Pijnlijk afscheid voor Remmerswaal bij HDM: ‘Wilde nog niet stoppen’

Ineens krijgt de keepster met de geweldige reflexen het te kwaad, zondagmiddag op het veld van Ring Pass, kort nadat HDM zich op het nippertje heeft gehandhaafd. Op de vraag hoe haar afscheid voor Remmerswaal voelt, lopen haar ogen rood en waterig aan. Het vertrek van de club waar ze sinds haar veertiende – na haar overstap van Alecto – haar hart aan heeft verpand, valt haar zwaar. Al snel wordt duidelijk waarom: de keepster had haar laatste wedstrijd voor HDM nog helemaal niet willen spelen.

‘Ik snap eigenlijk nog steeds niet waar het mis is gegaan’, vertelt Remmerswaal, nadat ze haar ogen heeft drooggeveegd. ‘Ik heb het gevoel dat er ergens iets is misgelopen in de communicatie en dat ik daar de dupe van ben geworden. Uiteindelijk heeft de club voor een andere route gekozen. Dat is voor mij nog steeds ontzettend pijnlijk.’

‘Nog niet alles is uitgesproken’

Volgens Remmerswaal, die bij HDM ook Meisjes Onder 18-1 onder haar hoede heeft, is haar afscheid niet haar eigen keuze geweest. Haar lezing van de gebeurtenissen luidt als volgt: ‘Ik heb op een gegeven moment heel eerlijk aangegeven dat ik aan het kijken was of ik volgend seizoen nog wel door wilde. Ik heb het druk met mijn werk en wilde kijken of ik alles nog wel kon combineren. Tegelijkertijd heb ik aangegeven dat ik ernaar neigde om wél door te gaan. Later was het voor mij duidelijk dat ik er inderdaad nog een seizoen aan vast wilde plakken, maar toen had de club blijkbaar al een andere keuze gemaakt.’

Vanaf een afstandje valt er voor beide kanten wellicht iets te zeggen: terwijl Remmerswaal nog in de veronderstelling was dat de deur open stond voor een langer verblijf, dacht HDM al aan de toekomst en legde het Huizen-keepster Isa Osborne vast. De talentvolle doelvrouw van Jong Oranje, in december nog tweede keepster op het jeugd-WK in Chili, gold bovendien als een buitenkansje voor de club uit Den Haag, niet in de laatste plaats omdat ze daar bepaald geen onbekende is. Osborne doorliep een groot deel van haar jeugdopleiding bij HDM en is dit seizoen bovendien actief als coach van MO12-1. Met haar haalt de club een keepster in huis voor de komende jaren.

Die beslissing van HDM doet Remmerswaal nog altijd pijn. Haar frustraties over de gang van zaken heeft ze nog niet volledig met de club kunnen bespreken, vertelt ze. ‘Ik heb daarna nog één gesprek gevoerd. Maar ik denk dat nog niet alles is gezegd wat er gezegd moet worden. Van beide kanten niet. Ik had daar de afgelopen tijd niet echt de ruimte en energie voor, omdat we ook nog enkele belangrijke wedstrijden speelden en mijn focus daarop lag. Misschien komt dat gesprek er in de toekomst nog’, zegt Remmerswaal, die de vragen in dit interview weliswaar braaf beantwoordt, maar de zaak liever niet wil opblazen. ‘Daarvoor hou ik te veel van de club. En van de meeste mensen die er rondlopen.’

‘De club zit voor altijd in mijn hart’

Dat de situatie ook bij haar teamgenoten diep zit, blijkt zondag na het laatste fluitsignaal van de wedstrijd tegen Ring Pass. Ondanks dat HDM zich heeft gehandhaafd, vloeien de tranen rijkelijk. De ene na de andere speelster zoekt Remmerswaal op en valt haar in de armen, zichtbaar met haar meelevend. ‘Ze hebben me de afgelopen maanden door dik en dun gesteund. Daar ben ik ze heel dankbaar voor. Nadat het bekend werd heb ik ontzettend veel steun gehad, niet alleen van mijn teamgenoten, maar ook van andere mensen binnen de club.’

Na dertien jaar een andere keepster in het doel van HDM, het zal volgend seizoen wel even wennen zijn. Remmerswaal gold als de ideale ‘clubkeepster’. Op internationaal niveau kwam ze tussen 2017 en 2023 tot achttien interlands, in de schaduw van wereldtoppers als Josine Koning en Anne Veenendaal, maar bij HDM was ze jarenlang een stabiele en betrouwbare factor onder de lat.

Afgelopen weekend onderstreepte Remmerswaal dat nog maar eens in de play-outs. Hoogtepunt was haar redding in de heenwedstrijd van zaterdag voor eigen publiek, toen ze één-op-één kwam te staan met een speelster van Ring Pass, maar het gevaar in de kiem smoorde door de bal met haar stick weg te vegen. Het was het bewijs dat ze nog zeker een jaar mee had gekund. Zelfs nu ze de dertig heeft aangetikt, lijkt het beste er nog niet vanaf.

‘De club zit voor altijd in mijn hart’, zegt Remmerswaal. ‘Maar ik vertrek wel met een zuur gevoel. Dat had ik anders gehoopt, maar ik denk niet dat dat nog gaat veranderen. Dus probeer ik het voor mezelf een plek te geven.’

Overstap naar een andere club

Haar laatste wedstrijd heeft ze desondanks nog niet gespeeld, zegt Remmerswaal met een kleine glimlach. Binnenkort maakt ze bekend waar ze haar loopbaan vervolgt. Er zijn nog meerdere clubs die een vacature hebben onder de lat. Zo afscheid nemen van het tophockey zou voor haar als een onbevredigend einde hebben gevoeld.

‘Hoe lang ik nog doorga, weet ik niet. In juli word ik 31. Maar ik merk wel dat ik het spelletje nog steeds heel leuk vind en dat het ook nog goed gaat. Het zal gek zijn om voor een andere club te spelen dan HDM, want ik heb hier hele mooie jaren gehad. Alleen vind ik het belangrijk dat ik zelf de regie heb over wanneer ik stop.’