Na verloren zomer droomt Miles Bukkens nu van het WK

Met een grote lach stapt hij na de wedstrijd van het veld in Rotterdam. Miles Bukkens zou je met een beetje goede wil de Churandy Martina van het hockey kunnen noemen. Bijna altijd blij en goedgemutst. Bij hem is het glas vaak, zo niet altijd, halfvol. Zelfs nadat hij vorig jaar een zware knieblessure opliep, stond hij lachend op foto’s. 

Hij kijkt even naar zijn linkerhand, waar hij in het laatste kwart tegen India een bal op kreeg. Vlak daarna zat-ie in de dug-out met een zak ijs op de plek waar hij geraakt werd. ‘Hij is iets dikker dan de ander. Het was een beetje een ongelukkig moment.’ Dan komt de positivo alweer in hem naar boven. ‘Volgens mij ziet het er goed uit. Ze hebben net al wat testjes met die hand gedaan. De medische staf denkt niet dat er iets gebroken is.’

Dat ongelukje gebeurde in een wedstrijd waarin Nederland meerdere gezichten liet zien. Van hele dominante fases tot defensieve kwetsbaarheid en ook periodes - met name in het laatste kwart - waarin Oranje echt speelde om te overleven. ‘Het was soms te veel chaos’, geeft Bukkens toe. ‘Tegen hun verdediging moet je schaken. De hele tijd om hen heen spelen. Van kant wisselen en geduld hebben. Als je dat niet doet, kom je er niet doorheen en ontstaat die chaos als zij eruit komen.’

Het was soms moeizaam, maar uiteindelijk pakte Oranje - op kwaliteit én karakter - de vijfde driepunter van dit Pro League-seizoen. Dat kwam dus mede door die heerlijke goal van Bukkens, die al na drie minuten de sterke opening van Nederland bekroonde met de 1-0. Een knalharde uithaal met een hoge backhand, die in het dak van het doel sloeg.

‘Ik liep de cirkel in en dacht eerst dat ik een voetje van een verdediger raakte’, haalt de aanvaller terug. Maar de scheidsrechter liet doorspelen. ‘Ik zag een teamgenoot - Max de Bie - schieten en daarna kwam de bal voor mijn stick. Ik twijfelde niet. Schoot ‘m in een keer. Dacht even niet aan anderen, maar zocht zelf het doel.’ Weer die lach: ‘Ik heb ‘m nog niet teruggezien. Maar hij ging ook hard, hè? Dat vind ik wel mooi.’

De ongelukkige val, voor de eerste zomerminuut

Het hockeygeluk in Oranje komt Bukkens ook wel toe. Al is het maar omdat een jaar geleden de vlag er zo anders bij hing voor het 23-jarige talent van Pinoké. Voor de eerste wedstrijd van de zomer van 2025 ging het al mis voor Bukkens. Tijdens het inspelen, ook tegen India, deed Oranje een afwerkoefening. Daarbij viel teamgenoot Joep de Mol ongelukkig op de linkerknie van Bukkens. ’s Avonds bleek dat de binnenkant van die knie beschadigd was.

Qua timing kon het nauwelijks slechter voor Bukkens. Hij was immers hard op weg om een plek te veroveren in de EK-selectie, waar door de tijdelijke afwezigheid van Duco Telgenkamp juist ruimte kwam in de spits. Maar twee maanden na die knieblessure zat de goalgetter niet in het Warsteiner Hockeypark in Mönchengladbach, maar thuis in Amsterdam.

‘Ik heb het EK vanuit huis gekeken. En dan dacht ik soms: daar had ik kunnen staan. Ik heb de finale met Duco samen gekeken. Op dat moment wil je daar zelf ook zijn. Zeker als je er voor je gevoel best dicht bij bent.’ 

Een beetje bang

In december, tijdens de Pro League-trip naar Argentinië, maakte Bukkens zijn rentree in Oranje. ‘Toen deden we voor de wedstrijd wéér die oefening. Een een-tegen-een en daarna schieten op doel. Ik was ergens toch een beetje bang. Blijkbaar was dat een trauma dat er nog zat. Maar inmiddels is dat gevoel gelukkig allang weer weg. Ik ben eroverheen en hockey weer gewoon. Zonder me druk te maken.’

Zelfs niet toen hij zaterdag tegen Duitsland wéér werd geraakt aan zijn linkerbeen. Bukkens moest toen even naar de kant, nadat een tegenstander met een knie in zijn kuit kwam. ‘Hmm, dat was niet zo lekker inderdaad’, stelt de vijftienvoudig international. ‘Maar ik was ook toen niet met vorig jaar bezig. Misschien ook wel beter. Anders ga je erop letten en word je juist onrustig van.’

Negen aanvallers in de race voor WK

Zijn kansen zijn nu wat lastiger in te schatten dan vorig jaar. Feit is wel dat er veel aanvallers zijn die een gooi doen naar het WK. De groep waarmee Oranje de Pro League is gestart telt zes voorhoedespelers. Tjep Hoedemakers, Thijs van Dam en Terrance Pieters zijn nu nog geblesseerd, maar zijn ook nog vol in de race voor een plek in de toernooiselectie. 

Afgelopen week had Bukkens - zoals veel spelers - een gesprekje met bondscoach Jeroen Delmée en assistent Eric Verboom. ‘Ze hebben gezegd wat ze van me verwachten. Dat ik er, als we druk zetten en er grote ruimtes liggen, vol op moet knallen. De energie leveren en de uitstraling pakken. Daar moet ik me op focussen.’

De uitstraling pakken? ‘Ha, dat je jezelf groot maakt. Dat je afdwingt waar de tegenstander de bal naartoe speelt. Aan de bal komt het wel goed, denk ik. Maar het begint bij wat je zonder bal doet.’

‘En verder gaat het vooral om fit zijn’, klinkt het ervaren. ‘Je zag het vorig jaar bij het EK. En ook nu bij ons in de Pro League. Dat is het belangrijkste. Daarna zijn er altijd een paar twijfelgevallen, waarbij je aan de goede kant moet zitten. Als ik gezond blijf en doorgroei, hoop ik straks op het WK te staan.’