Jarenlang was Jaap Jongbloed (71) een vertrouwd gezicht in miljoenen Nederlandse huiskamers, als presentator van programma’s als Vermist, Opgelicht en Het mooiste meisje van de klas. Tegenwoordig staat hij een stuk minder vaak voor de camera, maar is hij juist op het hockeyveld te vinden. Iedere zaterdag coacht hij zijn dertienjarige kleindochter Nova, die speelt in Abcoude Onder 14-3. ‘Die meiden zijn soms liever bezig met TikTok dan met een peptalk van mij.’
Presentator Jaap Jongbloed coacht kleindochter: ‘Een enorm cadeau’
:quality(85):format(webp)/media/1ab32af0-74fb-4012-aa74-442705e7fe73/jaapjongbloed-4-wv.jpg)
Willem Vernes
Het moet voor sommige ouders van de tegenstander toch een merkwaardig gezicht zijn. Komen ze op zaterdagochtend nietsvermoedend met een bekertje koffie het clubhuis uit, staat daar ineens Jaap Jongbloed langs de lijn. Voor de meiden op het veld is hij hooguit een wat oudere man die bloedfanatiek aanwijzingen staat te roepen. Voor hun ouders is hij een vertrouwd gezicht dat ze jarenlang op hun televisiescherm hebben gezien.
Onlangs nog leidde zijn bekendheid tot een vermakelijk tafereeltje langs de lijn. Een moeder herkende de televisiepresentator en stootte meteen iemand naast haar aan om dat nieuws mee te delen. Wat ze niet besefte, was dat uitgerekend zijn kleindochter vlakbij haar stond en alles kon horen.
‘Ik maak dat wel vaker mee’, vertelt Nova glimlachend, aan de eettafel in het appartement van haar opa in Amsterdam. ‘Ik sta er helemaal niet bij stil dat andere mensen hem kennen. Als ik ouders over hem hoor praten alsof hij een of andere beroemdheid is, moet ik altijd lachen. Voor mij is hij gewoon mijn opa.’ Naast haar hoort de man over wie het gaat de woorden van zijn kleindochter glimlachend aan.
:quality(85):format(webp)/media/94d26138-b623-4787-95bf-43cf227db6ef/jaapjongbloed-wv.jpg)
Presentator Jaap Jongbloed laat zien dat hij met een hockeystick overweg kan. Foto: Willem Vernes
Iedereen ging op hockey en ik dacht: ik ga niet op die kaksport
Presentator Jaap Jongbloed
Coach van zijn kleindochter
Dat Jongbloed tegenwoordig iedere zaterdag langs de zijlijn staat, is op zichzelf al opmerkelijk genoeg. Zelf heeft hij namelijk nooit gehockeyd. Zijn moeder beoefende de sport wel, net als zijn broers en zusje, maar hij moest er niets van hebben. ‘Ik was nogal een recalcitrante puber’, verklaart hij. ‘Iedereen ging op hockey en ik dacht: ik ga niet op die kaksport. Ik ga lekker voetballen.’
Maar hoe groot zijn afkeer van die kaksport vroeger ook was, uiteindelijk raakte Jongbloed toch verzeild in het hockeywereldje. Eerst waagde hij zich aan het coachen van zijn eigen kinderen. ‘Dat was op een niveau dat ik nog wel aankon’, lacht hij. Inmiddels heeft hij dus ook het team van zijn kleindochter Nova onder zijn hoede, alweer voor het derde seizoen op rij.
Dat hij geen verleden als speler heeft, bleek voor hem al snel geen onoverkomelijk bezwaar. Om een team met meiden van twaalf of dertien jaar te coachen, hoef je volgens hem nu eenmaal niet zelf een bal in de kruising te kunnen slaan. Sterker nog, Jongbloed ontdekte dat hij zijn speelsters ook zonder hockeyervaring nog heel wat kon leren.
:quality(85):format(webp)/media/638defe0-ae3e-4905-8014-f72245226f1a/nova-wv.jpg)
Kleindochter Nova, die al drie seizoenen wordt gecoacht door haar opa. Foto: Willem Vernes.
De grillen van pubermeiden
‘Het opvallende is dat sommige meiden al een jaar of zeven hockeyen, maar dat er in het samenspel nog altijd dingen zijn die ze kunnen verbeteren’, vertelt hij. ‘Als de tegenstander de bal heeft, moet je als team dichter bij elkaar gaan staan. Heb je zelf de bal, dan moet je juist het veld breed maken. Dat soort dingen heb ik vanuit andere sporten meegekregen, bijvoorbeeld het voetbal. Dus ook zonder hockeyervaring kan ik ze daar nog wel wat in bijbrengen.’
