OR geniet na stunt: 'We horen in de Hoofdklasse thuis'

Vlak na het onverwachte bonuspunt moet ze eraan denken. Hoe ze een week eerder, tijdens het vrije paasweekend, op de bank zat in haar huiskamer in Eindhoven. Daar zag Van der Velden hoe SCHC in de EHL-finale Den Bosch versloeg en de eerste prijs pakte in tien jaar tijd.

‘Ik vind het mooi dat het hen gelukt is. Ik was die dag voor SCHC, hoopte dat ze zouden winnen. Dat komt vooral omdat Lisa Post daar speelt. Zij is een goed vriendinnetje van mij. Ik gunde het haar heel erg.’ Grijnzend: ‘Al heb ik die dag ook even extra op hun spitsen gelet. Stiekem ben je er ook al even mee bezig dat je een week later tegen hen moet spelen.’

Post, al een paar jaar een vaste kracht in Oranje, was een van de internationals die zondag wél aanwezig was bij SCHC. De Bilthovenaren hadden maandag uiteraard de EHL-titel flink gevierd en kwamen niet helemaal ongeschonden uit de Europese strijd. Zondag in Eindhoven deden ze het zonder Xan de Waard (niet helemaal fit) en Marleen Jochems (ziek). ‘Natuurlijk merk je dat’, geeft Van der Velden eerlijk toe.

‘Maar er staan nog genoeg andere topspelers. Het is wel gewoon de Europese kampioen waartegen we een puntje hebben gepakt. Ook de manier waarop we dat hebben gedaan, is heel fijn. Met goed hockey en met durf. We wilden naar voren spelen, ook toen het gelijk stond. Dat lieten we voor het paasweekend al zien tegen Bloemendaal (3-1 overwinning). Dat we ook een resultaat halen tegen een topclub is helemaal mooi.’

Ergens geeft de wedstrijd haar ook een dubbel gevoel. ‘Ik ben heel trots, omdat je vooraf tekent voor een punt tegen een team als SCHC. Maar stiekem baalden we ook wel een beetje. Het had zelfs nóg mooier kunnen zijn.’

Die gedachte is te begrijpen. In het heerlijke laatste kwart nam OR een 2-1 voorsprong door een knappe goal van techneut Lynn Vasterink. Het publiek stond op de banken in Eindhoven. Langs de lijn nam de spanning toe. De geblesseerde Bibi Donraadt drentelde nerveus langs de zijlijn. ‘Geen corner tegenkrijgen. Geen corner tegenkrijgen’, herhaalde ze keer op keer. Haar gebeden werden niet verhoord. Vijf minuten voor het einde pushte Yibbi Jansen van de kop van de cirkel de 2-2 binnen. 

Lang duurde die teleurstelling dus niet. De blijdschap en het realisme overheersten bij OR, dat een staande ovatie ontving van haar thuispubliek. Het was pas de tweede keer dit seizoen dat de Brabanders in twee wedstrijden achter elkaar punten pakten.

‘Het gaat beter dan voor de winterstop, dat klopt’, onderstreept Van der Velden. ‘Ik denk dat we altijd goede meiden hebben gehad. Maar we moesten aan elkaar wennen. Afgelopen zomer zijn er weer veel meiden weggegaan en gekomen. Dat is de laatste jaren vaker zo geweest. Iedere keer merken we dat we het in de tweede seizoenshelft beter doen.’

Vorig seizoen pakte Oranje-Rood dertien punten na de winter, vijf meer dan in het eerste seizoensdeel. Dit seizoen ging OR de zaal in met zes punten. Daar zijn na de winterstop al acht punten aan toegevoegd. ‘Ik hoop dat we dat deze zomer iedereen bij elkaar houden. Daar lijkt het wel op. Het scheelt zoveel als je niet wéér opnieuw hoeft te bouwen.’

Voordat de gedachten richting seizoen 2026-2027 kunnen, wacht eerst een bloedstollend einde van dit hockeyjaar. OR staat na achttien duels tiende met veertien punten. Drie meer dan hekkensluiter Tilburg, maar eentje minder dan Hurley dat op de veilige negende plaats staat. 

‘Als je zo speelt, is er genoeg te halen. Tegen heel veel ploegen’, klinkt het met vertrouwen. ‘We krijgen Hurley nog, wat een directe concurrent geworden is. Zondag tegen Pinoké hebben we ook een kans, daar speelden we voor de winter gelijk tegen.’ 

Ze kijkt even op van het telefoonscherm met de stand. ‘Tegen wie we ook spelen, het valt of staat met hoe we zelf voor de dag komen. Met dit Oranje-Rood horen we in de Hoofdklasse thuis. Daar ben ik na vandaag extra van overtuigd.’