Negen nieuwkomers bij HGC: ‘We hebben te veel verdedigers’

Het is zondagmiddag, ergens in het derde kwart van de uitwedstrijd tegen SCHC (2-1), als Tazelaar zich ineens naar zijn dug-out draait. Haastig en enigszins nerveus geeft hij Marta Segú Rueda het teken dat ze er direct in moet. De Spaanse springt meteen op en sprint het veld in. Maar ver komt ze niet. Na amper een paar meter roept Tazelaar haar alweer terug. Er hoeft helemaal niemand gewisseld te worden: HGC staat gewoon met elf speelsters in het veld.

‘Sorry! My mistake!’, verontschuldigt Tazelaar zich bij haar. Het is een klein voorval, maar eigenlijk past het wel bij de fase waarin HGC zich bevindt. Na een zomer waarin de selectie bijna volledig op de schop ging, zijn de automatismen nog niet bepaald ingeslepen.

Tazelaar, die deze zomer de naar Hurley vertrokken Bas Bogaard opvolgde, loopt al behoorlijk wat jaren mee in het hockey. Als speler kwam hij onder meer uit voor Klein Zwitserland en HDM, waarmee hij in 1992 landskampioen werd. In 1990 schopte hij het tot drie interlands voor Oranje.

Zo'n twintig jaar geleden was hij al actief als coach op het hoogste niveau. Na drie seizoenen bij de mannen van Hurley stond hij aan het roer van Kampong, waar zijn verblijf na anderhalf jaar alweer eindigde. Succes had hij vervolgens met de vrouwen van HDM. Daarmee promoveerde hij in 2007 naar de Hoofdklasse, waarna de ploeg zich ook nog handhaafde. 

Daarna verdween Tazelaar uit beeld. ‘Ik ben naar Pakistan gegaan. Daar was ik assistent-trainer en heb ik een mooie tijd gehad. Daarna ging mijn bedrijf heel goed lopen en ben ik daarmee verdergegaan. Tussendoor ben ik ook nog even golfleraar geworden,’ vertelt Tazelaar, die in recente jaren coach was van de vrouwen van Leiden in de Promotieklasse.

Bijna een compleet elftal aan nieuwe gezichten

Deze zomer keerde hij als coach van HGC terug op het hoogste niveau, maar daar wachtte hem zeker geen eenvoudige klus. Nogal wat bepalende spelers verlieten de club: onder wie middenvelder Isis van Loon (Den Bosch) en keepster Sofie ter Kuile (Bloemendaal). Ook de Duitse internationals Lilly Stoffelsma (Kampong) en Cécile Pieper (gestopt) gingen weg. Maar liefst twaalf speelsters vertrokken. Van de ploeg die vorig seizoen op de laatste speeldag verrassend als zesde eindigde, bleef slechts minder dan de helft over.

Er kwam bijna een compleet elftal aan nieuwe gezichten, maar lang niet alle nieuwkomers brachten al ervaring in de Hoofdklasse mee. Jans Croon en Annemijn Klijnhout kwamen over uit het Amerikaanse universiteitshockey, Sophia Kerkmeer en Jidde Pels uit de jeugd van SCHC en Den Bosch. Nina Rondberg en Natchalie Fiechter maakten de stap vanuit lager spelende clubs als Leonidas en Breda. Hoofdklasse-ervaring kwam er wél met keepster Julia Remmerswaal, die overkwam van HDM. Ook de Argentijnse international Valentina Raposo keerde terug bij HGC, al ontbrak zij tegen SCHC nog omdat haar visum niet rond was.  

Met negen nieuwe spelers zal het tijd kosten om op elkaar ingespeeld te raken. ‘Ik geloof dat we acht speelsters hebben zonder ervaring in de Hoofdklasse. Het zijn ook niet één of twee nieuwe speelsters die we moeten inpassen. Maar ze doen het hartstikke goed.’

Ook de verdeling over de posities blijkt een flinke puzzel. ‘We hebben nu eigenlijk te veel verdedigers. We zijn bij het samenstellen van de selectie eerst uitgegaan van kwaliteit: wie kunnen we binnenhalen? Daarna kwam pas de vraag: hoe gaan we het neerzetten? Dan moet je soms iemand op een andere positie zetten.’ 

Zodoende duiken er voorlopig speelsters op voor hen ongebruikelijke posities op. ‘Laurien Bruijning staat nu bijvoorbeeld voorin, terwijl zij eigenlijk verdediger of middenvelder is. We hebben tegen haar gezegd: volgens mij kun jij dit wel. Dus laten we het maar proberen. Ook Sophia Kerkmeer speelde de afgelopen tijd voorin. Maar omdat we nog een paar speelsters missen, draaien ze nu toch weer achterin mee.’

Het zegt veel over de fase waarin dit HGC nog zit. ‘Met zo’n nieuw team heb je altijd een bepaalde periode nodig. Dat verander je niet in één week. We zitten nog in een fase waarin we dingen kunnen uitproberen. Maar het kan iedere week alleen maar beter gaan.’

Bijna een stunt tegen SCHC

Desondanks houdt HGC zich op bezoek bij SCHC verrassend goed staande. Het is zondagmiddag de 43ste minuut, wanneer er in Bilthoven opeens een daverende verrassing in de lucht hangt. Terwijl SCHC een strafcorner niet stopt, countert HGC razendsnel naar de andere kant van het veld, waarna Carlijn van Geest zowaar de 0-1 binnentikt. Maar tot een stunt komt het niet. In het vierde kwart stelt strafcornerkoningin Yibbi Jansen orde op zaken door twee keer raak te slepen: 2-1.

Tazelaar: ‘Na het eerste kwart kwamen we er wat beter doorheen. We kregen kansen tegen en dan weet je: we moeten keihard werken en het klein houden. Je kon wel zien dat we nog een beetje zoekende waren. Maar het zijn stuk voor stuk speelsters die keihard werken.’

Maar hoeveel rek er precies in dit HGC zit, valt na één competitiewedstrijd onmogelijk te zeggen. ‘De doelstelling is gewoon erin blijven. Het liefst hopen we weg te blijven van de play-outs.’ Verder vooruitkijken doet Tazelaar voorlopig niet. ‘We moeten er vooral voor zorgen dat het een team wordt. Dan zien we vanzelf zien waar het eindigt.’