Oranje ontsnapt aan Belgische gelijkmaker en bereikt WK-finale

Niet eerder dit WK vierde Oranje een overwinning zo uitbundig als donderdagavond, in het Wagener Stadion. Juichend trokken de speelsters van Oranje na het laatste fluitsignaal langs de tribunes, waar ze werden getrakteerd op een daverend applaus. Het verraadde hoe diep Oranje had moeten gaan.

Maar hoe groot de opluchting na de halve finale ook was, de belangrijkste wedstrijd moet nog komen. Oranje staat voor de achtste WK-editie op rij in de finale en kan daarin een prestatie neerzetten die nog geen enkel land eerder leverde: voor de vierde keer achter elkaar wereldkampioen worden.

Aan die mogelijke vierde wereldtitel gaat inmiddels een indrukwekkende reeks vooraf. Oranje is inmiddels 25 WK-wedstrijden op rij ongeslagen en heeft sinds de verloren WK-finale tegen Argentinië in 2010 geen wedstrijd op een wereldkampioenschap meer verloren. Op EK's, WK's en Olympische Spelen duurt die ongeslagen reeks inmiddels sinds 2016, de verloren olympische finale tegen Groot-Brittannië.

Vanaf de eerste minuut kreeg Oranje te maken met een weerstand die het dit WK nog niet had gevoeld. Meteen al in de openingsfase had Oranje het behoorlijk lastig. De Red Panthers zetten vroeg druk en dwongen Nederland daarmee tot fouten in de opbouw. De ploeg van Raoul Ehren grossierde in balverlies: passes kwamen niet aan en ballen werden soms haast blind naar voren geslagen. Al snel bleek dat Oranje een ticket voor de WK-finale niet cadeau zou krijgen.

Toch was de eerste grote kans voor Nederland. Frédérique Matla versierde de eerste strafcorner van de wedstrijd. België stelde zich in op de sleeppush van strafcornerkoningin Yibbi Jansen, maar Oranje koos voor een variant. Jansen speelde de bal richting Marijn Veen, die bij de tweede paal opdook. Haar tip-in vloog echter voorlangs.

Niet veel later kreeg ook België zijn eerste strafcorner, nadat de bal op de voet van Rosa Fernig was beland. De geslagen corner van Charlotte Englebert werd uitgelopen door Pien Dicke. Haar tweede poging sloeg Englebert naast.

In het tweede kwart kreeg Oranje steeds meer grip op de wedstrijd. Zodra Nederland onder de Belgische druk uit wist te hockeyen, lagen de ruimtes open. Alleen gebeurde dat nog te weinig: Oranje had moeite om de bal van stick naar stick te laten gaan. Vijf minuten voor rust kreeg Nederland toch dé kans op de 1-0. Felice Albers veroverde de bal op de achterlijn en vond Pien Dicke bij de tweede paal, maar via een Belgische stick belandde de bal op haar voet.

Uiteindelijk sloeg Oranje voor rust alsnog toe. Xan de Waard veroverde de bal op de eigen 23-meterlijn, waarna Nederland in een paar tellen aan de andere kant van het veld stond. Freeke Moes vond met een schitterende breedtepass vanaf de rechterflank Luna Fokke, die de bal bij Frédérique Matla bezorgde. De spits raakte de bal niet eens lekker, maar zag ‘m toch via de korte hoek langs Elodie Picard in het doel verdwijnen: 1-0.

Kort daarna liet België een uitgelezen kans op de gelijkmaker liggen door een strafcorner niet te verzilveren. Ook na rust kreeg België meteen een strafcorner, maar Englebert sloeg de bal via een Belgische stick naast. België gaf niet zich zomaar gewonnen. De Red Panthers hadden in het derde kwart veelvuldig de bal, zonder daar grote kansen uit te creëren. Veelzeggend was een moment waarop Xan de Waard de bal vanaf haar eigen 23-meterlijn maar over de Belgische achterlijn sloeg, puur om Oranje even wat lucht te geven. 

Met een schot van Luna Fokke liet ook Oranje zich aanvallend weer even zien. Maar het waren de Belgen die de aanval bleven zoeken. Toen Pien Sanders op de rand van de cirkel de bal afsnoepte van Louise Dewaet, sloeg ook zij de bal over de Belgische achterlijn om de druk even van de ketel te halen.

Oranje kreeg daarna twee strafcorners op rij. Bij de tweede koos Nederland voor een variant op Renée van Laarhoven, die de bal richting doel flatste. Oranje meende dat haar inzet onderweg een Belgische voet raakte en vroeg een videoreferral aan. De videoscheidsrechter oordeelde echter dat daarvan geen sprake was, waardoor Oranje zijn referral kwijtraakte.

Een overtreding van Pien Dicke werd bestraft met een gele kaart, waardoor Oranje de laatste vijf minuten met tien speelsters verder moest. Meteen brak achterin de chaos uit. De Belgische speelster Famke van Heel kreeg ruimte voor een backhandschot en zag de bal achter Anne Veenendaal in het Nederlandse doel verdwijnen. De Belgische speelsters vlogen elkaar in de armen; de 1-1 leek een feit.

Maar de videoscheidsrechter stak daar een stokje voor. In de aanloop naar het doelpunt wilde Lisa Post overstappen naar Van Heel, maar Justine Rasir blokkeerde haar weg. De videoscheidsrechter oordeelde dat sprake was van indirect afhouden en keurde de Belgische gelijkmaker af. Tot grote woede van de Belgen bleef Oranje op voorsprong. 

Zo kwam Oranje in een zinderende slotfase met de schrik vrij en bleef de 1-0 overeind. Wie Oranje zaterdag in de finale treft, wordt donderdagavond duidelijk. In Waver strijden Argentinië en Australië vanaf 20.30 uur om het andere finaleticket. Tegen de winnaar kan Oranje hockeygeschiedenis schrijven door als eerste land ooit voor de vierde keer op rij wereldkampioen te worden.

Nederland – België 1-0 (1-0)
28. Frédérique Matla 1-0 (sc)

Lees hieronder de hoogtepunten terug van de wedstrijd tussen de Oranje Dames en België