Matla na thriller: 'Geen seconde getwijfeld of we het zouden redden'

Den Bosch won de tweede halve finale tegen Kampong met 3-2 en plaatste zich daarmee opnieuw voor de eindstrijd om de landstitel: de zesde finale op rij en de 27ste (!) in de laatste 28 seizoenen. Maar gemakkelijk ging dat allerminst.

Na de 1-1 van donderdag kwam Kampong zaterdag aan de Oosterplas brutaal op voorsprong. De Utrechtse ploeg ging met 0-1 de rust in, waarna Den Bosch zich moest terugknokken in de wedstrijd. Dat leek te lukken, maar de regerend landskampioen kreeg in de slotfase, na een overtreding van Matla, nog een strafcorner tegen. Daaruit maakte Charlotte Hoctin Boes in de 58ste minuut de 2-2. Even leek de wedstrijd volledig te kantelen. Tot Den Bosch in de laatste minuut alsnog toesloeg via Joosje Burg.

Geen seconde getwijfeld

Matla had zelf nooit het gevoel dat Den Bosch de finale uit handen zou geven. ‘Over twee wedstrijden zijn we in de meeste kwarten de bovenliggende partij geweest’, zei ze na afloop. ‘Ik heb niet het gevoel gehad dat we iets uit handen gaven. Kampong is super efficiënt en sterk in de turnovers. Ze hebben in de laatste drie onderlinge duels telkens tegen het spelbeeld in de eerste goal gemaakt. Maar door de manier waarop wij hebben gespeeld en met de kansen die we hebben gecreëerd, had ik geen seconde twijfel dat we het niet zouden redden. Uiteindelijk vind ik dat we hem terecht over de streep hebben getrokken, ook al waren de laatste minuten erg spannend.’

Even de schlemiel

Juist in die laatste minuten speelde Matla zelf een opmerkelijke rol. Bij een 2-1 voorsprong deelde ze net binnen de 23 meter een lompe tik uit op de stick van Hoctin Boes, een overtreding die Kampong een strafcorner opleverde. Uit die corner viel de 2-2 van diezelfde Hoctin Boes en leek het duel af te stevenen op shoot-outs.

‘Ik was natuurlijk de schlemiel toen ik die overtreding maakte’, zegt Matla schuldbewust. ‘Ik zat volledig naast de bal. Dat gebeurt me normaal nooit, en zeker niet op die plek. Ik heb haar gewoon niet gezien. Ik liep rond met de gedachte dat ik het zelf helemaal uit handen had gegeven. Zoiets mag mij niet gebeuren. Die verantwoordelijkheid voel ik binnen en buiten het veld heel sterk.’

Het vervelende gevoel werd snel weggespoeld, toen Den Bosch in de slotfase via Burg de 3-2 maakte. Voor Matla voelde dat als meer dan alleen een winnende goal. ‘Het is Den Bosch-waardig dat we in de laatste minuut deze goal nog maken. Daar ben ik heel blij mee. Die kwam natuurlijk van ver. Ik denk dat het een mooie beloning is voor onze vorm in de tweede seizoenshelft en voor deze twee duels met Kampong. Wij staan verdiend weer in de finale.’

21 goals in laatste tien duels

Matla was zaterdag niet alleen belangrijk als afmaker, maar ook als aanjager in de cirkel. Ze haalde strafcorners en bezorgde de Kampong-defensie handenvol werk. Ze nam haar ploeg bij de hand, zoals ze dat zo vaak doet op momenten dat het erom gaat. Bovendien verkeert ze al weken in bloedvorm, getuige haar 21 (!) goals in de laatste tien officiële wedstrijden voor Den Bosch.

‘Ik zit er lekker in, het gaat goed’, zegt Matla. ‘Vandaag ben ik vooral blij met de bijdrage die ik heb kunnen leveren. Het is fijn dat we veel corners kregen, want dat geeft mij de kans om bij te dragen. Dat is iets wat ik graag doe. Donderdag was ik wat minder in beeld. Bovendien verdedigde Kampong goed. De verantwoordelijkheid van een corner kan als last voelen als het maar niet lukt, maar als het wel lukt is er weinig mooiers.'

Zo staat Den Bosch na een bewogen seizoen, met vooral in de eerste competitiehelft enkele tegenvallende resultaten, toch weer gewoon in de finale. Zoals zo vaak. Zoals bijna altijd, lijkt het soms.

‘Ja’, knikt Matla met een glimlach. ‘Dát is Den Bosch.’