Leidse cornerkiller Bosman verzamelt drie hattricks in een maand

Zondag tegen Victoria was het dus drie keer raak voor Bosman. Dat lukte hem recent ook tegen Berkel en Rodenrijs en Ede. In de eerste wedstrijd van 2026 was hij bovendien een plaag voor koploper SCHC. Door een rake sleeppush van Bosman in de slotsecondes, verloor de koploper uit Bilthoven voor het eerst punten. Kortom: de sleper - nu goed voor zestien goals - is onmisbaar voor zijn ploeg.

‘Ja, die corner zit er de laatste tijd lekker op,’ grijnsde Bosman na de 4-1 overwinning op Victoria. 'Dit is mijn derde jaar hier. Ik kwam om met een paar vrienden te spelen en inmiddels is het hele team mijn vriend. Ze geven me een goed gevoel, van tevoren zeggen ze al: Thij, deze gaat erin. Dat geeft vertrouwen.'

Hij was niet helemaal tevreden met de prestatie van zijn ploeg zondag. 'We begonnen slap. Ja, we kwamen voor, maar we gaven ook een strafbal weg. Gelukkig hield onze keeper ‘m tegen en maakten wij daarna snel de 2-0, daardoor brak het een beetje. Maar het is de laatste weken steeds hetzelfde: we gaan lekker en dan willen we doorstomen, het derde kwart strak beginnen, maar dan zakt het alsnog in. Tegen Berkel en Rodenrijs gebeurde dat ook.'

Het verschil werd dus gemaakt door zijn corner. Die loopt als een trein, al is dat weleens anders geweest. 'Vorig jaar had ik een schouderblessure, heel onhandig voor iemand die veel corners pusht. Daarom is het extra fijn om dit jaar terug te zijn en dat ze er lekker vaak in gaan.'

Al zeker tien jaar focust hij zich op het specialisme, eerst in zijn jeugdjaren bij HDM, later bij de senioren van Zoetermeer en zelfs een jaar bij de Spaanse hoofdklasser Jolaseta. 'Ik heb alles gedaan hoor, in de corner. Slaan, stoppen, aangeven. Ik vond het slepen gewoon heel leuk, en vanaf de C-jeugd heb ik er veel uren ingestoken: de opbouw van de techniek, na elke training doorpushen en nu sinds een paar jaar elke dinsdag met onze assistent.'

Dat is niet zo maar iemand. Niemand minder dan oud-bondscoach Roelant Oltmans staat Bosman bij. Die realiseert zich op zijn beurt dat dat niet voor iedereen is weggelegd. 'We analyseren wat de keepers vaak doen of juist niet doen en krijgen video’s doorgestuurd. Soms weet hij precies waar ik moet richten. Als je wilt winnen, moet je die tijd er echt in steken, want het klopt echt dat het wedstrijden kan bepalen.'

De ‘Jip Janssen van Leiden' waant hij zich niet, ondanks dat jeugdspelers om handtekeningen en foto’s vragen. 'Haha, nee hoor, dan moet ik nog heel ver doorgroeien. Maar het is wel leuk, die jonge jeugd vraagt ook wel eens om sleeptraining of tips. Dat doe ik graag, ik geef sowieso hier training aan de Onder16. Dan vertel ik ook dat het natuurlijk leuk is om de credits te krijgen, maar tegelijkertijd is dat het enige wat ik doe: de bal binnenslepen. Het aangeven en stoppen moet ook goed gaan.'

Zijn persoonlijke ambitie gaat hand in hand met die van de ploeg. 'We hadden dit jaar top-vijf als doel, en voor niemand bang zijn. Natuurlijk is het hoogst haalbare altijd mijn droom geweest, de Hoofdklasse. Ik ben 24 en kan nog wel wat jaren mee. Natuurlijk kan ik me door die corner onderscheiden, maar het is mijn grootste ambitie om het met deze club te doen, met mijn vrienden. Hier ligt mijn hart en juist daarom gaat die corner ook zo goed.'