Keenan treft tweede thuis met Jetten als grootste supporter

Er zijn 21 minuten gespeeld als een hoge bal vanaf rechts diagonaal over de cirkel wordt gespeeld. Aan de linkerkant staat Keenan vrij. Hij neemt aan en legt de bal voor het doel, waar Lucas Toscani hem binnentikt. 1-0 voor Argentinië.

Het is een Haagse combinatie in Argentijnse dienst. Toscani en Keenan zijn ploeggenoten bij Klein Zwitserland, kennen elkaar door en door en zijn bovendien al zes jaar kamergenoten bij de nationale ploeg. Na afloop grapt Keenan: ‘Vanavond vertel ik hem dat het eigenlijk mijn goal was.’

Argentinië heeft daarmee de gewenste start van het WK. Lang kan Keenan daar niet bij stilstaan. Vandaag wacht Nederland. Voor hem heeft die wedstrijd bijna iets van een thuiswedstrijd. ‘Ik speel hier al zo lang en nu bouw ik hier een familie en een thuis op’, zegt hij. ‘Dat maakt deze plek heel bijzonder voor mij.’

Van dat thuis heeft Keenan de afgelopen maanden weinig gezien. Sinds mei verbleef hij vrijwel onafgebroken in Buenos Aires om zich met Argentinië voor te bereiden op het WK. Op een korte week in Nederland na draaide zijn leven om trainen, herstellen en wedstrijden spelen. Ook Rob Jetten zag hij in die periode weinig.

Dat zijn verloofde tegenwoordig premier is, heeft hun relatie voor de buitenwereld alleen maar zichtbaarder gemaakt. Keenan begrijpt de aandacht, maar wil rond het hockey vooral als hockeyer worden gezien. ‘Voor jullie is het bijzonder dat de premier hier zit. Voor mij is hij gewoon mijn grootste supporter. Dat zal hij altijd zijn.’

Hoe verschillend hun beroepen ook zijn, Keenan ziet overeenkomsten. Topsport en politiek zijn werelden waarin voortdurend moet worden gepresteerd terwijl anderen meekijken. Toen ze elkaar leerden kennen, herkenden ze bij elkaar de druk om altijd gefocust te moeten zijn.

Soms probeert Keenan zijn kennis als topsporter op Jetten toe te passen, vooral als het om herstel gaat. ‘Hij slaapt heel slecht. Als sporter weet ik hoe belangrijk slaap is voor het herstel van je hersenen en spieren. Dus ik moedig hem altijd aan om nog een beetje langer te slapen.’

Belangrijker vindt Keenan dat ze elkaar de ruimte geven om hun eigen loopbaan te volgen. ‘Zijn werk is zijn werk. Mijn werk is mijn werk. We willen dat niet veranderen. Maar als ik de tijd heb om hem te vergezellen dan doe ik dat.’

‘Mijn rol is naast hem staan en proberen zijn werk ook een beetje leuker te maken als ik er ben. En omgekeerd geldt hetzelfde. Hij wacht thuis op mij als ik moe terugkom van de training, en ik wacht thuis op hem wanneer hij van zijn werk komt.’

De behoefte om vooral zichzelf te blijven, komt ook terug wanneer Keenan over zijn seksualiteit spreekt. Sinds hij openlijk biseksueel is, krijgt hij berichten van jongeren die zich in zijn verhaal herkennen.

Hij beseft dat zijn zichtbaarheid betekenis kan hebben, zonder zichzelf nadrukkelijk als rolmodel te presenteren. ‘Ik probeer gewoon mezelf te zijn. Dat is meer dan genoeg om mensen te laten zien dat ze kunnen zijn wie ze willen zijn en toch hun doelen kunnen bereiken.’

Ook op het WK in het land waar hij zijn leven heeft opgebouwd, wil Keenan in de eerste plaats hockeyer zijn. Tegen Japan liet hij met zijn assist op Toscani meteen zijn waarde zien. Vanavond komen al die werelden samen in hetzelfde stadion.

Als Keenan tenminste mag spelen. Direct na de overwinning op Japan weet hij nog niet of hij tegen Nederland deel uitmaakt van de wedstrijdselectie. Argentinië is met twintig spelers op het WK, per wedstrijd worden er achttien geselecteerd. ‘Eerst moet ik horen of ik bij de selectie zit. Ik hoop dat ik het geluk heb te spelen.’

Als dat gebeurt, wachten hem op de tribune veel bekende gezichten. Keenan weet dat ze voor Nederland komen, maar hoopt stiekem op een beetje Argentijnse steun. ‘Nu dragen ze allemaal het Argentijnse shirt. Ik ben echt benieuwd wat ze dinsdag gaan doen. Ik denk dat het thuis een flinke strijd wordt. Maar natuurlijk weet ik dat een klein deel van hun hart ook voor mij zal zijn.’

Hij verwacht een vol Wagener Stadion. Volgens Keenan zijn er drie landen waar rond hockeywedstrijden vanzelf een bijzondere sfeer ontstaat: India, Argentinië en Nederland. ‘Dit wordt luidruchtig. En leuk.’

Na de overwinning op Japan krijgt Keenan alvast een voorproefje van de aandacht die hem vanavond te wachten staat. Terwijl zijn ploeggenoten richting de kleedkamer verdwijnen, blijft hij langs het veld achter voor interviews met Zuid-Amerikaanse en Nederlandse media. Pas als de laatste vragen zijn beantwoord, loopt Keenan naar de tribune. Daar staat Jetten op hem te wachten. Zodra Keenan bij hem is, omhelzen ze elkaar. 

Even geen premier en international. Alleen Keenan en zijn grootste supporter.