Twee shoot-outmissers maken verloren finale extra pijnlijk voor Matla

Geen doelpunt. Geen beslissende actie zoals zo vaak eerder. Wel frustratie om beslissingen van de scheidsrechters, twee gemiste shoot-outs en uiteindelijk een verloren titelstrijd. De zenuwslopende finale tussen Den Bosch en Amsterdam werd niet de finale van Matla. Voor een speelster die normaal aan de lopende band scoort en in finales vaak meedogenloos toeslaat, werd het een zeldzaam harde middag.

‘Ik baal er enorm van dat we deze wedstrijd niet winnen’, zegt Matla na afloop, nadat ze minutenlang met ploeggenoten, familie en vrienden de eerste teleurstelling heeft verwerkt. ‘Ik had er alle vertrouwen in dat we ’m zouden pakken vandaag. We waren gelijkwaardig aan elkaar, maar we hebben vandaag niet vaak het geluk aan onze zijde gehad. Waarom het vandaag uiteindelijk niet lukte om ’m over de streep te trekken, dat weet ik nu even niet.’

Nu even niet de held

In recente edities van de finale om de landstitel groeide Matla meerdere keren uit tot held van de wedstrijd. In 2021 en 2022 sloeg ze telkens in de slotseconden toe tegen achtereenvolgens Amsterdam en SCHC. In 2024 had ze met een hattrick een enorm aandeel in een volgend succesverhaal, opnieuw in een finale tegen SCHC.

Maandag, in de verzengende hitte aan de Oosterplas, liep het allemaal anders. Matla vocht felle duels uit met Imke Verstraeten, vuurde vanuit de strafcorner meermaals tevergeefs op het doel van Anne Veenendaal en bleef zoeken naar die paar centimeters ruimte in de Amsterdamse cirkel. Maar de scherpte, het laatste tikje, de beslissende actie: het viel dit keer niet haar kant op.

Toen de titelstrijd uitmondde in shoot-outs, werd het drama voor Matla nog groter. Twee keer kreeg ze de kans om Den Bosch dichter bij de landstitel te brengen. Twee keer lukte het niet.

Bij haar eerste poging in de reguliere serie pakte Veenendaal een flitsend backhandschot van Matla met haar linkerhand, waarna ook de rebound geen treffer opleverde. In de sudden death ging Matla na een korte dribbel voor een verrassende push met haar voorhand, maar de bal belandde naast het doel van Veenendaal, die niet eens een redding hoefde te maken. Daarna voltrok Felice Albers het vonnis met haar beslissende shoot-out en was de landstitel voor Amsterdam een feit.

‘We hebben er de afgelopen weken veel op getraind. Toen vlogen ze er wel allemaal lekker in’, zegt Matla, die ook haar ploeggenoten Babs Reijnen en Charlotte Englebert zag missen. ‘Ik neem mijn shoot-outs vaak zonder vooraf bedacht plan. Dat deed ik nu ook. Ik kijk naar wat de keeper doet en reageer daar dan impulsief op. Vandaag was dat niet succesvol helaas.’

Ondanks haar eigen ellende stond Matla ook stil bij de rol van Den Bosch-keeper Laurette Abelen, die als vervanger van de geblesseerde Josine Koning haar allereerste shoot-outserie moest doorstaan. De pas twintigjarige sluitpost zag uiteindelijk drie Amsterdamse pogingen voor haar neus de mist ingaan: van Freeke Moes, Ivy Tellier en Trijntje Beljaars (uit een strafbal).

‘Ik moet Laurette een compliment geven, want zij heeft het fantastisch gedaan in de shoot-outs’, vervolgt Matla. ‘We zeiden na afloop tegen elkaar dat het een teameffort is, maar... uiteindelijk moet je toch ook zelf in de spiegel kijken. Ik voel me verantwoordelijk, wil ook hierin altijd een bijdrage leveren aan het team. Het doet me pijn dat dat niet is gelukt. Daar zal ik vannacht slecht van slapen.’