HDM O16-duo: van tennisdubbel naar de landstitel

Omdat haar voorgangster Elin Mantel vervroegd is doorgeschoven naar de Onder-18, is De Bruin sinds een paar weken aanvoerster van haar ploeg. Samen hielden ze de kampioensbeker de lucht in, afgelopen zondag. ‘Echt crazy. Ik kan het nog steeds niet geloven. Je moet het toch allemaal maar laten zien. Dat is gewoon gelukt,’ jubelt ze. 

En dat terwijl de MO16-finale in Rotterdam zondag al om half tien begon. ‘Best vroeg, ik moest om zeven uur op,’ peinst Lemaire. ‘Ik kon ook echt niet slapen door de spanning.’ De Bruin: ‘En door het onweer!’

De zenuwen waren er, aldus de aanvoerster. ‘We gingen er aan het begin wel met een leeg hoofd in. Volle bak, gewoon een wedstrijd. Maar naarmate je dichter bij het einde komt, merk je dat er meer spanning bij komt kijken en dat het allemaal toch net even wat anders is.’ Niet in de laatste plaats omdat ze haar ploeg, nadat die in het tweede kwart op een 1-0 achterstand kwam, weer op gelijke hoogte met Den Bosch zette. Een sleeppush in de corner bracht de hoop terug bij HDM. ‘Dat was fantastisch!’ jubelt ze. Lemaire: ‘Maar zo scoor je heel vaak!’ De Bruin: ‘Ja, maar dit is de finale. Ik heb er veel voor getraind. Dus dit is een speciale goal.'

Lemaire is vervroegd doorgeschoven naar de Onder-16. ‘Maar het voelt gewoon alsof ik erbij zit hoor. Het is maar één jaartje.’ De Bruin hockeyde tot een paar jaar terug bij Noordwijk. ‘Dat wist Floortje, want we kwamen elkaar regelmatig bij tennistoernooien tegen.’ De twee zijn ook in die sport talentvol en speelden tot voor kort beide in de top van hun leeftijdscategorie. Lemaire: ‘Op dat hoge niveau is het toch altijd een beetje tegen dezelfde mensen. Dan weet je wel wie ertegenover je staat.’ De Bruin: ‘Zij speelt altijd al voor HDM, en toen ben ik het daar ook gaan proberen. We hebben trouwens ook nog samen gedubbeld!’

Inmiddels hebben ze allebei de keuze gemaakt. ‘Ik tennis nog ongeveer een uur per week,’ aldus De Bruin. ‘Ik vind het nog steeds wel leuk, maar toen ik naar HDM ging, was het tijd om definitief voor hockey te gaan.’ Lemaire staat nog wat vaker op het gravel, gras of hardcourt. ‘Tussen de drie à vier uur per week. Dat kan omdat ik op een topsportschool zit. Heel af en toe speel ik nog wel eens een toernooitje, maar nu al een hele tijd niet meer. Eigenlijk is de keuze ook wel gemaakt ja.’ Kijkend naar de medaille: ‘Zeker nu.’