Oranje behoudt perfecte score in Pro League na moeizame zege

In vergelijking met het eerste duel met de Spaanse vrouwen mochten Trijntje Beljaars, Danique van der Veerdonk, Daantje de Kruijff en Eline Jansen deze keer hun opwachting maken aan de Hazelaarweg. Zij namen de plaatsen in van Freeke Moes, Rosa Fernig, Luna Fokke en Fay van der Elst. Onder de lat bij Oranje vierde Anne Veenendaal een bijzonder en emotioneel moment: zij stond voor de 150ste keer onder de lat in een officiële interland en werd de eerste keeper in de oranjehistorie die deze mijlpaal bereikte.

Vanuit haar doel zag Veenendaal de tweede ontmoeting met Spanje binnen 24 uur moeizaam op gang komen. In tegenstelling tot alle 31 eerdere interlands van Oranje onder bondscoach Raoul Ehren gaf het scorebord bij rust nu eens géén doelpunt van Nederland aan, een unicum. Yibbi Jansen mocht twee keer aanleggen uit een strafcorner, maar kon keeper Maria Tello niet verrassen: één keer sleepte ze de bal gevaarlijk hoog op het lichaam van uitloper María Gestí en één keer werd de bal van de doellijn werd gehaald. 

Daarna hadden Joosje Burg, Frédérique Matla en Xan de Waard nog mogelijkheden de score open te breken, maar ook hun doelpogingen konden Tello niet verschalken. Tussendoor verprutste Estel Petchame de enige kans aan Spaanse zijde door in vrije positie naast te schieten met haar backhand. Zodoende zochten beide ploegen de kleedkamers op met een 0-0 ruststand.

Tijdens de rust gaf Ehren voor de camera’s van de FIH aan dat hij blij was met het spel van zijn ploeg in de eerste helft, dat duidelijk beter verzorgd was dan de dag ervoor. Hij zag dat zijn ploeg er alles aan deed om gaatjes te zoeken in de hechte Spaanse defensie, wat niet gemakkelijk bleek. Dat beeld veranderde ook in de tweede helft niet. Oranje voerde de druk op en drong de Spaanse vrouwen in het derde kwart ver terug in hun eigen 23-metergebied. 

Frédérique Matla had daarbij de grootste kans de hatelijke nul van het bord te schieten: op aangeven van Marleen Jochems vuurde ze van dichtbij met haar backhand op het Spaanse doel, waar Clara Perez – de vervanger van Maria Tello – schitterend redde met haar handschoen. Oranje zocht daarna herhaaldelijk in de cirkel naar een Spaans voetje om zo via een strafcorner een doorbraak te forceren, maar ook dat kwam totaal niet uit de verf. Vaak waren de pogingen van de Oranje-speelsters te opzichtig en te doorzichtig, zodat de Spaanse defensie ook na 45 minuten overeind bleef.

De pogingen om de score te openen gingen in het vierde kwart onverminderd door. Oranje mocht al snel een strafcorner nemen na een Spaans shootje in de cirkel: Matla sleepte hard op doel, waar Perez redding bracht en achtereenvolgens Pien Dicke en Felice Albers de terugspringende bal niet tot doelpunt konden promoveren. Niet veel later dacht Albers eindelijk te kunnen juichen, maar haar vlammende backhandschot spatte uiteen tegen de paal. 

Diezelfde Albers brak na 54 minuten spelen ein-de-lijk het Spaanse verzet. Vanaf rechts slalomde de aanvaller van Amsterdam de cirkel binnen om haar eigen voorzet uit de rebound achter de uitblinkende keeper Perez te tikken: 1-0. Een zucht van opluchting daalde van de tribunes in het hockeystadion van Rotterdam, waar Albers een oerkreet van jewelste losliet na de bevrijdende openingsgoal.

Zo behield Oranje deze keer vooral met veel hard werken en een mindere aanvallende doortastendheid haar honderprocentscore in dit Pro League-seizoen en is het ticket voor de Spelen van 2028 in Los Angeles weer een stuk dichterbij gekomen. Als Nederland nog twee van de vier resterende wedstrijden wint, dan is de plaatsing voor het olympisch toernooi een feit. 

Nederland – Spanje 1-0 (0-0)
54. Felice Albers 1-0

Per 21 juni 2026