Romee Joosten kiest perfect moment voor zeldzame treffer

We schrijven de 55ste minuut van de boeiende eerste finalewedstrijd tussen beide grootmachten. Amsterdam is net op een 2-1 voorsprong gekomen via Fay van der Elst als Den Bosch de negende strafcorner van de wedstrijd mag nemen. De stroperige sleeppush van Matla smoort bij de strafbalstip en komt via de stick van Imke Verstraeten terug bij stopper Romee Joosten. Die aarzelt geen moment en schiet gretig de 2-2 tegen de plank, op een moment dat Den Bosch die goal keihard nodig had.

‘Ik had best veel ruimte’, haalt Joosten na afloop het cruciale moment terug. ‘En het was best een lekkere hoek van waaruit ik kon schieten. Dus riep ik Los! tegen Danique [van der Veerdonk] en knalde 'm heerlijk binnen.'

Twijfel voor videoreferral

Toch duurde het even voordat Joosten de derde treffer uit haar Bossche loopbaan definitief op het scorebord zag staan. Scheidsrechter Berry van Bentum vroeg zelf een videoreferral aan om te controleren of de bal van Joosten wel van binnen de cirkel werd afgevuurd. Joosten had zelf al het gevoel dat de bal binnen was, al sloop er heel even twijfel in.

‘Eigenlijk wist ik wel dat-ie echt binnen de cirkel was. Maar als er dan een video wordt aangevraagd, denk je toch: heb ik misschien iets níet gezien?’

Dat bleek niet zo te zijn. De goal bleef staan. Joosten, de zelden scorende verdediger, had Den Bosch teruggebracht in de wedstrijd. ‘Ik weet ook dat ik niet heel vaak scoor natuurlijk’, zei ze met een lach. 'Het is alleen ooit twee keer eerder gelukt in uitwedstrijden tegen Kampong. Dus als je dan op zo’n moment de 2-2 maakt, is dat wel heel bijzonder.’

Eindelijk hersteld van voetblessure

Voor Joosten kreeg die treffer nog een extra laagje, omdat ze tijdens dit seizoen een paar maanden aan de kant stond met een voetblessure. Door overbelasting, veroorzaakt door een lichte peesontsteking, kreeg ze eerst last van de ene voet en door overcompensatie later ook van de andere. Inmiddels kan ze weer probleemloos meespelen, al vraagt haar lichaam nog altijd om wat extra aandacht. 

Juist vanwege die maanden langs de zijlijn voelde haar rol in de eerste finale extra waardevol. En voor Den Bosch kwam haar treffer als geroepen. De regerend landskampioen had het lastig met Amsterdam, dat vooral via snelle uitbraken gevaarlijk werd en in Felice Albers de uitblinker had. Zij bereidde beide Amsterdamse treffers na sterke individuele loopacties met de bal.

Joosten zag dat haar ploeg het zichzelf bij vlagen moeilijk maakte door te vaak door het centrum te willen spelen. Juist daar loerde veel gevaar. ‘We gingen iets te veel door de as’, analyseert ze. ‘Zij zijn daar gewoon heel sterk. Als zij de bal dan afpakken en wij groot staan opgesteld, hebben zij veel ruimte in de counter.’

Den Bosch besprak dat probleem al in de rust. De ploeg wilde slimmer aanvallen, sneller druk zetten na balverlies en voorkomen dat Amsterdam opnieuw met ruimte voor zich gevaarlijk kon worden. Toch lukte dat niet altijd. Zeker richting het einde van de wedstrijd vielen er gaten.

‘Aan het eind sloeg ook de vermoeidheid toe, zeker met deze temperaturen’, zegt Joosten. ‘Dan zie je dat de ruimtes onderling groter worden. Dan moet iedereen terug en wordt het lastiger om alles goed vast te houden.’

Meer rendement

Daarmee stipte ze een belangrijk punt aan richting de tweede finalewedstrijd van maandag aan de Oosterplas. Den Bosch kreeg in Amsterdam kansen, maar haalde nog niet het maximale rendement uit de momenten in de cirkel. Ook de negen strafcorners leverden, los van de reboundgoal van Joosten en de heerlijke tip-in van Joosje Burg bij de 1-1, niet op wat de Bossche ploeg ervan verwacht.

‘Er zijn nog dingen die beter moeten’, zegt Joosten, zonder het achterste van haar tong te laten zien. ‘We gaan de beelden terugkijken en kijken hoe we daar meer rendement uit kunnen halen.’

Joosten weet hoe simpel de rekensom is. Een goal in het Wagener Stadion is mooi. Een gelijkspel in de eerste finale geeft perspectief. Maar zonder overwinning in de tweede wedstrijd blijft er niets van over. ‘Als je het maandag niet doet, heb je helemaal niks’, zegt ze.