Het nieuwe WK-format: een dodelijke tweede fase

Laten we beginnen met het overzichtelijke gedeelte. Zowel het mannen- als het vrouwentoernooi bestaat uit vier poules van vier landen, zoals sinds de WK’s van 2018 gebruikelijk is. De nummers één en twee van iedere poule plaatsen zich voor de tweede groepsfase.

De Nederlandse teams spelen hun groepswedstrijden dus allemaal in het Wagener Stadion in Amstelveen, terwijl België zijn groepswedstrijden in Waver afwerkt. De overige poules zijn verdeeld over beide landen. In totaal wordt de helft van de wedstrijden in Nederland gespeeld en de andere helft in België.

Tot zover is er weinig nieuws onder de zon. Daarna wordt het écht interessant.

Na de eerste groepsfase worden de acht teams die zich plaatsen voor de tweede poulefase opnieuw verdeeld over twee groepen van vier. De nummers één en twee van poules A en D komen samen in poule E. De nummers één en twee van poules B en C vormen poule F.

Daar zit een belangrijke nieuwe regel aan vast. Het resultaat uit de eerste groepsfase tegen het team dat samen met jou doorgaat, neem je mee naar de tweede groepsfase. De andere twee wedstrijden worden opnieuw gespeeld, tegen de teams die uit de andere poule komen. Ieder land speelt in deze fase dus twee nieuwe wedstrijden.

Dat betekent dat een wedstrijd in de eerste groepsfase veel meer waarde heeft dan alleen het behalen van een plek bij de eerste twee. Een voorbeeld: de Oranjemannen zijn tijdens de eerste poulefase ingedeeld bij Argentinië, Nieuw-Zeeland en Japan. Stel dat Nederland eerste wordt in die groep en de Argentijnen tweede, dan gaat het resultaat van die wedstrijd mee naar de tweede groepsfase.

Sparen is er nauwelijks bij

Een overwinning op een concurrent die met je meegaat, kan daardoor goud waard zijn. Een gelijkspel of nederlaag kan je juist de hele tweede groepsfase blijven achtervolgen.

Oftewel: sparen voor een latere wedstrijd is er nauwelijks bij. Iedere wedstrijd in de eerste groepsfase telt. Zelfs als je al door bent naar de tweede poulefase.

De nummers één en twee van beide poules uit die tweede groepsfase zijn verzekerd van een plek in de halve finales. De nummer één van de ene poule speelt tegen de nummer twee van de andere poule.

En dan komt het reizen

Alsof het nieuwe format nog niet ingewikkeld genoeg is, kan er in de tweede helft van het toernooi ook een logistiek element bijkomen.

In zowel Waver als Amstelveen wordt één halve finale bij de mannen en één halve finale bij de vrouwen gespeeld. De mannen spelen om het goud in België, in het Wagener wordt om de wereldtitel bij de vrouwen gestreden.

Voor de Nederlandse vrouwen betekent dat dat zij hun groepswedstrijden sowieso in Amstelveen spelen en hun halve finale, als ze die halen, ook in Nederland afwerken. Bij de Nederlandse mannen ligt dat anders. Als Oranje zich plaatst voor de halve finale en daarin België treft, wordt die wedstrijd in Waver gespeeld. Treft Nederland een andere tegenstander, dan speelt de ploeg van Jeroen Delmée z’n halve finale in Amstelveen.

De mannenfinale is hoe dan ook in Waver. Nederland kan dus in theorie de finale in België spelen zonder dat België de tegenstander is. En als Oranje de halve finale niet haalt, hoeft het Nederlandse team tijdens het hele WK helemaal niet naar België.

Dat geldt ook voor andere landen: de plek waar je speelt, ligt in de latere fases niet meer automatisch vast.

Geen moment verslappen

De belangrijkste conclusie van dit nieuwe WK-format: je kunt eigenlijk geen moment verslappen.

Een klein haarscheurtje in de eerste groepsfase kan later in het toernooi grote gevolgen hebben. Een gelijkspelletje waar je normaal misschien nog mee kunt leven, kan ineens zwaar wegen omdat het resultaat tegen een concurrent wordt meegenomen naar de volgende fase.

Het maakt het WK niet alleen ingewikkelder voor de rekenmeesters op de tribune, maar vooral spannender op het veld. Want iedere wedstrijd kan bepalend zijn voor wat daarna volgt.