Op onze website kan je met hulp van Kai zoeken door alle pagina's en artikelen.
Mathijssen na verloren EHL: ‘Kampong had een hogere urgentie’
Dayaan Cassiem zat verslagen op de grond, zijn broertje Mustapha verschool zich diep in zijn rode capuchon. In de dug-out staarde Luke Dommershuijzen voor zich uit, terwijl de geblesseerde Floris Middendorp in de verte tuurde. Het waren de beelden van een pijnlijke middag voor Amsterdam, dat zondag in de halve finale van de EHL ten onder ging tegen een strijdend Kampong: 3-2.
:quality(85):format(webp)/media/27ca46e9-4165-4d6b-98be-1aa49c8e3f96/mathijssen-troost-morton-en-dommershuijzen-wv.jpg)
Mathijssen troost Morton en Dommershuijzen. Foto: Willem Vernes
Het grootste verdriet was er bij Lee Morton. De Schotse verdediger in Amsterdamse dienst ging negen minuten voor tijd in de fout door een ogenschijnlijk eenvoudige bal verkeerd aan te nemen. Een zeldzaam moment van onzorgvuldigheid en een kostbare fout. Kampong kreeg zijn eerste strafcorner en sloeg direct toe: 3-2. De tranen rolden na afloop over de wangen van de schlemiel. Coach Rick Mathijssen sloeg een arm om hem heen.
‘Als ik eerlijk ben, had ik dit niet aan zien komen’, vertelt coach Rick Mathijssen, nadat hij kort met zijn ploeg in de kleedkamer nabesprak. ‘Het valt voor ons dit seizoen vaak nog goed. Denk aan Oranje-Rood, waar we eerst 3-0 achter staan en in het vierde kwart – in acht minuten – terugkomen tot 3-3. Ik moet zeggen dat ik daar vandaag ook een beetje vanuit ging.’ Hij hoopte dat een van zijn smaakmakers het nog op zijn heupen kreeg of dat Brent van Bijnen net wat meer geluk had bij de één op één tegen Luis Calzado. ‘Dan had het 3-3 gestaan en had ik heel veel vertrouwen gehad in de shoot-outs.’
:quality(85):format(webp)/media/92323479-7c04-4128-ab92-0caa7c782fb3/coach-rick-mathijssen-troost-verdediger-lee-morton-foto-willem-vernes.jpg)
Coach Rick Mathijssen troost Lee Morton. Foto: Willem Vernes
‘Kampong heeft een heel hoge urgentie’
Maar hopen was niet voldoende tegen een Kampong dat simpelweg liever in de EHL-finale wilde staan. Dat zag ook de coach van Amsterdam. ‘Kampong kan met de EHL natuurlijk hun seizoen redden’, weet Mathijssen. ‘Zij hebben een heel hoge urgentie. Dat zag je vooral in de eerste helft. Daar hebben we het in de rust ook over gehad. Dat je zo’n overwinning echt zelf moet komen halen. Niemand gaat ‘m je brengen. We kwamen hier ook echt naartoe om Europees kampioen te worden.’
Amsterdam kwam betrekkelijk uit het niets op een 1-0 voorsprong via Sam Steins Bisschop, maar gaf die daarna snel uit handen. Tegen de fraaie gelijkmaker van Sander de Wijn – een snoeiharde hoge backhand – was weinig in te brengen, maar vooral daarna ging het mis bij de Amsterdammers. Eerst moest Lucas Corstens met groen naar de kant na een duwtje in de rug en in ondertal ging het direct opnieuw fout. Lucas Middendorp liep Finn van Bijnen in de rug, waarna Kampong een strafbal kreeg.
:quality(85):format(webp)/media/159a4131-a41c-4c68-a213-fc95a11b9a3f/de-sliding-die-een-gele-kaart-opleverde-voor-robbert-kemperman-foto-willem-vernes.jpg)
De sliding van Kemperman. Foto: Willem Vernes
Het beslissende moment volgde negen minuten voor tijd. Morton maakte een zeldzame fout in de aanname, waarna Kampong zijn eerste strafcorner kreeg en direct toesloeg: 2-3. Amsterdam zette alles op alles, haalde Oliver Payne van het veld voor een extra veldspeler, maar toen Robbert Kemperman met geel op de strafbank mocht brommen na een tackle op Duco Telgenkamp, was de wedstrijd gespeeld.
Kampong dwingt het geluk af
Mathijssen: ‘Je hebt ook gewoon wat pech met sommige calls. De groene kaart van Corstens vond ik discutabel. En dan volgt direct die strafbal. En aan het einde met Kempi. Tja, die tackle zag ik ook aan de andere kant. Dat zit dan niet mee’, vertelt hij. Zonder dat hij die momenten als excuus gebruikt. ‘Want daar verlies je ‘m niet op. Dat zijn gelukjes die je af moet dwingen. En dat deed Kampong beter.’
Het seizoen van Kampong was al verloren. Met de play-offs ver uit zicht, was de EHL de enige kans op een hoofdprijs. En met die mindset stroopten de Utrechters de mouwen op. ‘Dan speel je tegen een linke ploeg, kom je er moeilijk doorheen en moet je heel goed zijn. Dat waren we niet voldoende’, legt Mathijssen uit. ‘De urgentie zat meer bij Kampong en dat is gewoon de spijker op z’n kop. Dat hadden we moeten knakken, maar waren te voorzichtig.’
:quality(85):format(webp)/media/a5349e3c-992d-4a87-ba46-88aa1ae635bb/het-balende-geizcht-van-mathijssen-wv.jpg)
Het balende gezicht van Rick Mathijssen. Foto: Willem Vernes
Met je ballen op het hakblok
Hij vergelijkt de EHL met het voetbal, want zo moet je het volgens de coach zien. ‘We speelden vandaag de halve finale van de Champions League’, benadrukt hij. ‘Dan moet je met je hart en ziel spelen. Als je dan niet alles geeft, gaat er natuurlijk iets mis. Dat is een les die we eruit moeten halen. Het maakt niet uit tegen wie je speelt, maar als je een halve finale speelt – hoe zeg je dat netjes – dan speel je die met je ballen op het hakblok.’
Voor Amsterdam rest de troostfinale. Iets waar de coach nog geen seconde over nagedacht heeft. ‘Ik weet niet eens hoe laat die wedstrijd is’, vertelt hij. Van de tegenstander is hij wel op de hoogte. Dat is het Spaanse Club de Campo. ‘We zullen onze sportieve plicht vervullen. Maar zo’n wedstrijd gaat natuurlijk nergens over. We zijn een jonge ploeg die sinds anderhalf jaar ineens meedoet om de prijzen. We hebben nu een paar finales gespeeld. En gewonnen. En nu verliezen we er eentje. Daar word je ook een grote jongen van.’