Hurley redt het net: ‘Play-outs? Dat ging ons niet gebeuren’

Als na drie kwarten de toeter over het pittoreske complex in het Tilburgse bos galmt, begint de situatie voor Hurley nijpend te worden. De ploeg van Albert-Kees Manenschijn, die sowieso een overwinning nodig heeft op het vorige week gedegradeerde Tilburg, krijgt het gaspedaal maar niet ingetrapt. Nog altijd staat het scorebord onverbiddelijk op 0-0.

Gaat het dan toch gebeuren? Lukt het de eeuwige middenmoter dit keer níét om de play-outs te ontlopen? Het zou een opvallende breuk zijn met het verleden. Al sinds de promotie in 2010 is het voor Hurley een jaarlijkse traditie om uit de gevarenzone te blijven. Dertien van de laatste vijftien seizoenen eindigden de Bosuilen in de grijze middenmoot, als zesde, zevende of achtste. Maar nu dreigt het seizoen voor hen plotseling drie weken langer te duren.

De bevrijdende 0-1 uit een strafcorner

Maar in het vierde kwart krijgt middenvelder Fleur Loomans het op haar heupen. Het kind van de club dribbelt de cirkel in, haalt hard uit, schiet de bal tegen keepster Ingeborg Dijkstra op, waarna de rebound op een Tilburgse voet valt. De vijfde strafcorner van Hurley, in de 48ste minuut, levert eindelijk het bevrijdende doelpunt op. Clubtopscorer Margot van Hecking Colenbrander slaat de bal binnen: 0-1. Opeens ziet de situatie er voor de bezoekers een stuk zonniger uit. ‘We denderden dat laatste kwart echt door’, vertelt de ervaren verdediger Van Hecking Colenbrander (26) even later. ‘Zo van: het gaat ons echt niet gebeuren dat wij play-outs moeten spelen.’

Toch blijkt een klein kwartier na de openingsgoal de buit voor Hurley nog niet binnen. Als de toeter voor het einde van de wedstrijd klinkt, is het 75 kilometer noordelijker in Utrecht bij Kampong–HDM nog altijd niet beslist. De krappe 2-1 voorsprong van Kampong houdt Hurley nog altijd in onzekerheid. Eén doelpunt volstaat voor HDM om Hurley alsnog te passeren en de negende plek – goed voor directe handhaving – terug te veroveren. Zo blijft het in Tilburg nog altijd spannend voor de ploeg uit het Amsterdamse Bos, zelfs ná het laatste fluitsignaal.

Op een telefoon de andere uitslagen volgen

Op het veld grijpt Manenschijn daarom naar zijn telefoon. Steeds meer speelsters verzamelen zich om hun coach, in spanning wachtend op nieuws uit Utrecht. Met nog anderhalve minuut op de klok krijgt HDM nog een strafcorner, de uitgelezen kans om de ranglijst nog één keer op z’n kop te gooien. Maar de concurrent uit Den Haag verzilvert het buitenkansje niet. Kort daarop volgt het verlossende bericht: Kampong is uitgelopen naar 3-1. Uitzinnig van vreugde vliegen de speelsters van Hurley elkaar in de armen. De negende plaats is veiliggesteld. De opluchting is zo groot dat het hele team zich verzamelt voor een groepsfoto, juichend alsof er een prijs is gewonnen.

Hoe Van Hecking Colenbrander die knotsgekke laatste minuten beleefde: ‘Het was zó spannend. Het liefst wil je na het laatste fluitsignaal al juichen, maar dat kon nog niet. Tot het allerlaatst bleef het wachten op de andere uitslagen. Toen zagen we Albert-Kees ineens met zijn telefoon staan. Oranje-Rood stond tegen Den Bosch al met 6-0 achter, dus daar klommen we overheen. Dat HGC tegen Pinoké nog altijd met 1-0 voor stond, was voor ons minder goed nieuws. Maar vanaf de zijkant hoorden we op een gegeven moment dat Kampong de 3-1 had gemaakt. Dat was echt de bevrijding. Toen wisten we het zeker: het feest kon beginnen.’

Van Hecking Colenbrander maakte afgelopen zomer na veertien jaar de overstap van haar jeugdliefde HDM. Dat ze met haar nieuwe club in de laatste speelronde nog moest strijden om de play-outs te ontlopen, had ze niet verwacht. De komst van andere ervaren speelsters als Fiona Morgenstern (Amsterdam), Sanne Caarls (Braxgata) en Nora Bruinsma (ook van HDM) leek op voorhand genoeg voor opnieuw een plek rond de zesde of zevende plaats.

‘We hebben het onszelf dit seizoen onnodig moeilijk gemaakt’, concludeert Van Hecking Colenbrander. ‘Dat je zoveel goede speelsters hebt, betekent niet automatisch dat je ook een goed team bent. Daar hebben we de afgelopen weken keihard aan gewerkt. Om beter op elkaar ingespeeld te raken. Elk team is daarmee bezig, maar bij ons heeft het iets meer tijd gekost. Gelukkig is alles op tijd op zijn plek gevallen.’

Ze schiet haar oude club HDM de play-outs in

Na een moeizaam seizoen met twaalf nederlagen lacht Van Hecking Colenbrander weer. Maar er is voor haar ook minder goed nieuws. Met haar doelpunt heeft ze haar oude club HDM eigenhandig veroordeeld tot de play-outs.

‘Sorry’, zegt ze verontschuldigd. ‘Het was nooit mijn bedoeling om HDM de play-outs in te schieten. Dat doet pijn in m'n hart. Ik zal keihard voor ze juichen. Ik hoop echt dat ze erin blijven. HDM is een te mooie club om te degraderen.’ Daarna zoekt ze de feestvierende supporters van Hurley op. De eeuwige middenmoter heeft zich ook dit jaar tóch weer veilig gespeeld.