Op onze website kan je met hulp van Kai zoeken door alle pagina's en artikelen.
Rotterdam pakt in voorlaatste minuut eerste titel in dertien jaar
Ze moesten er dertien jaar op wachten. Maar in 2026 mogen de mannen van Rotterdam zich weer de beste ploeg van het land noemen. De ploeg van scheidend coach Erik van Driel speelde in de tweede finale met 2-2 gelijk tegen Amsterdam. Zaterdag eindigde de eerste eindstrijd in 3-2, in het voordeel van Rotterdam, dat z’n tweede titel in de clubgeschiedenis pakte.
:quality(85):format(webp)/media/076b823a-3cae-486c-97a7-cfa167c358ac/_hf14784.jpg)
De ontlading bij Rotterdam. Foto: Bart Scheulderman
Ze stonden met hun rug tegen de muur. Overleefden in de slotfase de ene corner na de andere. Hoopten al op shoot-outs. Totdat het 75 seconden voor tijd alsnog gebeurde. Joaquin Menini werd het goudhaantje voor Rottterdam, nadat hij een vrije bal van Jochem Blok in de touwen tipte. Een paar minuten later werd iedereen in het Schouten Zekerheid Stadion dronken van geluk. Wat hunkerden ze naar een hoofdprijs.
Dat gevoel was niet groot, maar immens. In 2017 en 2024 verloren ze de finale en tussendoor werden ze elk jaar genoemd als titelkandidaat. Een topploeg die al een tijdje hofleverancier is van het Nederlands elftal. Nu liefst zes spelers in de trainingsgroep heeft zitten. Maar ook vaak veel te grillig was. Zie bijvoorbeeld het afgelopen seizoen, waarin Rotterdam niet eens de play-outs haalde. Het was een dikke smet op het afscheid van clubicoon Jeroen Hertzberger, zondag uiteraard - in zijn eigen Rotterdams-shirt - toeschouwer bij zijn club.
Het droeg er aan bij dat er geen vertrouwen meer was in een verdere samenwerking met Van Driel. In januari was al duidelijk dat beide partijen niet met elkaar door zouden gaan. Vier maanden later was de Brabander een van de bejubelde helden van de groen-witte massa. Het legioen - zo mogen we het publiek van Rotterdam vandaag echt wel noemen - maakte er vanaf minuut één een hete middag van.
:format(webp)/media/9a6d8276-afc1-4afb-86f7-bac15d35b768/_hf13579.jpg)
Foto: Bart Scheulderman
You’ll never walk alone
Want zelfs de meest hartstochtelijke Amsterdamse fans hadden het kippenvel op hun armen staan bij het oer-Rotterdamse You’ll never walk alone. Een brullende mensenmassa in het afgeladen stadion deed de afwezigheid van de echte Lee Towers snel vergeten. Zij zorgden voor een episch begin, met een gigantisch spandoek en heel veel groene rook.
Maar op het veld was het juist Amsterdam dat van zich afbeet. Al binnen twee minuten nam Dayaan Cassiem het doel van Rotterdam onder vuur. Snel versierde de titelhouder twee corners, die de thuisploeg overleefde. Maar uit een lange corner die direct daarna volgde, was het wel raak. Een harde klap van David Huussen - de hele play-offs al geweldig in vorm - kwam vol op de stick van Sam Steins Bisschop, die prachtig raak tipte: 0-1.
:format(webp)/media/56f4a2d5-3e36-4fdd-bb1c-a8c5244aaf28/_hf14072.jpg)
Foto: Bart Scheulderman
Het was wachten op het eerste aanvallende vuur van Rotterdam. Dat had maandag - in tegenstelling tot twee dagen eerder - echt even tijd nodig om in de wedstrijd te groeien. Het duurde dik twintig minuten voordat de schroom er echt afging bij de gastheren. Er was een heuse cornerstorm nodig om Amsterdam, dat na de openingstreffer weinig meer liet zien in de eerste helft, echt aan het wankelen te brengen.
En toen dat gebeurde, viel ook de 1-1. Een serie van vijf corners achter elkaar mondde uit in een doeltreffende rebound van aangever Thijs van Dam. De speler met de meeste Rotterdam-jaren op de teller tikte vier minuten voor rust binnen. Die gelijkmaker was best verdiend; beide teams deden in de eerste twee kwarten weinig voor elkaar onder.
:format(webp)/media/b57e73ee-c2a3-45de-adf2-51726d3f1f15/_hf13366.jpg)
Foto: Bart Scheulderman
Wedstrijd van de lange adem
De eerste ontmoeting, en dan vooral de eerste helft daarvan, stond bol van het spektakel. In deel twee van deze finale ging het vooral om vechtlust en een lange adem in de tropische hitte. Kansen waren schaars, ruimtes beperkt. De blijdschap van Amsterdam was dan ook groot toen Mustapha Cassiem aan het eind van kwart drie een corner meekreeg. De eerste voor Amsterdam in een half uur tijd. Een mogelijkheid die op waarde werd geschat door specialist Boris Burkhardt, die klinisch raak pushte: 1-2.
Voor de tweede keer deze middag was de score over twee duels precies in evenwicht. Was het wachten op de tegenstoot van Rotterdam, waar Tjep Hoedemakers na de eerste helft uitviel, of de beslissende dreun van Amsterdam. Tussendoor werd het publiek - niet voor de eerste twee deze play-offs - verrast door twee streakers, die het niet aandurfden om zichzelf volledig te tonen. Binnen de lijnen werd de sfeer grimmiger. Van Dam jutte het publiek nog maar eens op, toen hij een gooi kreeg van Brent van Bijnen, die in de heksenketel een groene kaart kreeg. Vlak daarna moest ook Nick van Trigt gaan zitten na een duw tegen Casper Berkman.
:format(webp)/media/9618c0f9-25ad-4bfa-9787-2047abfdfd02/hfn260525793951.jpg)
Boris Burkhardt. Foto: Bart Scheulderman
Allemaal Amsterdamse kansen
Rotterdam kraakte en piepte in de slotfase. De thuisploeg scheerde langs het randje van de afgrond toen Lee Morton vijf minuten voor tijd de paal raakte. Amsterdam kreeg in die laatste minuten een stortvloed aan corners. Elke save van keeper Derk Meijer werd bejubeld alsof de titel al een feit was. Burkhardt sleepte, Kemperman beukte op doel en ook een variant via Mustapha Cassiem leverde niets op.
Het bleken kapitale missers, toen Menini het stadion een minuut voor tijd liet ontploffen. Door de tip-in van de Argentijn die Spanjaard werd, galmde hun lijflied ‘I will survive’ maandagmiddag harder dan ooit over het complex van Rotterdam.
Rotterdam - Amsterdam 2-2 (1-1)
8. Sam Steins Bisschop 0-1
26. Thijs van Dam (sc) 1-1
43. Boris Burkhardt (sc) 1-2
59. Joaquin Menini 2-2
Eerste duel: 3-2 Rotterdam
Lees hieronder de updates van ons liveblog van Rotterdam-Amsterdam terug