'Op zijn achttiende had Derk Meijer al zestig duels gespeeld'

'In zijn eerste jaar in het eerste team begon hij ook overdag te trainen. Met keeperstrainer Simon Zijp, die helaas is overleden. Derk wilde maar één ding: beter worden. En Simon zei: ik zit 's avonds met alle clubs al vol, maar overdag heb ik wel tijd voor je. Dus regelde Derk dat dat kon.' 

Let wel: Meijer was toen net zestien jaar. 'Voor mijn komst als coach had hij al wel een paar keer ingevallen in het eerste, vanwege blessures. Hij kwam uit een goede lichting, met onder meer Thijs van Dam en Justen Blok. In de C-jeugd waren ze Nederlands kampioen geworden. Veel spelers van dat team gingen daarna al naar Rotterdam, Cedric de Gier naar HDM. Derk bleef een beetje in een uitgeholde groep achter, maar had enorm veel ambitie, zag het spelletje goed en was fanatiek.'

Oud-international Van Waveren was eigenlijk al gestopt als coach - 'Mijn kinderen kwamen op een leeftijd dat ik dacht, ik vind het ook leuk om er wat vaker met hen op uit te kunnen, ook tijdens het seizoen' - maar werd gebeld en ging toch de uitdaging aan bij Ring Pass. De club uit Delft deed de jaren ervoor in de Eerste Klasse regelmatig mee om promotie, maar het lukte nog niet. 'Derk was inderdaad pas vijftien of zestien, maar ik besloot om voor kwaliteit in combinatie met potentie te kiezen. Het leek mij een goed plan om hem definitief door te schuiven, maar hij moest zelf besluiten of hij op die leeftijd al keeper van het eerste wilde worden. Dat is sociaal gezien natuurlijk een andere omgeving.’

Als keeper bewandel je altijd een ander pad dan als veldspeler, legt Van Waveren uit. 'De meeste keepers komen pas op hun 24ste of 25ste een keer in de Hoofdklasse onder de lat te staan. Tot die tijd zit je op de bank. Daar had ik het met Derk over. Dat hij toen in de Eerste Klasse en het jaar erna als het zou lukken in de Overgangsklasse vlieguren zou kunnen maken. Dan zou 'ie op zijn achttiende al minstens zestig wedstrijden op herenniveau gespeeld hebben. Dat heeft hem later voor Rotterdam een enorme pre gegeven, denk ik.'

Ondanks zijn jonge leeftijd was het voor Van Waveren dus een logische stap. 'Misschien was het een verrassing dat ik hem als eerste keeper koos, maar het was geen gok. Hij was op zijn plaats, iedereen kende hem op die club, hij kende iedereen. En vooral: de oudere keeper deed het leuk, maar veel beter ging hij niet meer worden. In Derk zag ik potentie. Vergeet niet dat Ring Pass al een paar jaar zonder succes had geprobeerd te promoveren. Je kunt wel steeds hetzelfde blijven doen en hopen dat het allemaal anders gaat, maar ik ben liever een beetje eigenwijs.'

Het lukte: in 2014 promoveerde Ring Pass naar de Overgangsklasse, toen het tweede niveau van Nederland. Voor Van Waveren als oud-coach van onder meer Victoria bekend terrein, maar voor vrijwel het hele team nieuw. 'Het was wel een pittig jaar. Als je jong bent, wat doet dat dan met je vertrouwen? Maar Derk was op dat hogere niveau ook erg goed! Hij leverde ons punten op en kostte ons nooit punten. Hij kreeg veel ballen, moest ook veel coachen en stopte veel tijd in het kijken van videobeelden. Hij was kritisch, ook op zichzelf, en was altijd bezig met beter worden.'

Begin 2016 kondigde Van Waveren zijn afscheid aan. Maar hij bleef bezig met het vervolgpad van onder andere Meijer, die in datzelfde jaar vertrok, naar Rotterdam. 'Hij werd al weleens benaderd. Ook door de lijntjes die Simon Zijp had. Ik zag het als onderdeel van mijn taak als coach om ook een adviserende rol te hebben. Hij moest en kon naar mijn mening hockeytechnisch een stap maken door op het hoogste niveau te gaan trainen. Dat is ook een grote sociale keuze, want je zegt tegen je vriendjes: 'Ik wil wel nog een biertje met jullie drinken, maar ik ga met anderen hockeyen, want dan kan ik verder komen'.'

Wederom spraken de twee over het feit dat Meijer bij Rotterdam eerst op de bank kwam te zitten. 'Voor iemand die zoveel plezier uit het spel haalt en belangrijk en beter wil zijn, is het vooraf moeilijk te beseffen wat die keuze met je doet. Je weet niet hoe lang het gaat duren. Maar we zeiden: alle goede keepers in Nederland hebben dit gehad, die zaten vier of vijf jaar achter een andere topkeeper.' 

Dat Meijer uiteindelijk keeper in Oranje zou worden, daar was Van Waveren toen nog niet mee bezig. 'Dat heeft met zoveel factoren te maken. Ik denk dat die eerste paar jaren voor hem leerzaam maar soms ook best lastig waren. Dat er andere keuzes werden gemaakt, nog een keeper uit het buitenland werd aangetrokken, terwijl Derk constant liet zien dat hij er klaar voor was. Het was het goed recht van de coach, maar Derk heeft het niet altijd leuk gevonden, denk ik. Terecht, als je het mij vraagt. Hij is volhardend en heeft doorgezet, met als beloning dat hij twee jaar geleden mee ging naar de Spelen in Parijs, en dat hij afgelopen jaar kampioen werd met Rotterdam. Ik ben gekleurd, maar zonder andere keepers tekort te willen doen: hij verdient het volledig. En dat hij dan nu eerste keeper wordt op het WK, dat is natuurlijk ongelooflijk gaaf.'