Op onze website kan je met hulp van Kai zoeken door alle pagina's en artikelen.
Kruis (70) valt voor Pakistan: ‘Ze vroegen mij ook als bondscoach’
Zijn hockeyboek zit al boordevol met avonturen, verhalen en prijzen. Op zijn zeventigste komt daar nog een bijzonder hoofdstuk bij. Herman Kruis gaat deze zomer aan de slag bij de Pakistaanse bond en maakt als coach-adviseur deel uit van de technische staf van de mannenploeg op het WK. ‘Mijn vrouw gaat soms mee op reis.’
:quality(85):format(webp)/media/cda7fced-12fe-48a2-814f-a5f1cf71e6cd/wsp2110238399.jpg)
Worldsportpics
Wie Pakistan zegt, zegt commotie en chaos. Dat bleek ook afgelopen weekend, toen de aanstelling van Kruis bekend werd. In een statement dat de Pakistaanse bond had gedeeld met de pers in het Aziatische land, werd Kruis geïntroduceerd als coach-adviseur. Maar op het Facebook-account van de federatie werd een bericht gedeeld dat de Brabander ook hoofdcoach zou zijn.
Kruis kan er zelf een paar dagen later wel om lachen. De voormalige bondscoach van de Oranje Dames werkte in de afgelopen jaren voor onder meer de Indiase, Wit-Russische en Saudi-Arabische bond. Hij valt niet snel meer van zijn stoel na veertig jaar coachervaring op topniveau. ‘Ze hebben wel gevraagd of ik bondscoach van Pakistan wilde worden’, probeert Kruis uit te leggen. ‘En ze wilden mij óók als adviseur van de staf van alle vertegenwoordigende teams. In mijn ogen ging die rol niet samen met een functie als bondscoach. Stel dat ik het als bondscoach slecht zou doen. Dan verlies ik ook mijn geloofwaardigheid als adviseur. En andersom ook. Dat moet je scheiden, vind ik.’
Hij wilde geen fulltime functie, waardoor er een streep ging door het bondscoachschap. Maar de voormalig succescoach van de Bossche Dames - acht landstitels en acht Europese titels - springt wel bij, op een gevoelig moment. Pakistan presteerde dit seizoen dramatisch in zijn eerste Pro League-seizoen. De voormalige viervoudig wereldkampioen - voor het laatst in 1994 - verloor al z’n zestien wedstrijden, soms met dikke cijfers. In de altijd kritische en naar oude glorie hunkerende media werd nadrukkelijk geroepen om vers bloed bij de bond richting het WK. De angst voor een nieuwe afgang komende zomer is groot.
:format(webp)/media/546fab4c-ecb4-4a52-89a7-d972cc8bcda7/mw525303-20251209.jpg)
Pakistan in actie tegen Nederland in de Pro Leaague. Foto: Worldsportpics/Martin Waichmann
‘Ze zijn in Pakistan enorm geschrokken van de Pro League’, weet Kruis, die voor twee jaar heeft getekend. ‘Het roer moest om. Er is een nieuwe voorzitter gekomen, die een beetje Nederlands spreekt. Hij heeft vier jaar in Den Haag gewoond. Ze hebben mij gevraagd om samen met de high performance director te kijken naar het totale programma van de nationale teams. Er zit nu geen enkele gedachte achter de manier waarop er wordt gespeeld en opgeleid. Daar ga ik mee aan de slag en bij toernooien en trainingskampen maak ik deel uit van de staf.’
En dat gooide de agenda van Kruis compleet om. Ja, hij stapt geregeld nog het vliegtuig in om internationaal coachcursussen te geven. Maar verder speelt zijn leven zich vooral af in Brabant, waar hij voorzitter is van Deltalent, een brede sportorganisatie die zich richt op talentontwikkeling. Geregeld staat Kruis daardoor zelf ook op zondagochtend in alle vroegte op het veld met kinderen van tien tot vijftien jaar uit de regio Breda.
‘Dat blijf ik ook doen’, klinkt het stellig. ‘Die vrijheid wil ik hebben. Dat heb ik ook aan mijn vrouw beloofd. Zij is met pensioen en kan soms mee op reis. We willen veel tijd samen besteden. Maar ik moet er natuurlijk wel soms naar toe. In september bijvoorbeeld, in aanloop naar de Asian Games in Japan. Dat is voor Pakistan een groot moment, omdat daar een olympisch te ticket te verdienen is. En mijn vrouw komt dan ook naar Japan. Plakken we er nog een paar dagen samen aan vast.’
:format(webp)/media/56266629-9add-4705-a469-cd237a3a24ba/2020wv_wv_4041.jpg)
Kruis in 2020, na het winnen van de EK-zaaltitel met Wit-Rusland. Foto: Willem Vernes
Natuurlijk hoopt Kruis te doen, wat eerder Roelant Oltmans, Siegfried Aikman en Michel van den Heuvel al probeerden. The Green Machine terugbrengen aan de wereldtop, zoals rivaal India dat in de afgelopen tien jaar is gelukt. Een dijk van een uitdaging, na het mislopen van de laatste drie Olympische Spelen en het afgelopen WK. Maar ook een klus waar haken en ogen aan zitten.
Want met de rampverhalen rondom de Pakistaanse ploeg kun je bijna een muur behangen. Zo werd het team dit seizoen in Australië uit hun viersterrenhotel geweerd omdat de bond de rekeningen niet vooraf had betaald. Vervoer en vergoedingen voor spelers werden niet altijd geregeld. Aanvoerder Ammad Shakeel Butt werd geschorst nadat hij kritiek gaf op de bond. Drie jaar geleden vertelde Siegfried Aikman - destijds bondscoach - dat hij maanden moest wachten op zijn salaris.
‘Ik ken de verhalen en die zijn soms verschrikkelijk’, zegt Kruis. ‘De mindere kanten zullen er ook altijd zijn. Aan de andere kant komt er nu een voorzitter die wat meer Europees denkt. Die man moet een kans krijgen om te laten zien dat het anders kan. In India heb ik ook meegemaakt dat afspraken niet werden nagekomen. Ze weten hoe ik daarover denk.’ Wat luchtiger: ‘En ik heb gewoon een pensioen opgebouwd. Dus wat er gebeurt, ik zal er niet dood van neervallen.’