Van der Ven (37) staat er opeens weer: ‘Vergiste mij in de namen’

Hij staat er superfit bij, zelfs na de 5-0 nederlaag tegen Amsterdam. Geen kilootje extra, amper een rimpel meer. Bijna alsof hij nooit is weggeweest uit de Hoofdklasse. Maar dat was-ie wel. Want eigenlijk stopte Van der Ven in juni 2024 met keepen. Op een hele pijnlijke manier, na de degradatie met HGC via de play-offs tegen Hurley. Het raakte de clubman, die zestien jaar in Wassenaar speelde, in zijn ziel.

‘Daarna heb ik nog wel een paar keer op het veld gestaan’, vertelt Van der Ven vlak voor het clubhuis van Amsterdam. ‘Ik stond twee seizoenen geleden op de spelerslijst bij SCHC, als derde keeper. Daar trainde ik een paar keer mee. Bij HDM vroeg hun coach Ivar Knötschke, een goede vriend van mij, of ik er een paar keer wilde staan tijdens de training. Dus ik heb mijn pak nog wel een keer of zes aangehad. Alleen niet voor een wedstrijd.’

Dat leek ook dit seizoen niet te gaan gebeuren voor de Hagenaar. Totdat hij vorige week maandag een appje kreeg van zijn voormalige Oranje-teamgenoot Sander Baart, tegenwoordig coach van Tilburg. ‘Jan van Groesen, hun eerste keeper, had een schouderblessure opgelopen bij de ABN Amro Cup. Dat is natuurlijk vooral heel erg balen voor hem. Bij Tilburg gingen ze op zoek naar een ervaren keeper tijdens zijn herstel. Dus Sander is een beetje rond gaan appen. Zo kwam hij ook bij mij. We hebben altijd goed contact gehad, al had ik ‘m nu al twee jaar niet echt gesproken. De vraag was simpel. Of hij een beroep op mij kon doen.’

Het was een vraag waar wat druk op zat. De spelerslijsten voor de Hoofdklasse moesten vorige week namelijk worden ingeleverd bij de hockeybond. Baart had dus maar een paar dagen om een vervanger te regelen voor zijn eerste keus, die er naar verluidt vier tot vijf weken uitligt. ‘Ik verwachtte de vraag natuurlijk totaal niet’, lacht Van der Ven. ‘Absoluut niet onaardig bedoeld: maar ik had natuurlijk niet zo veel met Tilburg. Ik heb altijd in Den Haag gespeeld, daar woon ik ook nog steeds. Het is best wel ver rijden. Maar ik was ook wel gevleid door het berichtje en wilde Sander graag helpen. Hij zat omhoog. We hebben tien jaar samen gespeeld, kennen elkaar al jaren.’

Daardoor stond Van der Ven drie dagen na dat eerste appje opeens op het trainingsveld van Tilburg. ‘Het was meteen een dubbeltraining’, lacht de veteraan. ‘Ik vond het vooral heel erg leuk. Het is voor mezelf ook boeiend om te kijken wat er nog inzit bij mijzelf. Ik had ondertussen al wat afspraken gemaakt met mijn werk en met mijn vriendin. Tilburg en ik stellen ons allebei flexibel op, dan kan er een hoop. Sander was er blij mee dat ik in de weekenden kan staan. Ik train mee wanneer het kan, maar ik ga niet drie keer per week naar Tilburg. We kijken hoe het past. Het viel mij na die eerste keer oprecht mee hoe ik een dag later uit mijn bed kwam.’

Sterker nog: een dag na die eerste training stond hij alweer op het veld. Ditmaal met zijn oude keeperstrainer Martijn Drijver. ‘Even mijn techniek afstoffen’, grijnst Van der Ven. ‘Ik ben ook toegevoegd aan de WhatsApp-groep en dat was wel heel handig. Bijna iedereen heeft daarin een foto van zichzelf staan. Zo kon ik een beetje oefenen, omdat ik natuurlijk helemaal niemand kende.’ Lachend: ‘Die achternamen op de rug vind ik ook wel fijn. Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik me zondag wel een paar keer vergist.’

Van der Ven was voor rust een van de uitblinkers bij Tilburg, dat met een knappe 0-0 ging rusten tegen Amsterdam. Dat kwam onder meer dankzij een heerlijke redding van de goalie op een keiharde forehand van Amsterdam-topaankoop Duco Telgenkamp. ‘Ik heb ervan genoten, ondanks die vijf tegengoals. Ik merkte dat ik mijn reflexen nog wel heb. En de jongens zijn er ook blij mee. Het is toch prachtig om nog even in de Hoofdklasse te kunnen keepen? En als het niet meer nodig is, doe ik weer een stapje terug.'