Hurley verlaat Hoofdklasse na D-Day op Laren

Hurley-goalie Joren Romijn veegde met zijn shirt de teleurstelling uit zijn gezicht. Tieme Wiggers boog moedeloos zijn hoofd op het veld. Een paar meter verderop stortte doelpuntenmaker Fred Newbold verslagen ten aarde. Terwijl het gebrul bij Laren losbarstte, vielen de spelers van Hurley om. Bedroefd. Verdrietig. En doodop.

Het werd een grauwe dag in hun loopbaan. Eentje waarop ze met Hurley afscheid namen van de allermooiste hockeycompetitie ter wereld. Volgend seizoen spelen ze weer op het tweede niveau. En die boodschap deed heel erg veel pijn bij iedereen die de Bosuilen een warm hart toedraagt. 

Het kwam voor hen weer aan op de allerlaatste speeldag van de reguliere competitie. Vorig jaar speelde Hurley zich met een U-bocht veilig. Tegen Nijmegen werd een 2-0 achterstand omgezet in een gelijkspel (2-2), waardoor de ploeg van Enzo Torossi zich plaatste voor de play-outs. Zaterdag was alleen een overwinning goed genoeg voor de Bosclub, die dit hele seizoen pas een keer won. Die vervelende statistiek kon in wedstrijd 22 niet meer worden veranderd.

De sfeer van de tijd van Naomi van As

En dat terwijl de start van Hurley er echt wel mocht zijn. De eerste echte kans van de wedstrijd leverde namelijk meteen een treffer op via Deegan Huisman. De spits, ook dit seizoen geplaagd door blessureleed, werd na vier minuten veel te vrij gelaten bij de tweede paal. De meegereisde fans van Hurley vonden het fantastisch. Zij waren massaal naar de Eemnesserweg afgereisd in een grote touringcar. 

Zij waren niet de enigen die de gang naar het Gooi hadden gemaakt. Voor de wedstrijd stonden er dikke files richting het complex van Laren, dat ouderwets was afgeladen. Wie heel even zijn ogen dicht deed, voelde de sfeer van Laren in het begin van deze eeuw. De tijd dat de damesploeg van de Noord-Hollanders toonaangevend waren in de Hoofdklasse en met onder meer Kim Lammers en Naomi van As een vaste klant was in finales.

Veel tijd om bij dit soort sentimenten stil te staan had het publiek niet. Want nog geen minuut na die verrassende openingsgoal volgde het antwoord van Laren. En ook aan dat doelpunt ging een loeier van een verdedigingsfout vooraf. Hurley knoeide in de eigen cirkel, leed dom balverlies en bood Laren-spits Berend van Langeveld een niet te missen kans: 1-1.

De cultheld met het bierbuikje

Het zorgde ervoor dat de zenuwen bij de bezoekers alleen maar toenamen. Nadat Hurley een paar keer slordig balverlies leed, deelde Laren opnieuw een tik uit. Dat gebeurde uit de tweede corner van de wedstrijd - allebei van Laren. De eerste werd niet goed gestopt, nummer twee verliep ook niet vlekkeloos. De sleep van Teun van Uunen kwam slechts tot de strafbalstip, maar had het geluk dat daar Kenny Bain stond.

De Schot, die zelf vindt dat hij een beetje een bierbuikje heeft gekregen, was weer opgetrommeld. Eigenlijk ging hij al met hockeypensioen, nadat hij vorig jaar een hoofdrol had in de kampioenswedstrijd van Laren. Maar op belangrijke momenten doet zijn ploeg graag nog een beroep op de 36-jarige cultheld, inmiddels coach van Laren Dames 1 in de Overgangsklasse. Zij zagen hun trainer de belangrijke - en terechte - 2-1 maken. Een voorsprong die nog groter had kunnen zijn als Luke Friederich niet vlak daarvoor niet over, maar tegen de bal had gemaaid. 

De missie voor Hurley werd dus een lastige. Ze moesten twee keer scoren binnen dertig minuten. Het mes stond vol op de keel bij de Amsterdammers, by far de minst scorende ploeg van de Hoofdklasse. Dat leidde na rust niet meteen tot hele grote kansen. Sterker nog: de eerste serieuze mogelijkheid in Q3 was voor Laren. Weer was het Bain die - na een prachtige diagonale pass van Diederick van Berckel - opdook in de cirkel van Hurley. De Brit, als enige zonder een achternaam op zijn shirt, flatste een paar centimeters naar het doel.

De missie die toch onmogelijk bleek 

Hurley bungelde in die veertigste minuut daardoor al aan het randje van de hoofdklasse-afgrond. Maar veerde binnen zestig tellen ook weer op. Want amper bekomen van die schrik, versierde de ploeg van Torossi zijn eerste corner van de middag. De sleep van Nikas Berendts werd nog gekraakt, de rebound van Fred Newbold - een streep van een backhand - ging er wel keihard in. 

Hurley was opeens weer springlevend, maar had nog steeds een doelpunt nodig. Het lukte de bezoekers echter amper om kansen te versieren. Zij werden net zo nerveus als de klanken van de vuvuzela’s langs de kant. Vaak ging het op eigen helft al mis voor Hurley, dat talloze keren stopfouten maakten.

Er kwam een spaarzame mogelijkheid. Zes minuten voor tijd. Een backhandbeuk van Noam Sheridan, een van de stoppende spelers bij Hurley. Zijn schot spatte uiteen op de handschoen van Estiaan Kriek, de keeper van Laren. Die zag dat zijn collega aan de overkant - Joren Romijn - werd ingewisseld voor een extra veldspeler. Dat leidde tot chaos. Tot drukte. Tot een minutenlange omsingeling. 

Maar niet tot een derde treffer van Hurley

De tijd tikte weg in het voordeel van Laren. Voordat er werd afgetoeterd stak Bain zijn handen al in de lucht. Een paar seconden later danste hij van vreugde het veld in. Zijn ploeg leeft nog na deze zinderende ontknoping. Voor Hurley is het doel gevallen.