Nieuwe Tilburg-coach Daan Sabel: ‘Waarom ik hier ben, vroegen ze’

‘Dit is een opluchting, want vorige week was wel een koude douche,’ stelt Sabel als de zon zich na afloop weer op het terras van Tilburg laat zien. Deze zondag bleef het alleen bij letterlijk veel water: de wedstrijd werd na het eerste kwart zo’n twintig minuten onderbroken vanwege hevige regenval, maar de uitslag was in het voordeel van de Tilburgse dames. 

‘Na zo’n week was het even extra spannend om de eerste thuiswedstrijd te spelen. De eerste drie kwarten gingen heel goed en hadden we ook zeker drie kansen om het op slot te gooien. Dat laten we na, we raakten het helemaal kwijt,’ doelt hij op een grote kans die Push met een bal hoog op goal zo’n dertig seconden voor tijd nog krijgt, maar die door keepster Ingeborg Dijkstra puik gekeerd wordt. ‘Het had zeker anders kunnen aflopen. Maar dan had ik het wel beter kunnen accepteren dan vorige week. Die wedstrijd heb ik zondagnacht nog een paar keer teruggekeken in mijn hoofd.’

Ook bij aanvoerster Pleun Wester bleef het 2-1 verlies in Bussum van de eerste competitieronde nog even hangen. ‘Dat was nogal… een warm welkom in de promotieklasse, kan je wel zeggen. Een valse start, noemden we het. En dan ook nog wij als degradant tegen de promovendus. Ze waren ons overal een stapje voor, hadden veel meer energie. Dat was een harde les. Daarna hebben we tegen elkaar gezegd: ‘dit kan niet meer gebeuren’.’

Wester deelt haar positie als captain met Sanne Koks. ‘We wisselen de band af. Dat is wel even wennen, we hadden hiervoor natuurlijk Mikki en Hannah.’ Roberts vertrok naar Kampong, Salden naar Bloemendaal. Ook Sabel ziet terug dat er veel op die twee werd geleund. ‘Ik ben hier vorig jaar al een paar keer geweest en zag toen dat er toch veel naar Mikki werd gekeken, zo van ‘oké, en nu?’ of dat ze naar haar passten met zo’n idee van ‘hier heb je de bal, doe jij het maar’. Dat kan nu niet meer.’

Sabel stond jarenlang aan het roer bij Pinoké, waarmee hij eerst als assistent de promotie naar de Hoofdklasse meemaakte en later de ploeg naar de play-offs leidde (2024/2025). ‘De vraag ‘waarom ben je hier’ is me wel een paar keer gesteld. Dat snap ik ook, als je het heel zwart-wit bekijkt: ik woon in Amsterdam, kan op de fiets naar een club die in de top van de Hoofdklasse speelt, waar alle randfaciliteiten fantastisch op orde zijn, en toch kies ik ervoor om anderhalf uur in de auto te zitten voor een team dat net gedegradeerd is.’ 

Dat moest hij bij de start wel even uitleggen aan de ploeg, zegt hij. ‘Voor mezelf vind ik die vraag irrelevant. Ik voel me niet te goed of te groot, juist niet. Maar ik vind het wel belangrijk om aan te geven dat ik hier ben om dit team verder te brengen. Om elk individu beter te maken. Laat ik Pinoké… Tilburg! Ik zeg het heel soms nog verkeerd,’ zegt hij met een verexcuserende lach. ‘Laat ik Tilburg beter achter dan ik het aantrof? Daar mogen mensen mij op beoordelen. En natuurlijk hebben we die hoofdklassedroom, maar daar hebben we geen invloed op. Dat hebben we alleen op hoe we trainen en hoe we met elkaar omgaan. En misschien promoveren we dan weer, over een of twee jaar.’

Het is ook een beetje een avontuur voor Sabel. ‘Ik wil weten of het iets voor mij is. Of ik met een andere club het ook kan voelen en beleven zoals ik dat met Pinoké had. Dat is wel spannend: de reisafstand, het zuiden waar ik bijna niemand ken, een heel andere club waar dingen anders gaan. Ik ben ontzettend verwend geweest de laatste jaren. Nu wil ik weten of de promotieklasse ook bij mij past.’

‘Ik geef het een half jaar,’ grapt hij vooraf aan de wedstrijd als Push-coach Richard van Steensel een opmerking maakt over de wedstrijd tegen Gooische. Een geintje met een seintje, stelt Sabel achteraf. ‘Het is belangrijk om over een tijdje te kijken hoe het gaat. Of het bevalt, van beide kanten. Ik ben ook met Amsterdam in gesprek geweest en met een Duitse club die hoge ogen gooit, maar ik heb heel bewust hiervoor gekozen. Ook omdat ik het met mijn andere baan kan combineren.’ Want Sabel is sinds kort ook adviseur voor de nationale ploeg van Japan. Binnenkort vliegt hij die kant op. ‘Wat het precies gaat inhouden, moet ik nog zien. Het betekent in ieder geval dat ik hier een week niet ben, ook tijdens de wedstrijd niet. Dus ook dat moeten we straks eens bekijken, of het werkt.’

Uiteindelijk is Sabel duidelijk een rasechte liefhebber. ‘Bij Pinoké coachte ik ook Meisjes A2 of Meisjes B2. Als een team leergierig is en aan de slag gaat met de dingen die je aanreikt… Dat is het mooiste. Dat voel ik ook heel erg hier in Tilburg. En waar dat naartoe gaat, dat zien we dan wel weer.’