De tactische kant van het coachen bleek voor Jongbloed dus niet het grootste struikelblok. Maar al snel ontdekte hij dat er wel een compleet andere uitdaging op hem wachtte: het coachen van een groep pubermeiden. Speelsters die soms heel eigen ideeën hebben over wat op een zaterdag de meeste aandacht verdient. ‘Ze zijn soms liever bezig met TikTok dan met een peptalk van mij.’
Vorig seizoen ondervond Jongbloed bijvoorbeeld aan den lijve dat hockey niet bij al zijn speelsters op de eerste plaats komt. ‘Tijdens de warming-up was de rest van het team al aan het warmlopen, maar één meisje had op dat moment duidelijk andere prioriteiten’, vertelt hij. ‘Die stond langs de lijn nog met haar vriendje te kletsen.’
:quality(85):format(webp)/media/7e88b11b-1ddd-4c02-ac33-00a3c88cebf1/jaapjongboed-wv.jpg)
De fanatieke blik van hockeycoach Jaap Jongbloed. Foto: Willem Vernes
‘Ik vind dat je een betere coach bent geworden’
Maar hoe brengt de man die jarenlang miljoenen televisiekijkers wist te boeien het er eigenlijk vanaf als hockeycoach? Niemand die dat beter kan beoordelen dan zijn kleindochter Nova, die al drie seizoenen lang zijn aanwijzingen moet opvolgen. Het goede nieuws voor Jongbloed: zij ziet vooruitgang.
‘Ik vind dat je beter bent geworden’, zegt Nova, zonder een blad voor de mond te nemen. ‘Vooral in hoe je met ons omgaat en ons weet te motiveren. In het begin had volgens mij de helft van het team nauwelijks belangstelling. Je wist toen nog niet zo goed hoe je iedereen enthousiast moest krijgen. Er werd ook veel minder goed naar je geluisterd. Maar inmiddels weet je veel beter hoe je een groep tienermeiden meekrijgt. Ik weet niet precies hoe je dat doet, maar tegenwoordig luistert iedereen wel.’
Er zit duidelijk iets ontwapenends in de manier waarop de twee met elkaar omgaan. Van het ontzag dat een dertienjarige misschien voor haar coach zou hebben, lijkt Nova niet overdreven veel last te hebben. Daarvoor is hij toch vooral haar opa. De man bij wie ze zich volkomen op haar gemak voelt.
Een treffend voorbeeld daarvan deed zich vorig seizoen voor, tijdens de kampioenswedstrijd tegen Diemen. De ploeg van Nova stond met 2-0 achter, had zich teruggevochten tot 2-2 en moest winnen om de titel te pakken. Er restte nog één kwart. Maar voordat Jongbloed zijn ploeg weer het veld in kon sturen, had zijn kleindochter nog een kleine mededeling voor hem. ‘Ik vind alles goed hoor, maar je gaat me nu niet wisselen.’
:quality(85):format(webp)/media/d12a92d9-c47b-4847-b08e-d9106e6d98a9/jaap-jongbloed-3-wv.jpg)
Jaap Jongbloed houdt een balletje hoog met zijn kleindochter Nova. Foto: Willem Vernes
De trotse opa
Ook andersom blijkt duidelijk hoe hecht de band tussen opa en kleindochter is. Jongbloed is niet alleen de opa die zijn kleindochter graag ziet hockeyen. Hij is ook de coach die haar nu eenmaal niet uitsluitend complimenten geeft.
‘Ik kan er niet altijd even goed tegen als hij zegt dat ik iets beter moet doen’, bekent Nova. Terwijl hij juist in hun bijzondere band een voordeel ziet. ‘Ik denk juist dat ik tegen jou dingen kan zeggen die ik misschien niet zo snel tegen andere speelsters zou zeggen. Juist omdat we elkaar zo goed kennen.’
Maar hoe kritisch hij op zaterdag soms ook kan zijn, de trotse opa in hem is nooit ver weg. Vraag hem naar de kwaliteiten van zijn kleindochter en hij hoeft geen seconde na te denken. Vooral over één onderdeel van Nova's spel raakt hij niet snel uitgepraat. ‘Als Nova achter iemand aan gaat en haar stick ertussen krijgt, weet je bijna zeker dat ze de bal heeft. Ze kan als geen ander een bal onderscheppen’, vertelt hij, terwijl de trots van zijn gezicht afdruipt.
‘Dat vind ik misschien nog wel het bijzonderste…’, vervolgt hij. ‘Dat ik haar op deze manier zie opgroeien. Ik realiseer me dat het niet vanzelfsprekend is dat je als opa iedere zaterdag zo intensief met je kleindochter optrekt. Dat is echt een enorm cadeau.’
Reacties (1)
Wat een leuk en mooi verhaal.