Duitsers prolongeren wereldtitel ten koste van Spanje

Na het laatste fluitsignaal gingen de handen omhoog bij de Duitsers. Er werd geknuffeld. Er werd gelachen. Aan de andere kant van het veld was de teleurstelling bij de Spanjaarden van de gezichten af te lezen. De Red Sticks waren de dominante ploeg in de finale, maar het was Duitsland dat opnieuw de wereldbeker in ontvangst mocht nemen.

‘We gaan de hele week feesten’, zei Christopher Rühr direct na afloop voor de camera van de FIH. ‘Dit betekent alles. Iedereen zei dat het niet veel zou worden met Duitsland, maar we hebben toch weer op zijn Duits gedaan.’

Dat Duitsland opnieuw de beste van de wereld is, is extra bijzonder vanwege de veranderingen die de ploeg sinds de vorige wereldtitel heeft doorgemaakt. Na de Olympische Spelen van Parijs en het gewonnen EK van 2025 namen verschillende bepalende spelers afscheid.

Onder anderen voormalig aanvoerder Mats Grambusch en strafcornerspecialist Lukas Windfeder stopten als international. Gonzalo Peillat, jarenlang een van de gevaarlijkste wapens van Duitsland bij de strafcorner, ontbrak op dit WK vanwege een blessure.

Van de twintig spelers die bondscoach André Henning meenam naar het WK waren er nog negen bij toen Duitsland in 2023 in Bhubaneswar wereldkampioen werd. Tegelijkertijd maakten vijf spelers op dit WK hun debuut op een groot eindtoernooi bij de nationale ploeg. Vier van hen, Joshua Onyekwue Nnaji, Hugo von Montgelas, Antheus Barry en Jakob Brilla, werden in 2023 al wereldkampioen met Duitsland Onder 21.

Het maakt de erelijst van Henning, die in 2021 als jongste Duitse herenbondscoach ooit werd aangesteld, alleen maar indrukwekkender. De 42-jarige coach werd in 2023 wereldkampioen, pakte een jaar later olympisch zilver in Parijs en leidde Duitsland vorig jaar in eigen land naar de Europese titel. Daar komt nu opnieuw WK-goud bij. Eerder werd Henning in 2013 al wereldkampioen met de Duitse junioren.

Op weg naar de wereldtitel moest Duitsland dit WK één keer buigen voor de tegenstander die het in de finale opnieuw trof. Spanje won in de tweede groepsfase met 2-1. Duitsland herstelde zich en bereikte via een 2-1 zege op Argentinië de finale. Daarin namen de Duitsers revanche voor die eerdere nederlaag en verzekerden ze zich opnieuw van de wereldtitel.

Duitsland kende een prima start van de WK-finale. De ploeg trok op naar de Spaanse cirkel en haalde na negentig seconden de eerste strafcorner. De sleep van Benedikt Schwartzhaupt werd gekeerd door doelman Luis Calzado. Bij het wegwerken kwam de bal vervolgens tegen de voet van Justus Weigand. Daarmee was het gevaar voor Spanje geweken.

Duitsland behield daarna het initiatief. Spanje kwam slechts sporadisch in de buurt van de Duitse cirkel. Een van die spaarzame aanvallen leverde de Spanjaarden een strafcorner op. De inzet van Marc Miralles werd eruitgelopen en leidde een Duitse counter in. Hannes Müller, die zijn honderdste interland speelde, gaf voor, waarna Justus Weigand de bal maar net naast tikte.

Halverwege het tweede kwart kreeg Spanje een tweede goede kans. Na Duits balverlies van Tom Grambusch haalde Borja Lacalle uit, maar zijn schot ketste af op de handschoen van doelman Jean-Paul Danneberg. Even later moest de Duitse keeper opnieuw ingrijpen nadat José Basterra met zijn backhand op doel had gevuurd. Het doelpunt zou echter niet hebben geteld, want Basterra raakte de bal met de bolle kant van zijn stick.

Het was een teken dat Spanje zich in het tweede kwart aanvallend nadrukkelijker liet zien. Duitsland slaagde er in die periode nauwelijks in gevaar te stichten.

Direct na rust ontsnapte Duitsland aan een achterstand. De voorzet van Pepe Cunill werd gemist door Grambusch en tot opluchting van de Duitsers ook door José Basterra. De Spanjaard, die Nederland in de halve finales met drie doelpunten nog zoveel pijn deed, kon bij de tweede paal de bal alleen maar nakijken.

Spanje was in het derde kwart de bovenliggende partij. Ondanks het overwicht waren de kansen schaars. Met nog zes minuten te spelen haalde Pol Cabre Verdiell een strafcorner, maar Marc Miralles sleepte de inzet naast.

Toch waren het de Duitsers die de score openden. Scheidsrechter Coen van Bunge paste goed de voordeelregel toe nadat een pass onderweg een Duitse voet raakte. Michel Struthoff kon de bal oppikken, omspeelde Calzado en schoof de bal in het doel. Het was de eerste keer dat Duitsland in dat kwart in de Spaanse cirkel verscheen.

Het antwoord van Spanje liet niet lang op zich wachten. Nog voor het einde van het derde kwart haalden de Spanjaarden een nieuwe strafcorner. Die leverde opnieuw een corner op, nadat Pepe Cunill de bal hard op de voet van uitloper Teo Hinrichs had gesleept. Miralles zat op dat moment op de bank en kon de corner daardoor niet nemen. Ook de tweede inzet van Cunill trof geen doel. Zijn sleep ging naast.

Spanje had nog een kwartier om de achterstand ongedaan te maken. Duitsland was echter dicht bij een tweede treffer. Een voorzet werd door Weigand achter zijn rug richting doel getipt, maar Calzado redde. De rebound werd door doelpuntenmaker Struthoff naast geslagen. De Spanjaarden drongen aan. Danneberg moest ingrijpen op een bal die in één keer richting doel werd verlengd. Kort daarna zag de Duitse keeper de inzet van Cabre Verdiell voorlangs gaan.

De tijd begon te dringen voor de Spanjaarden. Op een paar hachelijke momenten na bleef de Duitse defensie stevig overeind. Met iets minder dan vier minuten te spelen haalde Caldas doelman Calzado naar de kant voor een extra veldspeler. Het lukte de Spanjaarden niet om een doelpunt te maken, waardoor het feest voor de Duitsers kon beginnen.

Spanje - Duitsland 0-1 (0-0)
44.Michel Struthoff 0-1