Op onze website kan je met hulp van Kai zoeken door alle pagina's en artikelen.
Ook geen warme start voor Oranjemannen in Waverse tempel
Het was hun eerste kennismaking met het stadion waar op 30 augustus de WK-finale wordt gespeeld. De Belfius Arena is dan het podium waar hockeygeschiedenis wordt geschreven. Woensdag proefden de Oranjemannen voor het eerst aan het spiksplinternieuwe stadion in het sfeervolle Waver. Dat er met 3-2 werd verloren was niet meer dan een bijzaak.
:format(webp)/media/f68a5c7c-d493-4555-86c7-8ba06064499a/wv2r3490.jpg)
Lucas Veen probeert de bal af te pakken bij Nelson Onana. Foto: Willem Vernes
Over exact 150 dagen - hoe symbolisch - is het zover. Dan wordt bepaald wie Duitsland opvolgt als WK-winnaar. Het verhaal is bekend: dat is de winnaar van het toernooi dat zowel in Nederland als in België wordt gehouden. Een historisch dubbel-WK, dat in twee landen wordt gespeeld. De ene helft van het speelschema wordt afgewerkt in het Wagener Stadion, het andere deel in Waver.
De finales van de WK’s zijn keurig verdeeld. Die van de dames wordt in Amstelveen gehouden, de mannen - die hun poulewedstrijden in ieder geval allemaal thuis spelen - hockeyen dus in Wallonië om de prijzen. Het was dan ook mooi en symbolisch dat de nationale ploegen van beide WK-hosts zorgden voor de opening van het stadion onder de rook van Brussel in een heerlijke ambiance.
Het kolkte geregeld in het volgepakte stadion, waar het op enkele manier 'maar' een vriendschappelijk potje werd gespeeld. Het 'Belgium, Belgium' schalde tig keer enthousiast over de tribune, waar zelfs de wave werd ingezet en in de rust de telefoonlichtjes het complex een magische gloed gaven. Elke kans werd luid bejubeld door het fanatieke Belgische publiek dat ondertussen rustig hun frietje met mayo - alleen te koop met een speciale stadion-pas - wegkaande. Al die toeschouwers zagen een gescalpeerd Oranje. Net als bij de dames lag dat aan de EHL, die vandaag is begonnen in Den Bosch.
:format(webp)/media/2d81a25c-49cc-413e-8c97-cd15fdc82e76/wv2r1311.jpg)
De cornerverdediging van Oranje. Foto: Willem Vernes
Invallers Wolbert en Tukkers
De internationals van Amsterdam - Floris Middendorp en Luke Dommershuijzen - en Kampong - Jip Janssen, Jonas de Geus, Terrance Pieters, Duco Telgenkamp en Derck de Vilder - waren daardoor niet beschikbaar. Daarbij kwam nog een rits geblesseerden en gespaarde spelers. Kortom: er ontstond wat krapte in de selectie, die werd opgevuld met twee andere gezichten, die ook al een beetje vertrouwd waren.
Allereerst Joppe Wolbert: de Oranje-stagiair die de afgelopen vier weken meetrainde met de groep van bondscoach Jeroen Delmée. Hij sluit straks weer aan bij Jong Oranje. Het leek er lange tijd op dat de gifkikker van Den Bosch de enige invaller zou zijn bij het Nederlands elftal. Totdat de grieperige Olivier Hortensius zich dinsdag afmeldde. Daardoor werd in allerijl ook Jasper Tukkers aan de selectie toegevoegd. De Bossche captain speelde drie jaar geleden zijn vijfde en vooralsnog laatste interland. (Dat werden er vandaag trouwens geen zes, omdat de oefenwedstrijd niet meetelt als officieel duel.)
In deze friendly was het eerst vooral België dat z'n spierballen toonde. En eigenlijk gebeurde dat vooral dankzij Tom Boon, die vanaf het startsein een plaag was voor Oranje. De 36-jarige spits beukte uit alle hoeken en gaten op het Nederlandse doel, dat werd verdedigd door Hidde Brink. Boon nam bovendien de meeste Belgische corners, bij afwezigheid van Alexander Hendrickx. Inderdaad, ook door de EHL.
:format(webp)/media/be9e741e-32e1-4a4b-9573-5ea1f2543dbb/wv2r2905.jpg)
België viert feest. Foto: Willem Vernes
Het Belfius op de banken
Nederland groeide in de wedstrijd en was in kwart twee de bovenliggende partij. Die overmacht leverde Oranje drie corners op, maar specialisten Timo Boers en Tijmen Reyenga zagen dat Loïc van Doren in het Belgische doel prima in vorm was. Dat gold trouwens ook voor Brink, aan de Nederlandse kant. De fijnproevers op de tribune smulden van een onwaarschijnlijke aanname van Reyenga, die erin slaagde om een bal hoog boven zich in de loop mee te nemen. Meer dan een schamel applausje leverde het de Brabander helaas niet op.
Zo'n kwartier later stond het Belfius wel op de banken. Dat gebeurde na een intikker van Tobias Biekens die na 42 minuten dee 1-0 op de borden bracht. Een wat gelukkige goal, die ontstond na een uitglijder van gelegenheids-middenvelder Floris Wortelboer op het steeds gladder wordend veld. Bovendien was het een treffer die behoorlijk uit de lucht kwam vallen. Nederland was sterker, maar ging met name vrij slordig om met z'n strafcorners.
:format(webp)/media/5c14e127-9095-43b7-8a12-3e0b82055c5f/wv2r4196.jpg)
Een balende Hidde Brink. Foto: Willem Vernes
In het laatste kwart kregen de fans nog flink waar voor z'n centen. Eerst was het publiekslieveling Tom Boon die voor België de 2-0 binnensloeg vanuit de lucht. Zijn naam werd loeihard gescandeerd door het stadion. Het antwoord van Oranje volgende binnen zestig tellen, toen Timo Boers een strafbal benutte. Daarmee was het vermaak van Q4 nog niet voorbij: Nelson Onana prikte de 3-1 binnen voor de Belgen, waarna Pepijn van der Heijden toesloeg uit alweer de negende Nederlandse corner.
De uitslag was woensdag uiteraard van ondergeschikt belang. Het was vooral een mooie, eerste kennismaking met de plek waar Oranje op 30 augustus terug wil komen. Dat is geen locatie meer uit de boeken. Van papier of eentje die alleen bekend is van bouwplannen. Het stadion van de WK-finale is nu tastbaar en zichtbaar geworden. In de rust werd zelfs de beker al even getoond. Het zal de koorts richting een heerlijke, hete zomer alleen maar aanwakkeren.
België - Nederland 3-2 (0-0)
'42 Olivier Bierkens 1-0
'48 Tom Boon 2-0
'49 Timo Boers 2-1 (sb)
'57 Nelson Onana 3-1
'58 Pepijn van der Heijden 3-2 (sc)