Geen historische vierde wereldtitel voor Oranje na verloren shoot-outs

Het waren taferelen die bij Oranje in jaren niet meer waren vertoond. Verslagen zaten Pien Sanders, Felice Albers en Freeke Moes na afloop op het veld. Bij Pien Dicke stroomden de tranen over haar wangen. Aan de andere kant van het Wagener Stadion barstte ondertussen het Argentijnse feest los. Zes minuten voor tijd had Oranje dankzij een treffer van Yibbi Jansen op slag voor rust de wereldtitel nog binnen handbereik. Maar een late gelijkmaker van María Granatto en een pijnlijke shoot-outserie later was alles anders. 

In die shoot-outs ging het razendsnel mis voor Oranje. Sanders en Albers misten de eerste twee Nederlandse pogingen, terwijl Victoria Granatto en Brisa Bruggesser Argentinië meteen op 0-2 zetten. Marijn Veen bracht de hoop nog even terug en toen Zoë Díaz vervolgens niet scoorde, leek Oranje zowaar weer terug in de serie: 1-2. 

Maar die miraculeuze ontsnapping kwam er niet. Moes miste de vierde Nederlandse shoot-out, waarna Sofía Cairo de wereldtitel op haar stick had. Ze maakte geen fout: 1-3. Terwijl haar ploeggenoten vanaf de middenlijn op haar af stormden, bleef Oranje verslagen achter. Tien jaar lang had Nederland iedere knock-outwedstrijd op een WK of Olympische Spelen overleefd. Uitgerekend in eigen huis kwam aan die ongekende reeks een einde.

Groot was ook het verdriet bij Xan de Waard. Haar 257ste en laatste interland eindigde niet met het afscheid waarop ze zo had gehoopt. De aanvoerder speelde vier WK's met Oranje, bereikte vier keer de finale en werd drie keer wereldkampioen. Alleen die vierde wereldtitel kwam er niet, uitgerekend op haar allerlaatste dag als international.

De Waard wist als enige Nederlandse speelster hoe het is om een finale op een groot titeltoernooi te verliezen. Zij was er in 2016 al bij toen Oranje in de olympische finale tegen Groot-Brittannië na shoot-outs genoegen moest nemen met zilver. Alle andere internationals die zaterdag in het Wagener Stadion op het veld stonden, hadden op een WK of Olympische Spelen nog nooit een finale verloren. 

Het zegt veel over hoe uitzonderlijk deze nederlaag voor Oranje is. Op een WK was Nederland zelfs al zestien jaar niet meer verslagen. Sinds de verloren WK-finale van 2010 in Rosario bleef Oranje 25 WK-wedstrijden op rij ongeslagen. Ook toen was de tegenstander Argentinië. Uitgerekend die ploeg maakte zaterdag een einde aan de Nederlandse reeks.

Oranje speelde geen sprankelend WK

Achteraf bezien kwam die moeizame finale misschien ook weer niet helemaal uit de lucht vallen. Oranje won dit WK bijna alles wat er te winnen viel, maar wist met zijn hockey zelden echt te betoveren. Chili (2-0), Australië (4-2), Japan (9-0), India (2-0) en China (4-1) werden allemaal verslagen, zonder dat Nederland daarbij sprankelend hockeyde.

In de halve finale tegen België werd die kwetsbaarheid voor het eerst echt zichtbaar. Na de vroege 1-0 moest Nederland in de slotfase vooral zien te overleven. Ballen verdwenen over de zijlijn of werden over de achterlijn geramd, als het gevaar maar even weg was. Vijf minuten voor tijd leek het alsnog mis te gaan toen België gelijkmaakte, maar Oranje ontsnapte doordat de goal na ingrijpen van de videoscheidsrechter werd afgekeurd.

Ook in de finale tegen Argentinië ging het bepaald niet vanzelf. Opnieuw kreeg Oranje te maken met een tegenstander die zich niet zomaar liet wegspelen. Vanaf de eerste minuut was het duel in evenwicht. Achterin oogde Nederland bij vlagen onrustig, zonder dat Argentinië daar aanvankelijk grote kansen uit wist te creëren. 

