Kampong reist met geloof naar Den Bosch: ‘Zijn er nu meer klaar voor’

Destijds vertrok Kampong na de eerste halve finale tegen Den Bosch met lood in de schoenen richting de return. Na een 0-3 nederlaag thuis en later een 7-0 afstraffing aan de Oosterplas - een recordscore in de historie van de play-offs - was de finale verder weg dan ooit.

Donderdagmiddag voelde alles anders. De 1-1 in Utrecht tegen de regerend landskampioen was geen overwinning, maar wel een bevestiging: Kampong doet mee, Kampong kan pijn doen en Kampong reist zaterdag met geloof naar Den Bosch. Dertig jaar wacht de club al op een terugkeer naar de eindstrijd om de landstitel. Dat behoort na donderdag nog steeds tot de mogelijkheden.

'Ik voel me vandaag niet per se de morele winnaar', kaatst Kampong-aanvoerder Luna Fokke de vraag terug als we haar direct na afloop spreken. 'Pas als ik de beelden goed heb teruggekeken, weet ik of er meer heeft ingezeten. Ik denk dat we kunnen terugkijken op een prima wedstrijd, echt een topwedstrijd. Den Bosch drong in het begin erg aan, dat hadden we verwacht. Ik denk dat we in die fase goed verdedigd hebben. En of onze openingsgoal nou uit de lucht kwam vallen of niet... we maken hem en dat telt.'

Onbedoeld had Fokke donderdag op een stampvol Kampong-complex een cruciale rol in de manier waarop die openingsgoal van Kyra Fortuin tot stand kwam. De middenvelder wilde een lange pass van achteruit van Charlotte Hoctin Boes controleren, maar verlengde de bal ietwat gelukkig met een stuit, waardoor Iris de Kemp in de verre rechterhoek ineens in balbezit kwam. Haar scherpe voorzet zorgde voor chaos voor de neus van de Bossche goalie Laurette Abelen, die de geblesseerde Josine Koning verving, waarna Fortuin de rebound binnenprikte en Kampong al na zes minuten op voorsprong zette.

Ander gevoel dan twee jaar geleden

Dat doelpunt bewees dat Kampong niet langer alleen de uitdager is die blij mag zijn dat ze aan de play-offtafel zit. Dit Kampong schuift een stoel bij, gaat zitten en praat mee. 'Het gevoel is zeker anders dan twee jaar geleden', beaamt Fokke. 'Als ik de twee halve finales met elkaar vergelijk, dan durf ik wel te zeggen dat we toen met poep in de broek speelden. De spanning speelde ons toen parten. Vandaag was er ook spanning, maar je bent als ploeg toch weer twee jaar verder in je ontwikkeling. We zijn er nu meer klaar voor.'

Ook het Kampong van dit seizoen kent speelsters die nog niet eerder in de play-offs speelden, maar ditmaal had dat geen verlammende werking op het spel. Fokke: 'We hebben het er met elkaar over gehad in de aanloop naar deze play-offs. We hebben een goed en stabiel seizoen gedraaid en daarop mogen we blijven vertrouwen. Het goede gevoel is niet ineens weg nu we in de play-offs staan. Ik denk ook dat we nu met zijn allen vooral veel energie hebben kunnen halen uit de support die we hebben gekregen. Overal waar je keek zag het blauw van de mensen. Dat is geweldig om te zien en dat maakt Kampong zo'n mooie club. Ik hoop dat ze er zaterdag in Den Bosch weer zitten.'

Dot van een kans voor Moes

Het had niet veel gescheeld of Kampong had zelfs met een kleine voorsprong aan de return aan de Oosterplas kunnen beginnen. In het laatste kwart koos Fokke bij een strafcorner voor de variant op aangeefster Guusje Moes, die vrij opdook bij de tweede paal. Het publiek aan de Klapperboom veerde al op, maar de bal verdween voorlangs. Het was zo’n moment dat in een play-offserie nog dagen kan blijven rondzingen.

Natuurlijk baalde Fokke van die gemiste kans. 'Dat was zonde. Ik denk dat we vandaag genoeg kansen hebben gecreëerd, maar het kan altijd meer. We moeten even goed de beelden terugkijken om zaterdag weer een goed plan te hebben.'

Fokke vocht op het veld veel boeiende duels uit met Charlotte Englebert, maar haar rol als aanvoerder begon donderdag al ruim vóór de eerste bal. Ze was druk met het vervoeren van Noor van den Nieuwenhof, die zoals bekend herstelt van een zware kruisbandblessure en zich voorlopig in een rolstoel moet laten vervoeren. Als een volleerd chauffeur reed Fokke haar ploeggenote in en uit het clubhuis van Kampong om te zorgen dat de verdediger dichtbij haar teamgenoten kon blijven.

'Noor zit in een moeilijke periode', zegt Fokke. 'Ik wilde er met het team alles aan doen om haar juist vandaag de verbinding met haar ploeggenoten te laten voelen. Haar blessure, en ook die van Mea [de Vries, die eveneens met een zware knieblessure kampt] heeft een flinke impact gehad op onze ploeg.'

Energie geven

In een week waarin alles om details draait, zoekt Kampong de winst ook in dat soort verbondenheid. 'Het is mooi om te zien hoe zij toch ook energie aan ons geven, ook al staan ze niet op het veld. Het gemis van Noor en Mea kan ons als team ook sterker maken. Dat merkten we vandaag al.'

Van den Nieuwenhof kon haar rolstoel op een speciaal verhoginkje naast de dug-out parkeren om zo alles goed vanaf de zijlijn te kunnen zien. Of een dergelijke faciliteit zaterdag ook aan de Oosterplas aanwezig is, is nog maar de vraag. 'Dat komt goed. Noor zal erbij zijn. En zo'n rolstoelplek gaan we daar gewoon voor haar regelen.'

Zo reist Kampong zaterdag met meer dan alleen een 1-1 stand naar Den Bosch. De ploeg neemt vertrouwen mee, verbondenheid en het besef dat een finaleplaats na dertig jaar wachten weer binnen bereik ligt.