Vorig seizoen leek SCHC lange tijd onverslaanbaar. De ploeg won wedstrijd na wedstrijd, maar stond na de play-offs toch met lege handen. Dit seizoen gaat het allemaal wat minder vanzelf. Ook zondag, toen Den Bosch met 0-2 te sterk was. Maar Marleen Jochems raakt er niet van in paniek. Integendeel. ‘Misschien doet het ons wel goed.’
Jochems na verloren topper: ‘Misschien doet het ons wel goed’
:quality(85):format(webp)/media/abba05ca-21fe-4225-ae50-2faee70d5613/_ep_0831.jpg)
Foto: Ewout Pahud de Mortanges
De middenveldster was zondag tijdens de topper voortdurend te horen. Ze wees, coachte en zette haar ploeggenoten op de juiste plek. Een rol die haar past en niet nieuw is, maar dit seizoen wel aan belang heeft gewonnen. Met het vertrek van Xan de Waard is SCHC een belangrijke kracht op het middenveld kwijtgeraakt. En nu ontbreekt ook Renée van Laarhoven, de laatste man van de ploeg, tijdelijk vanwege haar huwelijksreis. Jochems neemt de defensie daardoor voorlopig op sleeptouw.
Geen geringe opgave, met bovendien vijf nieuwelingen in de ploeg. SCHC is nog zoekende, erkent Jochems. Toch zag ze zondag tegen Den Bosch voldoende aanknopingspunten. De thuisploeg begon sterk en was in de eerste twintig minuten de betere. Er kwamen kansen en strafcorners, maar de openingstreffer bleef uit. Den Bosch had minder mogelijkheden nodig. Vlak voor rust sloeg Frédérique Matla toe: 0-1. Na de pauze werd het voor SCHC een stuk lastiger. De ploeg kreeg steeds minder grip op de wedstrijd en moest bovendien zeven minuten met tien speelsters verder. Yibbi Jansen kreeg eerst groen en later geel. Zonder een van de belangrijkste krachten kwam SCHC nauwelijks nog aan aanvallen toe. Den Bosch liep uit naar 0-2 en besliste de topper.
:quality(85):format(webp)/media/dddab960-3f77-4d23-b367-6117ff8aacde/_ep_9537.jpg)
Marleen Jochems. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Het begin van het seizoen was even inkomen
'Vorig jaar begonnen we echt hier', vertelt Jochems, terwijl ze haar hand hoog in de lucht steekt. 'Het is helemaal niet erg dat we nu iets lager zitten. Ik ben best tevreden. Zeker als ik het vergelijk met de eerste wedstrijd van dit seizoen.' SCHC won toen ternauwernood van HGC. ‘Vanaf dat moment zijn we weer begonnen met bouwen.’
Dat bouwen betekent ook accepteren dat niet alles meteen lukt. Misschien helpt de teleurstelling van vorig seizoen daar zelfs bij. Want hoewel Jochems de misgelopen landstitel nog altijd moeilijk kan verkroppen, kijkt ze inmiddels ook anders naar de situatie. ‘Ik kan soms nog steeds niet begrijpen dat het vorig seizoen mis is gegaan’, vertelt ze. ‘We hebben een jaar lang alles gewonnen. Ik vond ons de allerbeste. Maar dan zijn de play-offs en ben je blijkbaar toch niet de beste van Nederland. Dan maakt het helemaal niets uit dat je alles daarvoor wint.’
Dat doet pijn. Maar ze wil er alleen niet in blijven hangen. De gewonnen EHL van vorig seizoen heeft daarbij geholpen. Het was een nieuwe prijs, een bewijs dat SCHC wel degelijk finales kan winnen. ‘We kunnen het wel. Voor iedereen die zich dat misschien afvroeg of daaraan begon te twijfelen.’
:quality(85):format(webp)/media/1c3d3649-d0b0-4462-a7e1-3c6f9a711a89/_ep_0787.jpg)
Marleen Jochems in duel met Maartje Krekelaar. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
De SCHC-machine moet gaan rollen
Zelf heeft ze overigens nooit getwijfeld. ’Dat het dit seizoen nog niet perfect loopt, hoort er nu even bij en is oké. Ik leer dit seizoen dat een misstap ons ook verder kan brengen’. Dat betekent niet dat SCHC geen torenhoge ambities heeft. De nederlaag tegen Den Bosch legde juist een paar duidelijke verbeterpunten bloot. Vooral in de cirkel moet het rendement omhoog. ‘Je moet ook leren om lelijk te winnen. Daar worden we langzaam beter in.’
Ook verdedigend valt er nog genoeg te leren. De eerste tegentreffer kwam voort uit een ongelukkige strafcorner. Bij de tweede goal - een Bossche aanval over links die bij de tweede paal door Maartje Krekelaar werd binnengetipt - ging het structureler mis. ‘Ze krijgen te veel tijd, er zit te weinig druk op en vervolgens tippen ze makkelijk binnen. Daar gaan meerdere dingen achter elkaar fout. Ik denk dat dat soms ook de jeugdigheid is die we nog hebben. Maar die dingen horen bij de ontwikkeling.’
Toch zag Jochems ook iets waar ze trots op was. Ondanks de achterstand en de ondertalsituatie bleef SCHC vechten. ‘We geven niet op en laten onze kop niet hangen. Daar zijn we de afgelopen anderhalf jaar echt in gegroeid. We kunnen een vechtmachine zijn.’
:quality(85):format(webp)/media/f438d19e-6c99-4266-aa7e-9848053cc626/_ep_0172.jpg)
Jip Dicke en Marleen Jochems. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Meer dingen aan het licht
Hoewel ze een hekel heeft aan verliezen, moet ze eerlijk bekennen dat de uitslag van zondagmiddag terecht was. Den Bosch is op dit moment simpelweg verder, concludeert Jochems. En dat is geen ramp. ‘Misschien hadden we juist wel minder geleerd als we hier met 3-0 hadden gewonnen. Dan komen er misschien minder dingen aan het licht waar we als team in kunnen groeien. En daar ben ik wel blij mee.’
In maart wacht de EHL, in mei zijn de play-offs. Dan moet blijken hoe ver het bouwwerk in Bilthoven inmiddels is gevorderd. ’De momenten dat we in de cirkel komen, moeten meer opleveren. Maar we hebben ook tijd nodig. Met vijf nieuwe meiden blijft het zoeken. We moeten vooral doorbouwen op wat we nu doen. Als je kijkt naar het verschil met wedstrijd één, is dat echt heel groot.’
