Het was wéér zo’n dag voor Hoofdklasse-nieuwkomer Victoria. Voor de achtste keer in acht duels stonden de Rotterdamse dames na zestig minuten met lege handen. Ditmaal gebeurde dat tegen Bloemendaal, dat op eigen veld met 3-1 won. Na afloop waren de tranen niet te bedwingen bij de hekkensluiter van de competitie.
Tranen bij Victoria: ‘Grotere nederlagen doen minder pijn dan deze'
:format(webp)/media/1d189b1d-b5a3-400c-8b74-6f3a1a1390aa/victoria-groepje.jpeg)
Ewout Pahud de Mortanges
Ze bleef lang bij het hek staan. Bij haar familie, die de ervaren spits kwam aanmoedigen. De mannen van Den Bosch waren op een meter afstand al aan het inlopen, voor hun wedstrijd tegen Bloemendaal. Al haar teamgenoten waren al van het veld. Maar voor routinier Sabine van den Eijnden deed dat er op dat moment niet toe. Zij vergat even de wereld om haar heen en werd getroost door haar naasten. Dat gold overigens voor meer speelsters van Victoria, na de zoveelste verloren zondag tijdens dit Hoofdklasse-seizoen.
Zo’n tien minuten later wil de moedige Van den Eijnden best vertellen waar die tranen vandaan kwamen. ‘Als nieuwkomer moesten we wennen aan het niveau’, vertelt de spits. ‘Inmiddels zitten we daar best lekker in. Spelen we wedstrijden waarin we veel aanvallen, waarin we wat kunnen halen. Vorige week verloren we in de laatste minuut van HDM. En vandaag hadden we ook het gevoel dat het ging lukken. Het vertrouwen dat we écht punten gingen pakken.’
‘Die optelsom van twee van die teleurstellingen achter elkaar maakt het nu extra zuur. Vandaar het verdriet en de ontlading. Je hoopt er zó op dat het vandaag anders zou zijn.'
:format(webp)/media/d22902e0-7fae-425c-89ac-5179673d2c47/victoria-veen.jpeg)
Teleurstelling bij Josephine Veen. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Verschillende soorten pijn
Die woorden van Van den Eijnden zijn goed te begrijpen. Victoria begon uitstekend tegen Bloemendaal, dat het speelweekend als nummer tien begon. Maar de vroege 1-0 voorsprong verdween als sneeuw voor de zon in het begin van het derde kwart. Daarin startte Bloemendaal veel scherper dan Victoria en had de thuisploeg na drie minuten een 2-1 voorsprong te pakken.
‘Daar hebben we het laten liggen’, stelt Van den Eijnden, wiens team in de slotfase ook nog een derde goal incasseerde. ‘We tonen veerkracht en we laten ook nu weer goed spel zien. Dan heb je het gevoel dat een punt of misschien wel meer terecht was geweest.’
De ene nederlaag is de andere niet bij Victoria, dat vorig seizoen kampioen werd in de Promotieklasse. Zo gingen ze hard onderuit tegen Den Bosch (9-0) en Kampong (8-0), maar verloren ze ook geregeld nipt. Bijvoorbeeld dus tegen HDM (4-3), maar ook tegen Oranje-Rood (2-1). ‘Die grote nederlagen doen minder pijn dan zo’n dag als deze’, zegt Van den Eijnden. ‘Dit zijn de momenten waarop je het wil doen. Daar mag je best even je emoties over uiten. Even zeggen dat het shit is. Je steekt er zoveel tijd in en dan wil je niet zoveel achter elkaar verliezen. Dus ja, balen mag. Maar ook: dinsdag wel weer met goede moed naar de training.’
:format(webp)/media/8915fa75-5a9c-48bc-b14e-645426afc164/victoria-eijnden.jpeg)
Sabine van den Eijnden keerde dit seizoen terug op het oude nest. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Geen interlands, maar bruidsmeisje
De status van 'Vic' is bekend. Zij hebben geen team met dikbetaalde sterren. Bij de promovendus krijgen de Hoofdklasse-speelsters geen salaris. Een team zonder buitenlandse internationals, maar juist met hechte vriendschappen. Dat was voor Van den Eijnden een goede reden om terug te keren op het oude nest, na twee jaar bij HDM. ‘Veel van mijn beste vriendinnen zitten hier in het team. Bente van Dijk bijvoorbeeld, onze aanvoerder. Zij is laatst getrouwd, ik mocht haar bruidsmeisje zijn. Vanaf acht uur ’s ochtends liepen we daar met meiden van het team rond. Die band is heel erg bijzonder.’
Er wordt bij die vriendinnen dus een flink beroep gedaan op het incasseringsvermogen. ‘Iedereen weet dat het een onwijs zwaar jaar zou worden. Maar als je zo goed speelt als vandaag en vorige week, dan mag je toch een keer verwachten dat je wel punten pakt.’
Van den Eijnden praat zichzelf en haar team moed in. ‘We moeten positief blijven. Er is nog niets aan de hand. Al zouden we de winterstop ingaan met nul punten - wat ik natuurlijk liever niet heb - dan kan je ook nog een inhaalslag maken. Je moet ook leren deze ‘onderkant-toppers’ te spelen.’
‘We kunnen nog beter het momentum aanvoelen. Wanneer zijn we goed? Wanneer gaan we hoge druk zetten? Wanneer valt er wat te halen? Hoe gaan we beter met counters om, waar vorige week en vandaag een goal uit viel? Daarin kunnen we nog wel wat verbeteren en slimmer zijn.'
:format(webp)/media/677ad4a1-e006-4d73-af35-a1a022266b40/victoria-f-moerman.jpeg)
Frederique Moerman in duel met Akeleien Baardemans. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Met een lach van het veld
Heel voorzichtig verschuift de blik van Van den Eijnden naar de volgende zondag, wanneer wéér een kelderkraker op het menu staat, ditmaal tegen nummer elf HGC. De ploeg uit Wassenaar verloor zondag met 4-0 van Amsterdam en blijft daardoor vooralsnog steken op drie punten. ‘Als we die winnen, komen we allemaal met een lach van het veld’, belooft Van den Eijnden, die met Victoria doordeweeks nog tegen Amsterdam speelt.
Of Victoria in het dubbelweekend kan beschikken over topscorer Claire Moerman is nog onduidelijk. De spits, die zondag een strafbal benutte, liep bij het uitlopen van een corner een armblessure op.