De grootste mogelijkheid was ondertussen voor Oranje. Freeke Moes stuurde Pien Dicke alleen op het Argentijnse doel af, maar de spits stuitte op keepster Cristina Cosentino. Een uitgelezen kans op de 1-0 bleef zo onbenut. 

Naarmate het tweede kwart vorderde, trok Argentinië de wedstrijd steeds meer naar zich toe. Oranje hield achterin stand, maar kwam zelf nauwelijks nog in de buurt van het Argentijnse doel. Van het overwicht waarmee Nederland zoveel wedstrijden op dit WK had gedicteerd, was weinig terug te zien. 

Maar vlak voor rust brak Oranje de ban. Frédérique Matla versierde de eerste Nederlandse strafcorner van de wedstrijd, waarna Pien Sanders het Wagener Stadion nog maar eens opzweepte. Even later stond Yibbi Jansen klaar op de kop van de cirkel. De strafcornerkoningin had aan één kans genoeg. Ze sleepte de bal laag aan de stickkant van Cosentino, onhoudbaar hard tegen de plank: 1-0. Het Wagener Stadion ontplofte.

Meteen na rust kreeg Oranje de kans om Argentinië een volgende tik uit te delen. Opnieuw mocht Jansen aanleggen voor een strafcorner, maar ditmaal stond haar vizier minder scherp. Cosentino bracht redding en hield Argentinië in de wedstrijd. 

Vanaf dat moment verschoof het gevaar steeds nadrukkelijker naar de andere kant. De eerste Argentijnse strafcorner ging bij de stop nog de mist in. Niet veel later zorgde de handige María Granatto voor nieuw gevaar. Met de bal stuiterend op haar stick dribbelde ze de cirkel binnen, waarna Oranje opnieuw een strafcorner weggaf. Ditmaal ging de sleeppush van strafcornerkanon Agustina Gorzelany wél op doel, maar Anne Veenendaal bracht met haar rechtervoet redding. 

Daarna was het steeds nadrukkelijker oppassen voor Oranje. Bij de derde en vierde Argentijnse strafcorner ging het opnieuw mis met de stop, waardoor Gorzelany haar gevreesde sleeppush niet eens kon afvuren. Twee keer kwam Nederland zo goed weg. In het laatste kwart kreeg Oranje via Matla nog een strafcorner, maar ook die kans om afstand te nemen bleef onbenut. Aan de andere kant nam de Argentijnse druk verder toe.

Een dribbel van Victoria Granatto leverde Las Leonas hun vijfde strafcorner op, waarna ook nummer zes volgde. Ditmaal kon Gorzelany haar sleeppush wél afvuren. Veenendaal stond opnieuw in de weg en hield Oranje met een schitterende redding overeind.

Zes minuten voor tijd ging het dan toch mis. De sleeppush van Gorzelany werd bij de volgende strafcorner nog uitgelopen, maar in de rebound schoot María Granatto raak: 1-1. De gelijkmaker kwam niet uit de lucht vallen. Oranje had steeds verder achteruit gemoeten en kreeg uiteindelijk de rekening gepresenteerd voor de Argentijnse druk.

Na zestig minuten was er zodoende nog altijd geen wereldkampioen. Shoot-outs moesten de beslissing brengen. Daarin ging het voor Oranje pijnlijk mis. Waar Argentinië drie van zijn vier pogingen benutte, scoorde namens Nederland alleen Marijn Veen. Sofía Cairo velde uiteindelijk het vonnis: 1-3. De gedroomde vierde wereldtitel op rij was Oranje uit de handen geglipt.

Nederland-Argentinië* 1-1 (1-0)
30. Yibbi Jansen 1-0 (sc)
54. Maria Granatto 1-1 (sc)

Shoot-outs
Nederland mis Pien Sanders 0-0
Argentinië raak Victoria Granatto 0-1
Nederland mis Felice Albers 0-1
Argentinië raak Brisa Bruggesser 0-2
Nederland raak Marijn Veen 1-2
Argentinië mis Zoe Diaz 1-2
Nederland mis Freeke Moes 1-2
Argentinië Sofia Cairo 1-3

Lees hieronder de hoogtepunten terug van de WK-finale tussen de Oranje Dames en Argentinië