dat de winnaarsmentaliteit van Oranje verdwenen is.

'Ik vind het knap dat het generatie op generatie doorgaat. Dat ze blijven shinen en blijven winnen. Dat is iets waar we als land trots op mogen zijn. Ik hoop dat dat nog jaren doorgaat.'

Voor Van Geffen zelf zijn de finales, interlands en volle trainingsschema’s inmiddels verleden tijd. Thuis liggen de medailles nog altijd als tastbare herinnering aan ruim twaalf Oranjejaren, maar juist nu merkt ze dat de herinneringen zelf steeds meer waarde krijgen.

'Als je thuis naar zo’n medaille kijkt, denk je natuurlijk: wauw. Maar als je hier weer rondloopt, beleef je het allemaal veel sterker opnieuw.'

Maandagavond stapte ze nog één keer het veld op in het Wagener Stadion. Niet als international, maar als eregast. Naast drie voormalige ploeggenoten met wie ze bijna duizend interlands vertegenwoordigde.

En daarna wacht een heel ander avontuur. De vrouw die alles won wat er in het internationale hockey te winnen viel, begint binnenkort opnieuw bij nul.