Twaalf goals voor Jesse Dijkstra in één duel: ‘Wéér met een lobje’

De vraag is natuurlijk met een flinke knipoog bedoeld, dus het fenomeen van Leeuwarden speelt het spelletje vrolijk mee. Of hij na zijn ongekende productie van zondag al een belletje heeft gehad van bondscoach Jeroen Delmée? ‘Ik denk niet dat hij het gezien heeft’, lacht de huidige topscorer van de Derde Klasse A. ‘Maar je weet het maar nooit.’

Het was zondag haast alsof er een oud stripboek van De wondersloffen van Sjakie tot leven was gekomen. Over een voetballer die met de juiste schoenen aan ineens tot het onmogelijke in staat was. Alleen heette Sjakie ditmaal Jesse Dijkstra en droeg hij geen wondersloffen, maar hield hij een stick vast. Tegen Dash kreeg hij het zo op zijn heupen dat hij de arme keeper liefst twaalf keer het nakijken gaf.

Het waren bovendien niet bepaald twaalf intikkertjes. Eén keer ging hij recht op de keeper af, toen plotseling de stilist in hem ontwaakte. ‘Onze centrale verdediger speelde mij aan met een scoop. Daarna speelde ik met wat 3D-hockey drie man voorbij. De keeper kwam uit en toen lobde ik de bal over hem heen’, vertelt de middenvelder bijna achteloos, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Later deed hij het kunstje doodleuk nog een keer over. ’Toen scoorde ik wéér met een lobje.’

Klaarblijkelijk schuilt er ook nog een kleine Duco Telgenkamp in hem. Twee keer schoot hij verwoestend met zijn backhand raak, haast vanaf de achterlijn. ‘De ene keer vloog de bal boven het hoofd van de keeper in het net, de andere keer ging ie door zijn benen’, zegt Dijkstra glimlachend, die als klap op de vuurpijl ook nog zijn sleeppush demonstreerde. Liefst vier keer pushte hij de bal langs de keeper.

Je zou misschien verwachten dat zeker zijn tiende doelpunt reden was voor een klein feestje. Maar de bal werd direct uit het doel gevist en zo snel mogelijk teruggebracht naar de middenlijn. Dat had alles te maken met de missie waarmee Leeuwarden aan het seizoen in de Derde Klasse is begonnen. Na de degradatie van vorig seizoen wil de ploeg zo snel mogelijk terug naar de Tweede Klasse.

‘Toen we met 13-0 of 14-0 voorstonden en er nog tien minuten op de klok stonden, wilden we de twintig halen. Daar was ik veel meer mee bezig dan met hoeveel ik er zelf had gemaakt’, zegt Dijkstra op een toon die eerder bij een international past dan bij een speler uit de Derde Klasse. Het zal Leeuwarden dit seizoen duidelijk niet gebeuren dat de promotie op één doelpunt wordt misgelopen. Na vier competitiewedstrijden heeft de ploeg er al 38 in liggen. Glimlachend: ‘We hebben afgesproken dat we dit seizoen iedere wedstrijd vol gas geven, dus dat doen we dan ook maar.’

Helemaal uit de lucht vielen al zijn goals trouwens ook weer niet. Niet voor niets begonnen ze zich bij Dash gaandeweg lachend af te vragen wat Dijkstra eigenlijk op dit niveau deed. Vier seizoenen speelde hij in het verleden namelijk op een hoger niveau, bij Groningen in de Overgangsklasse. ‘Ik was toen bij Leeuwarden al actief als technisch manager. Daardoor was het niet meer goed te combineren om in Groningen te blijven hockeyen. Toen ben ik hier gaan spelen.’

Met achttien doelpunten na amper vier wedstrijden begint ondertussen zijn persoonlijk record al te lonken. De lat ligt op 36 doelpunten, een aantal dat hij eerder in de Tweede Klasse bij elkaar schoot. ‘Het zou natuurlijk leuk zijn als ik dat record verbreek. Maar liever word ik kampioen met minder goals dan dat ik mijn record wél verbreek en we tweede worden. Kampioen worden en promoveren, dat is en blijft het doel.’ Aan zijn neusje voor de goal zal het in elk geval niet liggen.