Play-offs nog verder uit zicht voor Bloemendaal na tik tegen OR

Ze hebben een prachtig feitje in handen. Geen mannenteam stond de afgelopen jaren zo vaak in de play-offs als Bloemendaal. In de dertig keer dat de play-offs werden gehouden, ontbraken de Noord-Hollanders slechts twee keer: in 2001 en 2016. In het laatste decennium werd er geen team vaker landskampioen dan Bloemendaal.

Maar dit jaar strijden ze - tenzij er een wonder gebeurt - niet mee om de prijzen. Zondag tegen Oranje-Rood werd alweer voor de zesde keer dit seizoen verloren. Een wedstrijd die gespeeld zonder Casper van der Veen (schouder) en Jorrit Croon (knie), die dit hockeyjaar allebei niet meer in actie komen. Zij zagen hoe hun team al na acht minuten op achterstand kwam.

Er was eigenlijk nog vrij weinig gebeurd, toen Struan Walker weer eens zijn klasse toonde. De Schotse spits maakte na acht minuten uit de tweede corner van de wedstrijd - allebei direct achter elkaar - alweer zijn 23ste goal van dit seizoen, waarmee hij de topscorerslijst aanvoert. De sleep die dwars door de lijnstop ging, schudde Bloemendaal wakker.  Vlak na die openingsgoal kregen de bezoekers vier corners op rij, die allemaal werden gekraakt.

De zingende fanclub van Lacalle 

Dat bleken dure gemiste kansen, omdat OR wel zuinig met z’n corners om bleef. Want de volgende korte hoekslag van de Brabanders werd wél benut. Ditmaal niet direct via Walker, maar via een andere publiekslieveling die na een lastige start zijn draai helemaal gevonden heeft in Eindhoven. Borja Lacalle reageerde attent op een rebound die van de legguards van Maurits Visser afketste en tikte behendig de 2-0 op het bord. 

Extra leuk voor de Spanjaard: hij had zondag een eigen fanclub meegenomen. Liefst acht Spaanse fans hadden zich in allerlei Lacalle-kleding gehuld. Gehuld in shirt van de OR-aanvaller, met een Spaanse vlag om de nek en met een echt Brabants biertje in de hand stonden zijn langs de lijn. Ze kregen na de goal allemaal persoonlijk een highfive van hun held. 

De zingende Spanjaarden hadden in de Genneper Parken de tijd van hun leven. Want vlak de pauze hadden ze weer alle reden om schreeuwend van blijdschap over de boarding te hangen. Eerst vierden ze de 3-0 van opnieuw Walker - nummer 24 dus -, die binnentikte na een mooie rush van Joep de Mol over de rechterkant. Twee minuten later werden ze helemaal gek toen Lacalle zijn tweede van de middag maakte. Op de melodie van de Joling-klassieker Can’t take my eyes of you kreeg de aanvaller zijn eigen liedje. 

De gemiste kansen van Bloemendaal

Bloemendaal stond erbij en werd bij derde tegengoal simpelweg keihard voorbijgelopen. Ze kregen wel kansen, maar sprongen daar heel onzorgvuldig mee om. Illustratief was de mogelijkheid voor de Duitse spits Elian Mazkour, tussen de 3-0 en 4-0 in. In kansrijke positie beukte hij wild en gehaast over. Vlak daarna ging een cornervariant op de ingelopen Lucas Veen een paar meter naast. 

Veen kreeg een paar minuten later alsnog zijn treffer, die precies in het eindsignaal van het derde kwart viel. Het zorgde voor wat nieuwe hoop bij Bloemendaal, dat vlak na de laatste pauze een schietkans - weer Mazkour - en een twee corners kreeg, die Teun Beins onbenut liet.

Toen die mogelijkheden niet werden afgemaakt, was duidelijk dat Bloemendaal die marge van drie treffers niet meer goed zou maken. Oranje-Rood verspeelde in het begin van het seizoen een aantal keer punten in de slotfase, maar de Eindhovenaren hebben daar zichtbaar van geleerd. 

Zij tellen de dagen af richting de play-offs. Op het balkon van het clubhuis werden de data al doorgenomen. De kans dat Bloemendaal daar ook bij is, is zondag een stuk kleiner geworden.