Gold Cup Wageningen is meer dan finale: 'Kom voor het broodje'

Het finalesprookje van Wageningen begon in Nijmegen, op 19 maart. Door een 2-1 zege bereikte de club daar de finale van de Gold Cup. Onderweg naar die eindstrijd rekende Wageningen af met sterke tegenstanders als Were Di (3-1), Kampong (6-1) en Hurley (2-1). ‘Toen we daar wonnen, zeiden we tegen elkaar: de finale moeten we naar Wageningen halen’, vertelt voorzitter Petra Morssinkhof. Zo gezegd, zo gedaan. De club legde een uitgebreid plan voor aan de KNHB en werd verkozen tot Gold Cup-host. Een paar dagen voor die bijzondere dag wordt meteen duidelijk hoe groot dat is voor de Gelderse club. ‘Bij dit soort evenementen denk je al snel aan de grote clubs in de Randstad, maar het is ook mooi dat het een keer in het oosten plaatsvindt.’

Toen het verlossende bericht kwam vanuit de KNHB dat Wageningen de finale van de Gold Cup mocht organiseren, volgde geen moment van rust. ‘De energie die vrijkwam… iedereen stond meteen aan. We hadden vier, vijf weken om het hele evenement neer te zetten.’ Dat betekende organiseren op alle fronten: vergunningen, tribunes, foodtrucks en aankleding. ‘Je ziet meteen dat er groepen ontstaan. Vrijwilligers die de kar trekken en echt extra stappen zetten. Heel praktisch, maar met één doel: dit moet een avond worden voor veel mensen. Geen gewone wedstrijd, maar echt een evenement en niet minder belangrijk: een feestje.’

Een finale met een groter doel

De wens om de finale naar Wageningen te halen, was er niet voor niets. ‘In het oosten zie je dat hockey het lastiger heeft. Ledenaantallen lopen terug en er is meer concurrentie van andere sporten.’

‘We hebben daar gesprekken over gehad met de KNHB. Dit is een kans om hockey hier weer op de kaart te zetten. Zo’n finale geeft een impuls.’ Maar voor haar gaat het verder dan alleen sport. ‘De maatschappij individualiseert, sport concurreert tegen de mobiele telefoon en je ziet overgewicht toenemen. Wij hebben daar als club ook een rol in.’

De Gold Cup-finale moet daarom meer zijn dan een wedstrijd. ‘Als je jonge mensen hiermee raakt en enthousiast maakt om zelf te sporten, bereik je iets groters. We willen er dan ook echt een familie-evenement van maken.’ 

Wie deze week op sportpark De Bongerd rondloopt, voelt het meteen. ‘Als je mensen spreekt, hoor je steeds hetzelfde: ik heb er zó veel zin in.’ Ook buiten de club leeft het. ‘We hebben groot uitgepakt in de communicatie. De wethouder komt, besturen van clubs uit de regio zijn er. Normaal speel je tegen elkaar, nu beleef je het samen.’ Ze vergelijkt het met voetbal: ‘Ajax en Feyenoord die tegenover elkaar staan, maar bij Oranje samen juichen. Dat gevoel. Pure trots vanuit de regio.’

De ambitie op de club is helder: dit moet voelen als meer dan hockey. ‘Voor ons voelt het een heel klein beetje alsof we de winst al binnen hebben', klinkt het. ‘Zoveel mensen komen kijken, dat maakt het nu gewoon echt al een feest.’

Het moet voelen als meer dan hockey

De club rekent op zo’n 1000 bezoekers. ‘Dat is voor ons echt enorm. Daar hebben we alles op ingericht.’ Met (goed) hockey, foodtrucks en een DJ moet het publiek zich geen moment vervelen. Maar er is één detail waar iedereen het nu al over heeft. ‘Het enige echte broodje hockeybal,’ zegt Morssinkhof. ‘Dat is echt onze signature dish. Daar zit een gehaktbal op, maar de rest is geheim. Het is zo populair bij onze club, dat er bijna alleen al daarvoor mensen speciaal zouden moeten komen.’ De aanbeveling is dan ook duidelijk. ‘Iedereen die morgen komt kijken, moet er één proberen.’

Maar wanneer is de avond nou echt geslaagd? ‘Winnen is mooi, maar niet het enige. Als mensen hebben genoten en met een glimlach naar huis gaan, dan is het voor ons geslaagd.’ En het beeld dat moet blijven hangen? ‘Dat Wageningen er echt een feest van kan maken. Dat dit een spectaculaire avond was en dat mensen denken: 'Hier wil ik nog een keer bij zijn.’

‘En als dit goed uitpakt, waarom niet zouden dit nog een keer doen?’