Een ADO-bus en veel groen-geel: De Gier sluit in stijl af

Na het laatste fluitsignaal overheerste eerst vooral de opluchting. HDM had zich gehandhaafd en voorkwam daarmee een pijnlijke degradatie naar de Promotieklasse. Niet veel later sloeg die opluchting om in feestvreugde. De spelers vlogen elkaar in de armen en De Gier werd door zijn ploeggenoten op de schouders genomen om hem een laatste dienst te bewijzen.

Vermoeid maar tevreden kijkt hij met een grote glimlach terug op het tweeluik. ‘Het was natuurlijk kut dat we überhaupt play-outs moesten spelen, maar nu ben ik vooral ontzettend trots en opgelucht. Gisteren hebben we kansen laten liggen om een grotere voorsprong te pakken en daardoor stond er vandaag nog veel druk op. Met één doelpunt verschil weet je dat alles nog mogelijk is.’

Toch kreeg De Gier al snel het gevoel dat HDM de controle had. Waar zijn ploeg in de heenwedstrijd nog moeite had om afstand te nemen ondanks een overwicht aan kansen en strafcorners, groeide de Haagse ploeg in Nijmegen steeds meer in de wedstrijd. ‘Voor mijn gevoel zijn we na de 0-1 eigenlijk niet meer echt in de problemen gekomen. Je merkte dat wij steeds comfortabeler werden en dat gaf veel vertrouwen.’

Dat vertrouwen werd uiteindelijk beloond met een 3-1 overwinning. Over twee wedstrijden was HDM daarmee met 5-2 te sterk voor Nijmegen, waardoor de Haagse ploeg ook volgend seizoen in de Hoofdklasse uitkomt.

Dat zijn laatste wedstrijd uitgerekend op deze manier eindigde, maakte het voor De Gier extra speciaal. De dag begon voor hem zelfs al bijzonder toen de selectie richting Nijmegen vertrok in de spelersbus van ADO Den Haag.

‘Dat had onze manager geregeld’, vertelt hij lachend. ‘Binnen onze achterban zijn er best wat mensen met een link naar ADO, dus dat maakte het wel heel mooi. Bovendien speelden we vandaag ook nog in het groen-geel. Daardoor leek alles samen te komen.’

Ook de aanwezigheid van de vele meegereisde supporters maakte indruk op hem. Overal waren groen-gele vlaggen en HDM-shirts te zien. Na afloop stond De Gier dan ook lange tijd supporters te knuffelen. Hoeveel mensen speciaal voor hem naar Nijmegen waren gekomen, weet hij niet eens precies. ‘Ik heb werkelijk geen idee. Maar dat zoveel mensen de moeite nemen om hierheen te komen, doet ons natuurlijk enorm veel.’

Hoewel geen enkele ploeg vooraf tekent voor play-outs, moest De Gier toegeven dat deze ontknoping achteraf misschien wel het perfecte einde van zijn carrière vormde. ‘Voor een club als HDM is een landstitel niet realistisch. Natuurlijk had ik liever rechtstreeks handhaving veiliggesteld, maar als ik puur naar mezelf kijk, dan is afscheid nemen na zo'n belangrijke wedstrijd misschien wel veel mooier.’

De Gier nam ook de tijd om terug te kijken op elf seizoenen in het eerste elftal van HDM en besefte steeds meer wat hij achterlaat. Niet alleen de wedstrijden of de spanning van het hoogste niveau, maar vooral het leven binnen een team.

‘Ik heb dit altijd met vrienden gedaan. De trainingen, de gesprekken in de kleedkamer, de momenten na afloop. Dat is echt iets unieks. Daarnaast heeft HDM een bepaalde vechtersmentaliteit die heel goed bij mij past. Dat ga ik zeker missen.’

Hij begon jaren geleden met HDM in de Overgangsklasse, toen nog het tweede niveau. Inmiddels is hij twee promoties verder en gaat zijn club voor het vijfde jaar op rij Hoofdklasse spelen. ‘Dat ik de club daar achter laat, dat is toch het mooiste scenario dat je je kunt voorstellen?’