Hernieuwde kennismaking met Sam Lane: ‘De cirkel is rond’

Vandaag staat de 29-jarige Lane zelf in het Wagener Stadion tegenover Oranje. Niet zomaar als international van Nieuw-Zeeland, maar als aanvoerder van de Black Sticks. 

Daarmee is hij terug in het land waar hij zijn beste clubhockey speelde en waar hij na dit WK aan een nieuw avontuur begint bij Klein Zwitserland.

Anderhalf seizoen, tussen 2022 en 2024, speelde hij voor Oranje-Rood in Eindhoven. Daar groeide hij uit tot een van de trefzekerste spitsen van de Hoofdklasse. In de eerste elf competitiewedstrijden van het seizoen 2023-2024 maakte hij vijftien doelpunten.

Aan zijn periode in Eindhoven kwam abrupt een einde. Lane vloog in maart 2024 plotseling terug naar Nieuw-Zeeland nadat zijn partner tijdens het hardlopen door een auto was aangereden. 

Kort na zijn terugkeer brak Lane tijdens een oefenwedstrijd van de nationale ploeg zelf een middenvoetsbeentje in zijn rechtervoet. Hij besloot in Nieuw-Zeeland te revalideren en keerde dat seizoen niet meer terug bij Oranje-Rood.

Een afscheid van Oranje-Rood kwam er nooit. De dag voordat hij naar huis vloog, stond hij nog met zijn ploeggenoten op het veld. Onlangs liet hij zijn wedstrijdshirt van de Eindhovense club inlijsten. ‘Het was een ontzettend bijzondere periode. Een hoofdstuk dat nu gesloten is, maar waar ik altijd met veel plezier op zal terugkijken.’

Niet alleen vanwege de herinneringen. Ook sportief bracht zijn periode in Eindhoven hem veel. ‘Ik speelde mijn beste hockey in Nederland’, zegt Lane. ‘Ik heb bij Oranje-Rood ontzettend veel geleerd.’

Vooral over zichzelf als spits. Lane wist dat hij doelpunten kon maken, maar in Nederland leerde hij zijn specifieke kwaliteiten beter kennen. De directheid binnen het Nederlandse hockey hielp daarbij. Teamgenoten vertelden hem niet alleen wat beter moest, maar benadrukten ook waar zijn kracht lag. ‘Ik wist daardoor heel goed wat mijn rol was. Als je vervolgens iedere training en ieder weekend tegenover zulke goede spelers staat, kun je eigenlijk alleen maar beter worden.’

De afgelopen jaren combineerde Lane in Nieuw-Zeeland de hockey met een fulltimebaan bij een investeringsmaatschappij. Een werkweek van zo’n 45 uur ging hand in hand met trainingen die soms om vijf of zes uur ’s ochtends begonnen.

Lane wist dat hij na zijn onverwachte vertrek uit Eindhoven ooit weer in Nederland wilde spelen. Na het WK begint hij bij Klein Zwitserland aan een nieuw hoofdstuk. Een terugkeer naar Oranje-Rood kwam er niet. De Eindhovenaren beschikken volgens hem met Struan Walker al over een spits met een vergelijkbaar profiel.

Wie straks bij Klein Zwitserland dezelfde Lane verwacht als de spits die in Eindhoven 31 keer scoorde in anderhalf seizoen, krijgt een andere speler te zien. Bij Oranje-Rood speelde hij als diepe spits. ‘Misschien raakte ik daar twintig keer per wedstrijd de bal’, zegt Lane. Bij Klein Zwitserland verwacht hij lager op het veld te spelen en nadrukkelijker bij het spel betrokken te zijn. ‘Dat is ook het type hockey dat ik voor Nieuw-Zeeland moet spelen.’

Zijn instinct voor het doel verdwijnt daarmee niet. ‘Er is volgens mij geen beter gevoel dan scoren. En Klein Zwitserland is er vrij duidelijk over geweest dat ze me daar óók voor halen.’

Maar voordat Lane aan zijn nieuwe Nederlandse avontuur begint, wacht eerst Oranje. Hij weet wat hem en zijn ploeg te wachten staat. Een Nederlandse ploeg die graag aanvalt en een Wagener Stadion dat grotendeels oranje zal kleuren. ‘We zouden het niet anders willen’, zegt Lane. ‘Voor veel jongens wordt dit een wedstrijd om nooit te vergeten.’

De voorbereiding van Nieuw-Zeeland op het WK ziet er anders uit dan die van veel toplanden. De ploeg speelt niet meer in de Pro League en komt daardoor minder vaak uit tegen de beste landen ter wereld. Bovendien werden de nationale heren- en damesploeg de afgelopen jaren geraakt door bezuinigingen. ‘Als we meer wedstrijden tegen de toplanden konden spelen, zouden we die mogelijkheid meteen aangrijpen’, zegt Lane. ‘Maar zo ziet onze situatie er simpelweg niet uit.’ 

Ook de geografische ligging maakt de voorbereiding ingewikkeld. Een deel van de internationals speelt in Europa, anderen wonen in Nieuw-Zeeland. De ploeg werkt daarom regelmatig met kleinere groepen en video-overleggen in plaats van langdurig met de volledige selectie samen te trainen. ‘We richten ons niet op wat we niet kunnen doen. We moeten verder met wat wél mogelijk is.’ 

Misschien schuilt daarin ook een voordeel. Tegenstanders hebben Nieuw-Zeeland de afgelopen jaren relatief weinig gezien. ‘Hopelijk is dat juist een kracht. Wij leren ondertussen voortdurend bij.’

Op het vorige WK bereikte Nieuw-Zeeland de kwartfinales na een spectaculaire zege op India. ‘We zitten in een groep waarin we denken dat we de top acht kunnen halen’, zegt Lane. ‘We moeten wedstrijd voor wedstrijd bekijken wat er gebeurt. De top acht is het eerste doel. En de top vier zou natuurlijk geweldig zijn.’

Voor het eerst tijdens een WK is Lane aanvoerder van de Black Sticks. Van nature is hij niet iemand die binnen een ploeg voortdurend het woord neemt. Hij geeft liever het voorbeeld. ‘Bij Oranje-Rood zullen ze dat waarschijnlijk ook herkennen’, zegt hij. ‘Maar bij Nieuw-Zeeland moet ik meer praten.’

Dat merkt hij vooral tijdens teambesprekingen, waarin Lane vaker praat over hoe de ploeg zich kan ontwikkelen en zijn teamgenoten daarin probeert mee te nemen. ‘Als ik zelf wil groeien, moet ik ook dingen doen die buiten mijn comfortzone liggen.’

Het leiderschap draagt hij niet alleen. Lane maakt deel uit van een leidersgroep, waarin verschillende spelers hun rol hebben. ‘Mijn taak is vooral om te luisteren en ervoor te zorgen dat we allemaal op één lijn zitten’, zegt hij. ‘Het is niet zo dat alles bij mij ligt. De andere leiders praten ook veel.’

Vanaf de hoofdtribune kijkt Lane nog een keer uit over het veld. Vandaag zal het beeld compleet anders zijn. ‘Er zullen hier veel mensen in het oranje zitten, maar het zijn allemaal hockeyliefhebbers. De sfeer wordt geweldig.’ 

Twaalf jaar nadat hij vanaf de andere kant van de wereld naar zo’n wedstrijd keek, staat Lane er zelf middenin. ‘Een beetje een droom die uitkomt’, zegt hij. ‘Full circle.’