Safwan werd eerst uitgelachen, nu is hij Marokkaans international

De Marokkaanse nationale ploeg bestaat uit spelers die verspreid over Europa wonen. Hockeyers met Marokkaanse roots uit onder meer Nederland, België, Frankrijk en Italië komen ongeveer twee keer per maand in Antwerpen samen om te trainen. Anderhalve week geleden verloor de ploeg met 2-0 van Concordia Heren 1, dat in de Tweede Klasse uitkomt.

Ondanks de korte geschiedenis van de selectie zijn de ambities groot. Safwan, de rechtsback van zijn team, droomt ervan om met Marokko ooit de Afrikaanse titel te winnen en zich te plaatsen voor de Olympische Spelen. Hij weet: dat is geen eenvoudige opgave in een continent waar Zuid-Afrika al jaren oppermachtig is.  

Dat Safwan tegenwoordig hockeyt, is voor een groot deel aan zijn moeder te danken. Als kind was hij vooral op straat aan het voetballen en zei hij voortdurend dat hij alles al kon. Zijn moeder besloot hem daarom uit te dagen. ‘Als jij beweert dat je het al kan, dan gaan we iets zoeken wat je nog niet kan.’  

Dat werd hockey. Bij HC Delfshaven maakte hij voor het eerst kennis met de sport. Aanvankelijk had hij er weinig interesse in, maar dat veranderde toen hij ontdekte hoeveel er nog te leren viel. Hij kreeg steeds meer plezier in het hockeyen en maakte uiteindelijk de overstap naar Leonidas, waar hij twee jaar in de O18-1 speelde.  

Jaren later speelde zijn moeder opnieuw een belangrijke rol in zijn hockeyloopbaan. Op haar Instagram-profiel stond een foto van Safwan in hockeytenue. Die trok de aandacht van iemand die betrokken was bij de Marokkaanse selectie. ‘Wie is dat op jouw profielfoto?’, werd haar gevraagd. Toen ze vertelde dat het haar zoon was, kwam het contact op gang.  

Safwan kreeg een uitnodiging voor een selectiemoment in Antwerpen. Daar werd hij verrast door de opkomst en het niveau van de tientallen hockeyers met Marokkaanse roots die uit verschillende Europese landen waren afgereisd. Uiteindelijk werd hij opgenomen in de selectie. ‘Ook al zijn we nog maar net begonnen, het is toch een droom die uitkomt.’  

In de omgeving waarin Safwan opgroeide, was voetbal de vanzelfsprekende sport. Op zijn eerste dag op een topsportschool merkte hij hoe anders er tegen hockey werd aangekeken. Hij kwam terecht tussen een groep voetballers van Feyenoord, onder wie jongens met een Marokkaanse achtergrond. Toen hij vertelde dat hij hockeyde, liep een van hen volgens Safwan weg en zei tegen de anderen dat ze beter niet met hem konden omgaan.  

Die reactie is hem bijgebleven. ‘Als jij met een paar voetballers bent buiten en je wilt zeggen dat je hockey speelt, dan word je heel snel uitgelachen.’ Later stopte Safwan een tijd met hockey, maar uiteindelijk miste hij de sport te veel. Hij besloot zijn stick weer op te pakken.  

De reacties op zijn sportkeuze zijn Safwan bijgebleven. Tegenwoordig probeert hij ervoor te zorgen dat andere kinderen zich niet door zulke vooroordelen laten tegenhouden. Via zijn bedrijf Next Up Rotterdam organiseert hij hockeyclinics op de pleintjes van Rotterdam-West. Naast hockeysticks neemt hij ook voetballen en basketballen mee. Willen de kinderen eerst voetballen? Prima, dan doet hij gewoon mee. Daarna probeert hij ze enthousiast te maken voor hockey.  

Kinderen die enthousiast raken, probeert hij door te verwijzen naar HC Delfshaven, de club waar hij zelf ooit begon. Zijn eigen ervaringen vormen een belangrijke motivatie. ‘Ik wil opkomen voor jongens met een passie die niet zomaar wordt gezien. Omdat ik dat zelf ook heb meegemaakt.’ Daarbij maakt het hem niet uit welke achtergrond de kinderen hebben. ‘Ik doe het gewoon in Rotterdam-West. En mij maakt het niet uit wie daarop afkomt. Als je wil sporten, dan ben je welkom.’  

Naast zijn sportieve ambities hoopt Safwan zijn hockeyclinics ooit van Rotterdam-West naar Marokko te brengen. In Marokko zijn geen hockeyvelden en juist daarom wil hij kinderen daar op pleintjes kennis laten maken met de sport. ‘Ik hoop dat ik ooit ook gewoon naar Marokko kan gaan en daar ook zulke pleinactiviteiten kan organiseren. Dat zou mij echt vet lijken.’  

Voorlopig richt Safwan zich op de pleintjes van Rotterdam-West, waar hij kinderen wil laten kennismaken met een sport die ze misschien nog nooit hebben geprobeerd. ‘Het maakt niet uit wie je bent, waar je vandaan komt, wat je nationaliteit is. Je moet gewoon kunnen doen wat je wilt, als je er maar van geniet.’